Зулфат аз сунбултар сар зада бар тарафи чаман

زلفت از سنبل تر سر زده بر طرف چمن

Кокулати бастаи саф аз малики ҳабаши лашкари чин

کاکلت بسته صف از ملک حبش لشکر چین

Дар хтоу хутан эй хусрави хубони ҷаҳон

در ختا و ختن ای خسرو خوبان جهان

Чун ту шухӣ набӯд дар ҳамаи чину Мочӣн

چون تو شوخی نبود در همهٔ چین و ماچین

Лаби ман бо лаб ту нарад ба бӯсӣ май бохт

لب من با لب تو نرد به بوسی می‌باخت

Лаби лашкар шиканат гуфт ки барадӣ бар чин

لب لشکر شکنت گفت که بردی بر چین

Хостами ҷавҳари ҳиндӯи зи лабат бар чинам

خواستم جوهر هندو ز لبت بر چینم

Лаб ту гуфт бичин , ғамза ту гуфт мучин

لب تو گفت بچین، غمزهٔ تو گفت مچین

Ман аз ин чин ва мучин , волау шайдо чаҳ кунам

من از این چین و مچین، واله و شیدا چه کنم

Сари зулфи бути шукри шиканати бардаи зи чин

سر زلف بت شکر شکنت برده ز چین

Аз гули равиши сабӯҳӣ чаҳ таманнои дорӣ

از گل روش صبوحی چه تمنّا داری

Ғунчаи ин лаҳзаи ту аз боғ висолаш барчин

غنچه این لحظه تو از باغ وصالش برچین