Сабр дар ишқи ту ҷонои ҳилла то чанд кунам

صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم

Ман ки мардуми зи ғамати ҳавсила то чанд кунам

من که مردم ز غمت حوصله تا چند کنم

То сари зулфи парешон ту дидам гуфтам

تا سر زلف پریشان تو دیدم گفتم

Аз парешонеи хотири гила то чанд кунам

از پریشانی خاطر گله تا چند کنم

Рўзгорист ки бо зулфи ту дар кашмакашам

روزگاری‌ست که با زلف تو در کشمکشم

Панҷа дар панҷаи як силсила то чанд кунам

پنجه در پنجهٔ یک سلسله تا چند کنم

Бомидӣ ки беафтам ақаби маҳмили дӯст

به امیدی که بیفتم عقب محمل دوست

Ҷой дар ҷилди саги қофила то чанд кунам

جای در جلد سگ قافله تا چند کنم

Гоҳ қурбонӣ ҷонаст бтқсири нигоҳ

گاه قربانی جان است به تقصیر نگاه

БтўоФи ҳурмати ҳрўлаҳ то чанд кунам

به طواف حرمت هروله تا چند کنم

Баъд аз ин боядам аз сар , барраи ишқи шитофт

بعد از این بایدم از سر، به ره عشق شتافت

Саъй бо пои пар аз обила то чанд кунам

سعی با پای پر از آبله تا چند کنم

Муфтӣ аз ҳурмат мегуфт ман аз ҳикмати вай

مُفتی از حرمت می گفت من از حکمت وی

Баҳс бо ҷоҳили ин масъала то чанд кунам

بحث با جاهل این مسأله تا چند کنم

Ман ки ҳангоми фаризаи сагами андар бағал аст

من که هنگام فریضه سگم اندر بغل است

Бе худ аз баҳри риёи нофила то чанд кунам

بی‌خود از بهر ریا نافله تا چند کنم

Ҷонаш омад ба лабу боз сабӯҳӣ ме гуфт

جانش آمد به لب و باز صبوحی می‌گفت

Сабр дар ишқи ту ҷонои ҳилла то чанд кунам

صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم