Раҳ аз ҳамаи ҷои баста вале роҳи ту боз аст

ره از همه جا بسته ولی راه تو باز است

Олами ҳамаро брдри ту рӯй ниёз аст

عالم همه را بردر تو روی نیاز است

Дорам гила аз зулфи ту бисёр валикин

دارم گله از زلف تو بسیار ولیکن

Гар , бознмоими сари ин ришта дирозост

گر، بازنمایم سر این رشته درازاست

Арбоби басират ҳама донанд ки Маҳмӯд

ارباب بصیرت همه دانند که محمود

Кӯҳли басараши хоки кафи пой Аёз аст

کحل بصرش خاک کف پای ایاز است

Ҳарчанд ним лоиқи бахшоишат аммо

هرچند نیم لایق بخشایشت امّا

Чашми тамаъам бар дар эҳсони ту боз аст

چشم طمعم بر در احسان تو باز است

Худ қиблау чашми сияҳати қибла намо шуд

خود قبله و چشم سیهت قبله نما شد

Ваон тоқи ду абрӯии ту миҳроб намоз аст

وان طاق دو ابروی تو محراب نماز است

Аз ҳар ду ҷаҳони қибла ӣ кӯй ту гузидем

از هر دو جهان قبله ی کوی تو گزیدیم

Русуӣ ту дорем ки беҳтар зҳҷоз аст

روسوی تو داریم که بهتر زحجاز است

Чашми ту ба ҳар , бесару по бар сар лутф аст

چشم تو به هر، بی سر و پا بر سر لطف است

Ҷуз бо ман длхстаҳ ки пайваста ба ноз аст

جز با من دلخسته که پیوسته به ناز است

Дигар мазан оташ ба дили зор « вафое »

دیگر مزن آتش به دل زار «وفایی»

Каз оташи рухсори ту дар сӯз ва гудоз аст

کز آتش رخسار تو در سوز و گداز است