То бидон зулфи сияҳи даст таманно зада ем
تا بدان زلف سیه دست تمنّا زدهایم
Хешро , бар сипаҳӣ бо тан танҳо зада ем
خویش را، بر سپهی با تن تنها زدهایم
Бар сари кӯии харобот дар аввали савдо
بر سر کوی خرابات در اوّل سودا
Дафтару сбҳаҳу саҷҷода ба саҳбо зада ем
دفتر و سبحه و سجّاده به صهبا زدهایم
Мо аз он бодаи кшоним ки аз рӯзи нахуст
ما از آن باده کشانیم که از روز نخست
Хаму хмхонаҳ майу майкада якҷо зада ем
خُم و خمخانه می و میکده یکجا زدهایم
Ршҳаҳ баҳр вуҷӯдему ҳамонанди ҳубоб
رشحهٔ بحر وجودیم و همانند حُباب
Хайма ҳастӣ худ , бар сар дарё зада ем
خیمهٔ هستی خود، بر سر دریا زدهایم
Ҷазбаи ишқи ту моро , шудаи ҷаззоби вуҷӯд
جذبهٔ عشق تو ما را، شده جذّاب وجود
Каз срии гоми фаротар , з сурайё зада ем
کز ثری گام فراتر، ز ثریّا زدهایم
Ин ҳам аз ғояти кӯтаҳи назарӣ буд , ки мо
این هم از غایت کوتهنظری بود، که ما
Мисли қади ту бо шоха тӯбо зада ем
مَثَلِ قدّ تو با شاخهٔ طوبی زدهایم
Ҳалқаи кокули ғулмону хами гесуии ҳур
حلقهٔ کاکل غلمان و خم گیسوی حور
Ҳама бо яксар мӯии ту , ба савдо зада ем
همه با یکسر موی تو، به سودا زدهایم
Ба хаёли хами абрӯӣ ту бӯдааст ки мо
به خیال خم ابروی تو بوده است که ما
Қадами андари ҳараму дайр ва килисо зада ем
قدم اندر حرم و دیر و کلیسا زدهایم
Чашми масти ту , ба мастӣ чу ишорат фармуд
چشم مست تو، به مستی چو اشارت فرمود
эй басои санг ки бар шиша тақво зада ем
ای بسا سنگ که بر شیشهٔ تقوی زدهایم
Аз гиребони дил ар , партав субҳӣ пайдост
از گریبان دل ار، پرتو صبحی پیداست
Бӯса бар хок дараш дар дили шаб ҳо зада ем
بوسه بر خاک درش در دل شبها زدهایم
То « вафое » нгризд , зи сари кӯии вафо
تا «وفایی» نگریزد، ز سر کوی وفا
Аз сари зулфи варо , силсила бар по зада ем
از سر زلف ورا، سلسله بر پا زدهایم