Нест ӯро сари мўӣии сари сўдоӣии мо

نیست او را سر موئی سر سودائی ما

Кор шуд сахт , магар бахт кунад ёрии мо

کار شد سخت، مگر بخت کند یاری ما

То ба оҳӯии хутан , нисбат чашмат доданд

تا به آهوی ختن، نسبت چشمت دادند

Шуҳра гардид ба ҳар шаҳр , хатои кории мо

شهره گردید به هر شهر، خطا کاری ما

Гар бидодем баҳоии даҳанати нақди равон

گر بدادیم بهای دهنت نقد روان

Суд барадем ки шуд ҳеҷ харидории мо

سود بردیم که شد هیچ خریداری ما

Ҳамаи шаб то ба саҳар , аз ғам рӯят шодем

همه شب تا به سحر، از غم رویت شادیم

Ба умедӣ ки бёӣии ту ба ғмхўории мо

به امیدی که بیائی تو به غمخواری ما

Чанд озори дили мо диҳӣ , эй роҳати ҷон

چند آزار دل ما دهی، ای راحت جان

Роҳати ҷон магарат ҳаст , дили озории мо ?

راحت جان مگرت هست، دل آزاری ما؟

Ту ки чун сарв , зи осеби хазони озодӣ

تو که چون سرو، ز آسیب خزان آزادی

Чаҳ ғамии бошиддат аз ҳоли гирифтории мо ?

چه غمی باشدت از حال گرفتاری ما؟

Чашми фаттони туро дӯш , бидидам дар хоб

چشم فتّان تو را دوش، بدیدم در خواب

эй басои фитна ки бархест зи бедории мо

ای بسا فتنه که برخاست ز بیداری ما