Касе гӯии саодат аз миёни барад

کسی گوی سعادت از میان بُرد

Ки дар олами ғам бечорагон хӯрд

که در عالم غم بیچارگان خورد

Май ъушрати минуаш аз ҷоми гетӣ

می عشرت منوش از جام گیتی

Ки бошад софи уҳами дарди ваҳми дард

که باشد صاف اوهم درد وهم دُرد

Такаллуф гар набошад хуш тавон зист

تکلّف گر نباشد خوش توان زیست

Таъаллуқ гар набошад хуши тавон мард

تعلّق گر نباشد خوش توان مُرد

Хуши он ошиқ ки дар кӯии муҳаббат

خوش آن عاشق که در کوی محبّت

Ба ҷонони ҷони з рӯй шавқ биспурад

به جانان جان ز روی شوق بسپرد

Машав эмини зкиди нафас бе бок

مشو ایمن زکید نفس بی باک

Мадони ҳаргизи чунон душмани чунин хирад

مدان هرگز چنان دشمن چنین خُرد

« вафое » сар баландӣ ёфт зонрў

«وفایی» سر بلندی یافت زآنرو

Ки худро ҳамчуи хок роҳ башмурд

که خود را همچو خاک راه بشمرد