Ҳасанат чу ишқи ман ҳамаи соъат фузун шавад

حُسنت چو عشق من همه ساعت فزون شود

То миннатҳои кор надонам ки чун шавад

تا منتهای کار ندانم که چون شود

Дар кори ҷони гиреҳӣ сахт ҳаст лек

در کار جان گرهی سخت هست لیک

Осон шавад дмикаҳи дил аз ишқ хӯн шавад

آسان شود دمیکه دل از عشق خون شود

Ҳосили зи даври чарх муродам шавад агар

حاصل ز دور چرخ مرادم شود اگر

Ин гардишаш чу толеъи ман вожгӯн шавад

این گردشش چو طالع من واژگون شود

Чун бо хаёл рӯй ту хоб оядам ба чашм

چون با خیال روی تو خواب آیدم به چشم

Мижгон ба ҷои сӯзанами андар ҷФўн шавад

مژگان به جای سوزنم اندر جفون شود

Якбора сарнигӯн шавад ин чархи бесутун

یکباره سرنگون شود این چرخ بیستون

Дар зери бори меҳнати мангар , сутун шавад

در زیر بار محنت من گر، ستون شود

Ноед буруни зхонаҳ агар Тифли ашки ман

ناید برون زخانه اگر طفل اشک من

Тарсад ки поймол шавад чун бурун шавад

ترسد که پایمال شود چون برون شود

Гуфтӣ хушаст ақл « вафое » ба кеши ишқ

گفتی خوش است عقل «وفایی» به کیش عشق

Оре ба шарти онкӣ дар охир ҷунун шавад

آری به شرط آنکه در آخر جنون شود