эй шоирӣ ки чун ту сухансанҷӣ аз адам

ای شاعری که چون تو سخن سنجی از عدم

Наниҳода по ба доира ӣ рӯзгорҳо

ننهاده پا به دایره ی روزگارها

Машшотаи вор , калаки бадеъ ту карда аст

مشّاطه وار، کِلک بدیع تو کرده است

Дар гӯши наварӯси сухани гӯшворҳо

در گوش نوعروس سخن گوشوارها

Дории вафои тахаллус ва доранд некӯон

داری وفا تخلّص و دارند نیکوان

Аз шева ӣ вафо ба ҷаҳони ифтихорҳо

از شیوه ی وفا به جهان افتخارها

Пои хаёли обилаи дор ,аст бскаҳи саъй

پای خیال آبله دار، است بسکه سعی

Кард ва наёфт мисли туро , дар , диёрҳо

کرد و نیافت مثل ترا، در، دیارها

Тأсим ва ғӯл нест рҳиқи туро , ба ҷом

تأثیم و غول نیست رحیق ترا، به جام

Лекин чу хамр нашъа диҳад дар хуморҳо

لیکن چو خمر نشئه دهد در خمارها

Аз хиҷлати мидоди ту дар зулмати дуот

از خجلت مداد تو در ظلمت دوات

Оби ҳаёт кам шуда дар чашмаи сорҳо

آب حیات کم شده در چشمه سارها

Ваз , рашки калаку дафтари маънии тарози ту

وز، رشک کِلک و دفتر معنی طراز تو

Бишикаст тири калаку варақи сӯхти борҳо

بشکست تیر کِلک و ورق سوخت بارها

эй онкӣ аз бенон ту анҳори маърифат

ای آنکه از بنان تو انهار معرفت

Ҷорӣаст ҳамчуи оби равони зи обшорҳо

جاریست همچو آب روان ز آبشارها

Шавқи лақо , Аннани диламро ба сӯии ту

شوق لقا، عنان دلم را به سوی تو

Бетоб мекашад , ки шутурро , маҳорҳо

بی تاب می کشد، که شتر را، مهارها

Ту мӯътакиф ба шӯштару халқӣ аз ғамат

تو معتکف به شوشتر و خلقی از غمت

Ҳайрону дами фусурдаи равон дар қФорҳо

حیران و دم فسرده روان در قفارها

Чун тор , зори нолам ва чун не наво кунам

چون تار، زار نالم و چون نی نوا کنم

Шеърат чу бишинавам збму зери торҳо

شعرت چو بشنوم زبم و زیر تارها

Ашъори длФриб ту карда зи дилбарӣ

اشعار دلفریب تو کرده ز دلبری

Чун зулфи дилбарон ба дилами сахти торҳо

چون زلف دلبران به دلم سخت تارها

Аз даврии ту резаду хезади алии алдўом

از دوری تو ریزد و خیزد علی الدّوام

Аз дидаам ситора ва аз дили шарорҳо

از دیده ام ستاره و از دل شرارها

Калаками ниҳодаи баҳри муҳибу ҳасуди ту

کِلکم نهاده بهر مُحبّ و حسود تو

Аз мадҳи тахту афсар ва аз ҳаҷви дорҳо

از مدح تخت و افسر و از هجو دارها

Шеър оварам ба ҳазрати олӣат зинҳор

شعر آورم به حضرت عالیت زینهار

Миқдор қатра чист ба кили баҳорҳо

مقدار قطره چیست به کیل بحارها

Дорад чаҳ вазну қадар , ба мизони эътибор

دارد چه وزن و قدر، به میزان اعتبار

Қӣротӣ аз ҳаҷҷора бар кӯҳсорҳо

قیراطی از حجاره برِ کوهسارها

Калаки ту аждаҳоӣ кулемаст ва пок хӯрд

کِلک تو اژدهای کلیم است و پاک خورد

Ҳаблу Асои саҳари хаёлон чу морҳо

حبل و عصای سحر خیالان چو مارها

Аз иштиёқ буд , ки кардам ҷасоратӣ

از اشتیاق بود، که کردم جسارتی

Анфос иштиёқ надорад шуморҳо

انفاس اشتیاق ندارد شمارها

« Форс » тилло ба шӯштари анФоз , ме кунад

«فارس» طلا به شوشتر انفاذ، می کند

То аз маҳаки баланди намояди айёрҳо

تا از محک بلند نماید عیارها