Икдм аз зери ниқоб эй моҳрӯ бинмо ҷабин

یکدم از زیر نقاب ای ماهرو بنما جبین

То зкФи хуршедро ойина уфтад бар замин

تا زکف خورشید را آئینه افتد بر زمین

Аксӣ аз рӯй ту эй ма гар битобад дар чаман

عکسی از روی تو ای مه گر بتابد در چمن

То абад хуршед хоҳад раст ҷои ёсамин

تا ابد خورشید خواهد رُست جای یاسمین

Гар ту гул бошӣ чакад аз дида ӣ булбули гулоб

گر تو گُل باشی چکد از دیده ی بلبل گلاب

Вари ту шамъӣ аз пари парвонаи резади ангабин

ور تو شمعی از پر پروانه ریزد انگبین

Гар туе соқӣ сазад , мастии намоям бе шароб

گر تویی ساقی سزد، مستی نمایم بی شراب

Вари туе шоҳид барафшонам ба ҳастӣ остин

ور تویی شاهد برافشانم به هستی آستین

Гар ишора аз лаби лаъл дар афшонат буд

گر اشاره از لب لعل دُر افشانت بود

Ҳар ду гетиро тавон оварад дар зери нигин

هر دو گیتی را توان آورد در زیر نگین

Хоҳамат як лаҳза бо ойина кардани рӯбарӯ

خواهمت یک لحظه با آئینه کردن روبرو

То ки худ , брхўд бигӯе садҳазорони офарин

تا که خود، برخود بگویی صدهزاران آفرین

Тарки чашми масти хўнризти паии нахҷӣри дил

ترک چشم مست خونریزت پی نخجیر دل

Баркафаши зобрўи камон пайваста бошад дар камӣн

برکفش زابرو کمان پیوسته باشد در کمین

Қади мавзунат буд сарвӣ ки бориши офтоб

قد موزونت بود سروی که بارش آفتاب

Лаъли ҷони бахшат ақиқӣ ҳаст бо шукри аҷин

لعل جان بخشت عقیقی هست با شکر عجین

Тӯтии табъ « вафое » шаккарини лаъли туро

طوطی طبع «وفایی» شکّرین لعل ترا

Гӯиё дидааст кин сон гашта нутқаши шаккарин

گوئیا دیده است کاین سان گشته نطقش شکّرین