Бозам омад ишқи ёр , оҳистаи барзади ҳалқаи брдр

بازم آمد عشق یار، آهسته برزد حلقه بردر

То , ба рӯйиш дар гушӯдам бар гирифтам танг дар бар

تا، به رویش در گشودم بر گرفتم تنگ در بر

Бо вуҷӯди ошнои хешро бегона кардам

با وجود آشنایی خویش را بیگانه کردم

Гуфтамаш гум кардае раҳ эй ба ҳар роҳии ту раҳбар

گفتمش گم کرده ای ره ای به هر راهی تو رهبر

Гуфт раҳро , гуми нкрдстми ту худ кардӣ Фромш

گفت ره را، گم نکردستم تو خود کردی فرامش

Аҳди пешинро ва кардӣ хешро ҳайрону музтар

عهد پیشین را و کردی خویش را حیران و مضطر

Узрҳо , оўрдмш узрӣ нашуд аз ман пазиро

عذرها، آوردمش عذری نشد از من پذیرا

Аҷзҳо ва лоба кардам менакард ӯ ҳеҷ бовар

عجزها و لابه کردم می نکرد او هیچ باور

Зорӣу аҷзу тазаррӯъи хоксорӣу тавозуъ

زاری و عجز و تضرّع خاکساریّ و تواضع

Ҳарчӣ афзӯнтар , змн шуд мешудаш қӯти фузунтар

هرچه افزونتر، زمن شد می شدش قوّت فزونتر

Ҳар чаҳ гуфтам ман на марди ишқам аз аҳли димишқам

هر چه گفتم من نه مرد عشقم از اهل دمشقم

Гуфт не не донамат ҳастӣ « вафое » зоҳли шӯштар

گفت نی نی دانمت هستی «وفایی» زاهل شوشتر

Гуфтамаш перу ҳазинами ишқро , бояд ҷавонӣ

گفتمش پیر و حزینم عشق را، باید جوانی

Гуфт май орми нишоту навҷуонеро , ман аз сар

گفت می آرم نشاط و نوجوانی را، من از سر

Ҳарчӣ кардам аҷзу зории илтимосу биқрорӣ

هرچه کردم عجز و زاری التماس و بیقراری

Кин ҳазини нотавонро ин замон бигзор ва бигузар

کاین حزین ناتوان را این زمان بگذار و بگذر

Гуфт бигзор ин суханҳо бигузар аз ин мкрўФн ҳо

گفت بگذار این سخنها بگذر از این مکروفن ها

То ба кӣ зини мо ва манҳо , мекунӣ ҷонро мукаддар

تا به کی زین ما و من ها، می کنی جان را مکدّر

Гуфтамаш ман лоиқу қобили ним ин мавҳибат ро

گفتمش من لایق و قابل نیم این موهبت را

Гуфт ин дар , ҷузи қабул ӯ надорад шарти дигар

گفت این در، جز قبول او ندارد شرط دیگر

Арса бар ман танг шуд аҳволро донеи чисон буд

عرصه بر من تنگ شد احوال را دانی چسان بود

ӯ басони шери ғурони ман чу мӯри ланги лоғар

او بسان شیر غرّان من چو مور لنگ لاغر

Тохт бар малики вуҷӯдами сохт вайрон ҳаст ва будам

تاخت بر ملک وجودم ساخت ویران هست و بودم

Бар фалак афрохт дӯдам бар дилам афрӯхт озар

بر فلک افراخت دودم بر دلم افروخت آذر

Фориғам кард аз ман ва мо , аз ғами дунёу уқбо

فارغم کرد از من و ما، از غم دنیا و عقبی

Кард ҷонамро мусаффо , сохт қалбамро мунаввар

کرد جانم را مصفّا، ساخت قلبم را منوّر

Гуфтамаш эй ишқи воло , марҳабои аҳлоу сҳло

گفتمش ای عشق والا، مرحبا اهلاً و سهلا

эй ту аз ҳар чизи аҳлии ваии ту аз ҳар чизи бартар

ای تو از هر چیز احلی وی تو از هر چیز برتر

Гарчи ҳастӣ асли нокомӣ валикин бошад аз ту

گرچه هستی اصل ناکامی ولیکن باشد از تو

Айшҳо якҷои муҳайё , комҳо яксар муяссар

عیش ها یکجا مهیّا، کام ها یکسر میسّر

Офарин эй ишқи мқбли офати ғами роҳати дил

آفرین ای عشق مقبل آفت غم راحت دل

Аз ту осон ҳарчӣ мушкили вази ту зебо ҳарчӣ мункир

از تو آسان هرچه مشکل وز تو زیبا هرچه منکر

Аз ту рангини чеҳра ӣ гули вази ту шайдо , ҷони булбул

از تو رنگین چهره ی گل وز تو شیدا، جان بلبل

Вази ту мшгини ҷаъди сунбули вази ту дилкаши зулфи зимр

وز تو مشگین جُعد سنبل وز تو دلکش زلف ضیمر

Партав андозӣ ало , эй ишқ агар , бар шӯраи зорӣ

پرتو اندازی الا، ای عشق اگر، بر شوره زاری

Брдмд зон шӯраи зорон то абади насрину нстр

بردمد زان شوره زاران تا ابد نسرین و نستر

