Хуш мекашад ба сӯии ту ин ишқи саркашам

خوش می‌کشد به سوی تو این عشق سرکشم

Гар аз ҷафо рақиб насозад мушаввашам

گر از جفا رقیب نسازد مشوّشم

Гуҳи хол дона мекашадам гуҳи каманди зулф

گه خال دانه می‌کشدم گه کمند زلف

Чун сайди нотавони зи ҷафо дар кашокашам

چون صید ناتوان ز جفا در کشاکشم

Аз оби чашму оташи дил бе ту ҳар замон

از آب چشم و آتش دل بی تو هر زمان

Гоҳе дар оби ғӯтаи вару гуҳ дар оташам

گاهی در آب غوطه ور و گه در آتشم

Гар сад раҳам рақиб кашад аз ҷафо ҳануз

گر صد رهم رقیب کشد از جفا هنوز

Ман бо умеди васли ту бо бодаи сархушам

من با امید وصل تو با باده سرخوشم

Аз сайли ашку нолаи ғами оҳи дарднок

از سیل اشک و نالهٔ غم آه دردناک

Сӯзади даруну чеҳра аз хӯни мунаққашам

سوزد درون و چهرهٔ از خون منقّشم

Набӯд матоъи дигарами андари диёри ишқ

نبود متاع دیگرم اندر دیار عشق

эй вой агар мадад накунад бахти саркашам

ای وای اگر مدد نکند بخت سرکشم

Ҷоно ба варӣу мӯии азизат ки дар ҷаҳон

جانا به وری و موی عزیزت که در جهان

Икдми хаёл рӯй ту набӯд Фромшм

یکدم خیال روی تو نبود فرامشم

Гуфтам ки нохўшми зи ғами ҳиҷру интизор

گفتم که ناخوشم ز غم هجر و انتظار

Гуфто хамӯш бош сабӯҳӣ ки ман хушам

گفتا خموش باش صبوحی که من خوشم