Ноз кун , ноз , ки нозат ба ҷаҳон май арзад
ناز کن، ناز، که نازت به جهان میارزد
Бӯсае аз лаби лаълат ба равон май арзад
بوسهای از لب لعلت به روان میارزد
Бигушо ғунчаи лабро бинмо бар ҳамаи кас
بگشا غنچهٔ لب را بنما بر همه کس
Як шукри ханда ки бо рӯҳи равон май арзад
یک شکر خنده که با روح روان میارزد
Руху зулфу хату холат ба гулистон монад
رخ و زلف و خط و خالت به گلستان ماند
Чаҳ гулистон ки ба сад боғи ҷинон май арзад
چه گلستان که به صد باغ جنان میارزد
эй сабӯҳии пас аз ин ҷои туу майхона
ای صبوحی پس از این جای تو و میخانه
Зон ки хокаш ба ҳамаи куну макон май арзад
زان که خاکش به همه کون و مکان میارزد