Ман он мурғам ки афкандам ба доми сад балои худ ро

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را

Ба як рӯ аз пай ҳангом кардам мубталои худ ро

به یک رو از پی هنگام کردم مبتلا خود را

На дастии доштам дар сар , на поеи доштам дар гул

نه دستی داشتم در سر، نه پایی داشتم در گل

Ба даст хеш кардам инчунин бедасту пои худ ро

به دست خویش کردم اینچنین بی‌دست و پا خود را