Тоҷири ишқаму ишқи ту маро , дар бор аст

تاجر عشقم و عشق تو مرا، در بار است

Байн ба чашмам ки зҳҷри ту чисон дар бор аст

بین به چشمم که زهجر تو چسان دُر بار است

Чанд аз хӯни дил мо нанамое парҳез

چند از خون دل ما ننمایی پرهیز

Наргиси чашми ту охир на магар бемор аст

نرگس چشم تو آخر نه مگر بیمار است

Сухан аз зулфи тугар боз кунам дар ҳамаи умр

سخن از زلف تو گر باز کنم در همه عمر

Яксар мӯ накунам зонка сухан бисёр аст

یکسر مو نکنم زانکه سخن بسیار است

Ҳар дилии гашти гирифтори камони абрӯе

هر دلی گشت گرفتار کمان ابرویی

Аз ҳадаф бӯдани пайкори бало , ночор аст

از هدف بودن پیکار بلا، ناچار است

наме тавон бар ҳазар аз тири қазо буд вале

می توان بر حذر از تیر قضا بود ولی

Ҳазар аз новаки мижгон батон душвор аст

حذر از ناوک مژگان بتان دشوار است

Ҳар дили ошуфта ӣ зулфӣу хами гисўист

هر دل آشفته ی زلفی و خم گیسویست

Тираи бахтӣу парешонеаш андар кор аст

تیره بختی و پریشانی اش اندر کار است

Мо харобему харобӣ буд ободии мо

ما خرابیم و خرابی بود آبادی ما

Кин харобии ҳам аз устодии он меъмор аст

کاین خرابی هم از استادی آن معمار است

Воъиз ар , манъ кунад мемахӯр азуӣ машну

واعظ ار، منع کند می مخور ازوی مشنو

Ҳарфи беҳудау ҳазён ба ҷаҳон бисёр аст

حرف بیهوده و هذیان به جهان بسیار است

намебихӯр , май ғами беҳуда ӣ айём махӯр

می بخور، می غم بیهوده ی ایّام مخور

Кин ҷаҳон дар бар соҳибназарон мурдор аст

کاین جهان در بر صاحبنظران مردار است

Аз харобӣ макун андеша ки дар ҳар ъусрӣ

از خرابی مکن اندیشه که در هر عُسری

Исрҳо , ҳаст ки ҳар ганҷи қарин бо мор аст

یُسرها، هست که هر گنج قرین با مار است

Бскаҳ ху карда « вафое » ба ҷафои кории ёр

بسکه خو کرده «وفایی» به جفا کاری یار

Хори андари назараш чун гулу гул чун хорост

خار اندر نظرش چون گل و گل چون خاراست