Фасл баҳор шуд , биё то ба хами овареми рӯ ,

فصل بهار شد، بیا تا به خُم آوریم رو،

Каз сари шати хами кашеми оби тараби сабуи сабу

کز سر شط خُم کِشیم آب طَرَب سبو سبو

Гиря намедиҳад амон то ба ту ман баён кунам

گریه نمی‌دهد امان تا به تو من بیان کنم

Қиссаи ҷаври зулфи ту , нукта ба нуктаи мӯ ба мӯ

قصهٔ جور زلف تو، نکته به نکته مو به مو

Даъвӣ ҳасан мекунад , чеҳраи гул ба гулистон

دعوی حسن می‌کند، چهرهٔ گل به گلستان

Ёр куҷост то шавад пеши ҳарифи рӯбаҳи рӯ

یار کجاست تا شود پیش حریف روبه‌رو

Рондаи дайр ва каъбаам , нест ба ҳар тарафи назар

راندهٔ دیر و کعبه‌ام، نیست به هر طرف نظر

Чун нашавад ситораи ҷӯи кӯча ба кӯча , кӯ ба кӯ

چون نشود ستاره جو کوچه به کوچه، کو به کو

Буии абири зулфи ту , дар пас пардаи хаёл

بوی عبیر زلف تو، در پس پرده خیال

Карда зи чашми ту ниҳон , ғунчаи мисоли ту ба ту

کرده ز چشم تو نهان، غنچه مثال تو به تو

Ҳони зи ҷафои дӯстони рафтаи сабӯҳии ғамин

هان ز جفای دوستان رفته صبوحی غمین

Чун наравад зи дасти ғам , хона ба хонаи сӯ ба сӯ

چون نرود ز دست غم، خانه به خانه سو به سو