Осмонгар зи гиребон қамар оварда бурун

آسمان گر ز گریبان قمر آورده برون

Аз гиребони ту хуршед сар оварда бурун

از گریبان تو خورشید سر آورده برون

Ба тамошои хату холи рух чун қамарат

به تماشای خط و خال رخ چون قمرت

Дилам аз равзанаи дида сар оварда бурун

دلم از روزنهٔ دیده سر آورده برون

Аз биногвашу хати сабзи ту бас дар аҷабам

از بناگوش و خطِ سبز تو بس در عجبم

Каз куҷои барги гулии машк тар оварда бурун

کز کجا برگِ گلی مُشکِ تر آورده برون

Кӯрии мункири шқи алқмри хатми русул

کوری منکر شقّ‌القمر ختم رسل

Абрӯяти мӯъҷизи шқ алқмр оварда бурун

ابرویت معجز شقّ‌القمر آورده برون

Сарви қад ! себи занхдон ту дидам гуфтам

سرو قد! سیب زنخدان تو دیدم گفتم

Чашми бади давр ки сарвӣ самар оварда бурун

چشم بد دور که سروی ثمر آورده برون

Гандуми холи ту эй ҳури биҳиштии талъат

گندم خال تو ای حور بهشتی طلعت

Ба худо аз ҳамаи олам падар оварда бурун

به خدا از همه عالم پدر آورده برون

То забонаши намакии шаҳди лабаш кӣ доне

تا زبانش نمکی شهد لبش کی دانی

Ки чаҳ ширини зи намак нешикар оварда бурун

که چه شیرین ز نمک نیشکر آورده برون

эй муаллим ! ба ҷузи ошиқи кашӣу дили шиканӣ

ای معلّم! به‌جز عاشق‌کُشی و دل‌شکنی

Аз дабистон чаҳ ҳунари ин писар оварда бурун

از دبستان چه هنر این پسر آورده برون

Камар аз кӯҳ бурун ояд ва ин тарки писар

کمر از کوه برون آید و این تُرک‌پسر

Аз куҷои ин ҳамаи кӯҳ аз камар оварда бурун

از کجا این همه کوه از کمر آورده برون

Чу пару боли кабӯтари ҳунар шоирӣ ам

چو پر و بال کبوتر هنر شاعری‌ام

То ба кӯй ту расад бол ва пар оварда бурун

تا به کوی تو رسد بال و پر آورده برون

Тира кардааст сабӯҳии рухи офоқ чу шаб

تیره کرده است صبوحی رخ آفاق چو شب

Бас ки дар ҳиҷри ту оҳ аз ҷигар оварда бурун

بس که در هجر تو آه از جگر آورده برون