Қурби даҳ сол аст бошад бетуам эй ишқи ҷонон

قُرب ده سال است باشد بی توام ای عشق جانان

Соғари дили холӣу пари чашму лаби хушкида ва тар

ساغر دل خالی و پُر چشم و لب خشکیده و تر

Мари маро , дар айн дилгирӣ намӯдӣ дастгир

مر مرا، در عین دلگیری نمودی دستگیر

Додӣ улфати андари ин перии миёни моу дилбар

دادی الفت اندر این پیری میان ما و دلبر

Дилбару дилдору дилҷӯи он маи воллили гесу

دلبر و دلدار و دلجو آن مه واللّیل گیسو

Ҳилли ?утии хуи волзҳии рӯи мазҳари додари довар

هل اتی خو والضّحی رو مظهر دادار داور

Мазҳараш гуфтам аз он рӯ то ки аз ҳарфами барии бӯ

مظهرش گفتم از آن رو تا که از حرفم بری بو

Каш тавон гуфт « анаи ҳў » бо ҳамон маънои дигар

کش توان گفت «انّهُ هو» با همان معنای دیگر

Оҳани андари оташ , оташ нест аммо ҳаст оташ

آهن اندر آتش، آتش نیست امّا هست آتش

Имтиҳонро , дасти барзангар , наме доряши бовар

امتحان را، دست برزن گر، نمی داریش باور

ӯст илм ва ӯст омил ӯст феъл ӯст фоил

اوست علم و اوست عامل اوست فعل اوست فاعل

ӯст амрў ӯст амр , ӯст содир ӯст масдар

اوست امرو اوست امر، اوست صادر اوست مصدر

Сад ҳазорон олам ва одам сазад , мари қудраташ ро

صد هزاران عالم و آدم سزد، مر قدرتش را

То , знў эҷод гирданд агар бошад муқаддар

تا، زنو ایجاد گرداند اگر باشد مقدّر

Бар замони ҳукмаши равони инсон ки гар хоҳад намояд

بر زمان حکمش روان انسان که گر خواهد نماید

Худ мؤхрро , мақдам ё мақдамро мؤхр

خود مؤخّر را، مقدّم یا مقدّم را مؤخّر

Хайма ӣ иҷлолро чун бар занад қанбар ба ҷое

خیمه ی اجلال را چون بر زند قنبر به جایی

Арши аъзамро муҳаддаб мешавад онҷои муқаъар

عرش اعظم را محدّب می شود آنجا مقعّر

Оя ӣ татҳир омад аз паии пероя ӯ ро

آیه ی تطهیر آمد از پی پیرایه او را

Варна бӯдааст ӯ зи аввали тоҳиру тҳру мутаҳҳар

ورنه بوده است او ز اوّل طاهر و طُهر و مطهّر

Соқии кавсари амири муъминони мисбоҳи имон

ساقی کوثر امیر مؤمنان مصباح ایمان

Шеру шамшери худо , мейри ҳудои зрғому ҳайдар

شیر و شمشیر خدا، میر هدی ضرغام و حیدر

Ман ки тафсир « сқоҳми рбҳм » ё раб надонам

من که تفسیر «سقاهم ربُّهم» یا رب ندانم

Лек медонам алиро , соҳибу соқии кавсар

لیک می دانم علی را، صاحب و ساقی کوثر

Онкии андар , лайли злмои рокъу саҷҷоду бкоء

آنکه اندر، لیل ظلما راکع و سجّاد و بکّاء

Вонкаҳи андар , рӯзи ҳиҷои сафи кашу сафдору сафдар

وانکه اندر، روز هیجا صف کش و صفدار و صفدر

Онкӣ дар миҳроби тоъати хозеъу мискину хошиъ

آنکه در محراب طاعت خاضع و مسکین و خاشع

Вонкаҳи андар , ҳарби мрҳби шери мғзби Лайси қсўр

وانکه اندر، حرب مرحب شیر مغضب لیث قسور

Марҳабо , мрҳби кашӣ каз тоби теғи обдорш

مرحبا، مرحب کشی کز تاب تیغ آبدارش

Мрҳбу мураккаб ба хок афтод ва аз ҷбрили шҳпр

مرحب و مرکب به خاک افتاد و از جبریل شهپر

Кӣ ҳсин май гашти ҳсни дайну муҳками боби имон

کی حصین می گشت حصن دین و محکم باب ایمان

Он дар сангин наме кундӣ агар , аз ҳсни хайбар

آن در سنگین نمی کَندی اگر، از حصن خیبر

Ончунон барканд бо қаҳраш кигар , май хостӣ ӯ

آنچنان برکند با قهرش که گر، می خواستی او

Май нишондӣ бар дар дарвоза ӣ малики адам дар

می نشاندی بر در دروازه ی ملک عدم در

Каз адам наниҳад қадами дигар касе дар малик ҳастӣ

کز عدم ننهد قدم دیگر کسی در ملک هستی

То наёяд ҳаргиз аз он дар , бадари икнФси кофар

تا نیاید هرگز از آن در، بدر یکنفس کافر

« лоФтии алои алии лосиФи алои зулфиқораш »

«لافتی الاّ علی لاسیف الاّ ذوالفقارش»

