Чун дар ояд ҳайдари каррор , андари кори зор

چون در آید حیدر کرّار، اندر کار زار

Он замон маълум гардад қудрати парвардгор

آن زمان معلوم گردد قدرت پروردگار

Душманаш аз хавфи рӯи орад , ба аслоб аз раҳм

دشمنش از خوف رو آرد، به اصلاب از رحم

Бар сиблати қаҳқаро , сӯй адам созад фирор

بر سبیل قهقرا، سوی عدم سازد فرار

Балки онсӯтар гурезад аз адами сад солаи раҳ

بلکه آنسوتر گریزد از عدم صد ساله ره

Зонка медонад адамро ӯст соҳиби ихтиёр

زانکه می داند عدم را اوست صاحب اختیار

Ҳодии бахтии бахташ гар бихоҳад аз адам

هادی بُختی بختش گر بخواهد از عدم

намекашонад сад чу ин олами қатори андари қатор

می کشاند صد چو این عالم قطار اندر قطار

эй ки меҳрати дӯстонро , маънии нъми алмأб

ای که مهرت دوستان را، معنی نعم المأب

эй ки қаҳрати душманонро , ояти бӣси алқрор

ای که قهرت دشمنان را، آیت بئس القرار

Ҷони фидои лаъли ҷони бахшат ки гуфтӣ ҳозирам

جان فدای لعل جان بخشت که گفتی حاضرم

Бар сар ҳар муъмину кофар , ба вақти эҳтизор

بر سر هر مؤمن و کافر، به وقت احتضار

Шавқи дидори ту ширини сохт талхиҳои марг

شوق دیدار تو شیرین ساخت تلخی های مرگ

зи интизори марг мо мардем инак зиндаи зор

ز انتظار مرگ ما مُردیم اینک زنده زار

Дар ҳаёт ва дар мамоту барзаху ҳашару сирот

در حیات و در ممات و برزخ و حشر و صراط

Ҳркҷо бошад , ба дидори тўоими умедвор

هرکجا باشد، به دیدار توایم امّیدوار

То ҳаме донанд озари моҳро , баъд аз абон

تا همی دانند آذر ماه را، بعد از ابان

То ҳаме гӯйанд ояд аз пас Нитсаон аёр

تا همی گویند آید از پس نیسان ایار

Боғи умри дшмнонтро набошад ҷузи хазон

باغ عمر دشمنانت را نباشد جز خزان

Роғи айши дӯстонатро набошад ҷузи баҳор

راغ عیش دوستانت را نباشد جز بهار