Чунон садии зи чин бастааст он зулфин гесуяш

چنان سدّی ز چین بسته است آن زلفین گیسویش

Ки иأҷўҷи нигаҳро нест раҳ дар кишвари рӯйиш

که یأجوج نگه را نیست ره در کشور رویش

Нагардад то сипоҳи хати тамомии ҷамъ , мумкин нест

نگردد تا سپاه خط تمامی جمع، ممکن نیست

Халоси Искандари дил аз уқобин ду абрӯяш

خلاص اسکندر دل از عقابین دو ابرویش

Рахши гўӣӣ биҳиштасту даҳони кавсари қадаши тӯбо

رُخش گوئی بهشت است و دهان کوثر قدش طوبی

Ду сад ҳур ва ду сад ғулмон ҳамеша мот дар кӯяш

دو صد حور و دو صد غلمان همیشه مات در کویش

Ва ё рӯйиш баҳорасту ҷабин чун лолаи ҳмро

و یا رویش بهار است و جبین چون لالهٔ حمرا

Қадаши сарв ва ду чашмаши наргису сунбул буд мӯяш

قدش سرو و دو چشمش نرگس و سنبل بود مویش

Агар гӯям ки ширинаст ё Лайлӣ , раво бошад

اگر گویم که شیرین است یا لیلی، روا باشد

Ки сад Фарҳоду маҷнӯн , чашм ва дил доранд бар сӯяш

که صد فرهاد و مجنون، چشم و دل دارند بر سویش

Агар таъна занад бар моҳу хур , набӯд ъҳб , зонрў

اگر طعنه زند بر ماه و خور، نبود عحب، زانرو

Ки бошад ҳар ду тасвири ду чашми масти ҷодӯяш

که باشد هر دو تصویر دو چشم مست جادویش

Сабӯҳии хок бар сар кун зи чашмони оби хӯни ҷорӣ

صبوحی خاک بر سر کن ز چشمان آب خون جاری

Ки ишқи оташ буд дилбар ба ёдат май ҷаҳди хеш

که عشق آتش بود دلبر به یادت می‌جهد خویَش