Аз аҳад омад бшأни андари аҳад чун шуд Музаффар

از احد آمد بشأن اندر اُحُد چون شد مظفّر

То шавад ҳамранг бо , ҳизбаш ба ҷанги бадару аҳзоб

تا شود همرنگ با، حزبش به جنگ بدر و احزاب

Осмони пӯшеди зи анҷуми ҷавшан ва аз меҳри мғФр

آسمان پوشید ز انجم جوشن و از مهر مغفر

Амри кофари куштан ӯро нест мадҳӣ ё саное

عمرو کافر کشتن او را نیست مدحی یا ثنایی

Онкӣ мебошад ба амраш ҳаст ва буд Амри кофар

آنکه می باشد به امرش هست و بود عمرو کافر

Теғи лои шаклаш ба нафии куфр ва дар исботи имон

تیغ لا شکلش به نفی کفر و در اثبات ایمان

Кард дар олами баланди овоза ӣ аллоҳи Акбар

کرد در عالم بلند آوازه ی الله اکبر

Аз азал бо теғи хўнризши аҷали ҳамрозу ҳамдам

از ازل با تیغ خونریزش اجل همراز و همدم

То абад бо тоири тираши қадар , ҳам бол ва ҳам пар

تا ابد با طایر تیرش قدر، هم بال و هم پر

Аз гули одами гули рӯйиш нагар манзур буд

از گل آدم گُل رویش نه گر منظور بود

Тираи хокиро , млоики саҷда кӣ карданд яксар

تیره خاکی را، ملایک سجده کی کردند یکسر

Соҳилӣ аз баҳри ҷўдш гар набӯдӣ кӯҳи ҷўдӣ

ساحلی از بحر جودش گر نبودی کوه جودی

То қиёмати Нӯҳ дар киштӣ ба тӯфон будӣ андар

تا قیامت نوح در کشتی به طوفان بودی اندر

Пӯри озаргар ки саргарм аз влоӣ ӯ набӯдӣ

پور آذر گر که سرگرم از ولای او نبودی

Кӣ шудӣ брдои сломои озро , бар пўрозр

کی شدی برداً سلاماً آذرا، بر پورآذر

Гар , намефармуд « ақбли лотхФ » бар пӯри умрон

گر، نمی فرمود «اَقبل لاتخف» بر پور عمران

То абад , май буд вале мдбро , аз бими аждар

تا ابد، می بود ولی مدبراً، از بیم اژدر

Пӯри Марям гар намӯдӣ мурдаро худ зинда аз дам

پور مریم گر نمودی مرده را خود زنده از دم

Буд аз Андам каш дамидӣ аилё дар ҷайби модар

بود از آندم کش دمیدی ایلیا در جیب مادر

Буд ӯ бо , ҳар набӣ дар сар ва бо Аҳмад ба зоҳир

بود او با، هر نبی در سرّ و با احمد به ظاهر

Гар набӯдӣ ӯ набӯдӣ ҳеҷ як зи эшон паямбар

گر نبودی او نبودی هیچ یک ز ایشان پیمبر

Аз паии рафъи хаёл « лами ялади лами иўлд »аст ин

از پی رفع خیال «لم یلد لم یولد» است این

Каши набӣ « кФўолаҳ » гардид ва мехондаш бародар

