Дар хами зулфи ту , побанд ҷунун шуд дили ман

در خم زلف تو، پابند جنون شد دل من

Бехабар аз ду ҷаҳони ғарқа ба хӯн шуд дили ман

بی‌خبر از دو جهان غرقه به خون شد دل من

Чунки бо риштаи гесуии ту пайвандӣ дошт

چون‌که با رشتهٔ گیسوی تو پیوندی داشت

Мӯ ба мӯи баста ба занҷир ҷунун шуд дили ман

مو به مو بسته به زنجیر جنون شد دل من

ӣнҳамаи фитнаи магари зери сари чашми ту буд

این همه فتنه مگر زیر سر چشم تو بود

Ки гирифтори ду сад саҳар ва фусун шуд дили ман ?

که گرفتار دو صد سحر و فسون شد دل من؟

Ончӣ гуфтам ба дил аз рӯй насиҳат , нишнид

آن چه گفتم به دل از روی نصیحت، نشنید

Оқибати ишқи ту варзед ва забун шуд дили ман

عاقبت عشق تو ورزید و زبون شد دل من

Баъди марги ман агар бар сари хоками гузарӣ

بعد مرگ من اگر بر سر خاکم گذری

Даҳумати шарҳ , ки аз дасти ту , чун шуд дили ман

دهمت شرح، که از دست تو، چون شد دل من

Солҳо сахттар аз кӯҳи гарон буд валек

سال‌ها سخت‌تر از کوه گران بود ولیک

Дар сари ишқи ту бесабр ва сукӯн шуд дили ман

در سر عشق تو بی‌صبر و سکون شد دل من

Нуқтаи холи ту то дид ба паргори вуҷӯд

نقطهٔ خال تو تا دید به پرگار وجود

Яксар аз доираи ақл , бурун шуд дили ман

یک‌سر از دایرهٔ عقل، برون شد دل من