Соқии зи моҳи чеҳра бар афкани ниқоб ро

ساقی ز ماه چهره بر افکن نقاب را

Дар моҳтоби сайр , бидиҳ офтоб ро

در ماهتاب سیر، بده آفتاب را

Дар офтоб агар ту надидӣ ситора ро

در آفتاب اگر تو ندیدی ستاره را

Дар рӯй ҷоми бода назар кун ҳубоб ро

در روی جام باده نظر کن حباب را

Мстсқӣ ам фазоядам аз оби тишнагӣ

مستسقی ام فزایدم از آب تشنگی

Аз оташ май ам бинишон илтиҳоб ро

از آتش می ام بنشان التهاب را

Зани оташӣ ба кохи вуҷӯдами зи ҷом май

زن آتشی به کاخ وجودم ز جام می

Якҷо бисӯз бом ва бирав сақфу боб ро

یکجا بسوز بام و برو سقف و باب را

Бо васфи чашми масти ту ҳоҷат ба бода нест

با وصف چشم مست تو حاجت به باده نیست

Маст ва хароб кун ба назари шайху шоб ро

مست و خراب کن به نظر شیخ و شاب را

Ҳар дида нест қобили дидор ӯ магар

هر دیده نیست قابل دیدار او مگر

Он дида каз сароб кунад фарқи об ро

آن دیده کز سراب کند فرق آب را

Дар оташи фироқи ту чун гиряи сркнм

در آتش فراق تو چون گریه سرکنم

зи ашки басар дар оби нишонами сароб ро

ز اشک بصر در آب نشانم سراب را

Гар , дидамӣ ба хоб ки май бинмт ба хоб

گر، دیدمی به خواب که می بینمت به خواب

То ҳашар , май ндодмӣ аз дасти хоб ро

تا حشر، می ندادمی از دست خواب را

Зонрўи дилам ба чоҳи занхдонаши аўФтд

زانرو دلم به چاه زنخدانش اوفتد

То аз каманд зулф бисозад таноб ро

تا از کمند زلف بسازد طناب را

Барҳоли ин хароби зи ёр , ар тФқдист

برحال این خراب ز یار، ار تفقّدیست

Баргӯ кунад харобтар , ӯ ин хароб ро

برگو کند خرابتر، او این خراب را

Соқии шароби ноби маро , бе ҳисоби даҳ

ساقی شراب ناب مرا، بی حساب ده

Кин беҳисоб саҳл кунад он ҳисоб ро

کاین بی حساب سهل کند آن حساب را

Зоҳид агар суоли намояд шароб чист

زاهد اگر سئوال نماید شراب چیست

Баргӯ тамаъ макун з « вафое » ҷавоб ро

برگو طمع مکن ز «وفایی» جواب را

Мо дидаи вари шудем аз онру ки карда ем

ما دیده ور شدیم از آنرو که کرده ایم

Кӯҳли ду дидаи хок дар Бутуроб ро

کحل دو دیده خاک در بوتراب را