کش نبی «کفواًله» گردید و می خواندش برادر

Киштӣ ҳастӣ ба дарёии адами нобӯди гаштӣ

کشتی هستی به دریای عدم نابود گشتی

Ҳастӣ ӯгар , дар ин дарё наме афканди лангар

هستی او گر، در این دریا نمی افکند لنگر

Гавҳари тоҷи вилояти шоҳи иқлӣми ҳидоят

گوهر تاج ولایت شاه اقلیم هدایت

Каз убудийят шудаш малики рубубияти мусаххар

کز عبودیّت شدش ملک ربوبیّت مسخّر

Чун манӣ кӣ ме тавон мадҳу сано кардани шаҳӣ ро

چون منی کی می توان مدح و ثنا کردن شهی را

Каши худои маддоҳу қуръони мадҳ ва ровӣ шуд паямбар

کش خدا مدّاح و قرآن مدح و راوی شد پیمبر

ё амӣралмуъминӣн ё золкрм ё шоҳи мардон

یا امیرالمؤمنین یا ذالکرم یا شاه مردان

эй ба ҳар дардии ту дармони вай ба ҳар сиррии ту раҳбар

ای به هر دردی تو درمان وی به هر سرّی تو رهبر

Сад ҳазорам ғам ба қалб бесукӯн гардӣда мдғм

صد هزارم غم به قلب بی سکون گردیده مدغم

Сад ҳазор озар , ба ҷон биқрорм гашта мзмр

صد هزار آذر، به جان بیقرارم گشته مضمر

Дорам озарҳо , ба ҷони ғамҳо , ба дили иксрнҳонӣ

دارم آذرها، به جان غم ها، به دل یکسرنهانی

Нест ҳаргизи чораи онҳоро , на бо зӯр ва на бо зар

نیست هرگز چاره آنها را، نه با زور و نه با زر

Зӯру зар , ҳаргиз нигараданд шақоватро саодат

زور و زر، هرگز نگرداند شقاوت را سعادت

Ҷузи ту қодир бар тасарруф кист андари олами зар

جز تو قادر بر تصرّف کیست اندر عالم زر

Ин шақоватро мубаддил бар саодат кун базӯдӣ

این شقاوت را مبدّل بر سعادت کن بزودی

Ҳақи Аҳмади ҳақи Заҳро , ҳурмати шубайру шбр

حقّ احمد حقّ زهرا، حرمت شبیّر و شبّر

Ҳар балоем бар сар ояд яксар аз лоўблӣ шуд

هر بلایم بر سر آید یکسر از لاوبلی شد

Гирам ӣнҷо бугзарад чун бугзарад фардои маҳшар

گیرم اینجا بگذرد چون بگذرد فردای محشر

ё алии ин як ғамам бошад зи ғамҳои наоне

یا علی این یک غمم باشد ز غمهای نهانی

Ҳеҷ як з онҳо набошад бртўи пинҳону мастир

هیچ یک ز آنها نباشد برتو پنهان و مستّر

Дорам умеду таманно аз ту дар дунёу уқбо

دارم امّید و تمنّا از تو در دنیا و عقبی

Лутфу эҳсони ҷӯаду эъто , ҳаии паёпаии ҳаии мукаррар

لطف و احسان جود و اعطا، هی پیاپی هی مکرّر