Чаҳ шавад , зроаҳи вафо агар

چه شود، زراه وفا اگر

Назарӣ ба ҷониб мо кунӣ

نظری به جانب ما کنی

Ки ба кимиёии назари магар

که به کیمیای نظر مگر

Миси қалби тира тилло кунӣ

مس قلب تیره طلا کنی

Яман аз ақиқи ту оятӣ

یمن از عقیق تو آیتی

Чаман аз рухи ту ривоятӣ

چمن از رُخ تو روایتی

Шукр аз лаби ту ҳикоятӣ

شکر از لب تو حکایتی

Агараш чу ғунчаи ту вокнӣ

اگرش چو غنچه تو واکنی

Ба шиканҷи турра ӣ анбарин

به شکنج طُرّه ی عنبرین

Ки ба меҳри чеҳр ту шуд қарин

که به مهر چهر تو شد قرین

Шабу рӯзи тира ӣ ин ҳазин

شب و روز تیره ی این حزین

Ту бадал ба нур ва зё кунӣ

تو بدل به نور و ضیا کنی

Бинмо , зи пистаи табассумӣ

بنما، ز پسته تبسّمی

Бинмо , зи ғунчаи такаллумӣ

بنما، ز غنچه تکلّمی

Ба такаллумӣу табассумӣ

به تکلّمی و تبسّمی

Ҳамаи дардҳо ту даво кунӣ

همه دردها تو دوا کنی

Ту муроди ман ту наҷоти ман

تو مراد من تو نجات من

Ба ҳаёти ман ба мамоти ман

به حیات من به ممات من

Чаҳ зиён кунӣ чаҳ зарар , барӣ

چه زیان کنی چه ضرر، بری

Ки бароварӣ ва ато кунӣ

که برآوری و عطا کنی

Ту шаҳи сарири вилоятӣ

تو شه سریر ولایتی

Ту маи мунири ҳидоятӣ

تو مه منیر هدایتی

Чаҳ шавад , гуҳӣ ба аноятӣ

چه شود، گهی به عنایتی

Нигаҳӣ ба сӯй гадо кунӣ

نگهی به سوی گدا کنی

Ту чаро , аласти брбкм

تو چرا، الست بربّکم

Назанӣ бизан ки агар , занӣ

نزنی بزن که اگر، زنی

Азалу абади ҳамаи зарраи зарра

ازل و ابد همه ذرّه ذرّه

Пар аз садоӣ бало кунӣ

پر از صدای بلا کنی

зи ғамам чаро накунӣ раҳо

ز غمم چرا نکنی رها

Ва агар кунӣ Фмтии маттӣ

و اگر کنی فمتی متی

Ки збтни ҳути басии раҳо

که زبطن حوت بسی رها

Ту чу Юнуси бен маттӣ кунӣ

تو چو یونس بن متی کنی

Ту шаҳии шаҳони ҳамаи чокарат

تو شهی شهان همه چاکرت

Ту маии маони ҳама бар дарат

تو مهی مهان همه بر درت

Ки шаванд қанбари қанбарат

که شوند قنبر قنبرت

Ту қабул агар , з вафо кунӣ

تو قبول اگر، ز وفا کنی

Ту ба шаҳри илми набии дарӣ

تو به شهر علم نبی دری

Ту зи анбиёи ҳамаи бартарӣ

تو ز انبیا همه برتری

Ту ғазанфарӣ ва ту сафдарӣ

تو غضنفری و تو صفدری

Чу миёни маърака ҷо кунӣ

چو میان معرکه جا کنی

Ту занӣ ба дӯши набии қадам

تو زنی به دوش نبی قدم

Фиканӣ батон ҳама аз ҳарам

فکنی بتان همه از حرم

Ҳарам аз вуҷӯди ту муҳтарам

حرم از وجود تو محترم

зи сафои сафои ту сафо кунӣ

ز صفا صفا تو صفا کنی

Ту чаҳ содирии ту чаҳ масдарӣ

تو چه صادری تو چه مصدری

Ту чаҳ ҷилва ӣӣ ва чаҳ мазҳарӣ

تو چه جلوه یی و چه مظهری

Ки ҳам аввалӣ ва ҳам охирӣ

که هم اوّلی و هم آخری

Ҳамаи ҷои ту кор худо кунӣ

همه جا تو کار خدا کنی

зи ҳудуси чатру илми занӣ

ز حدوث چتر و علم زنی

Қадам аз қадам ба адами занӣ

قَدم از قِدم به عدم زنی

зи адами ту нақшу рақами занӣ

ز عدم تو نقش و رقم زنی

Ва банноӣ ҳар ду саро кунӣ

و بنای هر دو سرا کنی

Ман агар худоӣ надонамат

من اگر خدای ندانمت

Мутаҳайирам ки чаҳ хўонмт

متحیّرم که چه خوانمت

Ки агар худои бдонмт

که اگر خدای بدانمت

Ту барии шӯй ва або кунӣ

تو بری شوی و ابا کنی

Ту тамизи муъмину кофарӣ

تو تمیز مؤمن و کافری

Ту қасими ҷинату озарӣ

تو قسیم جنّت و آذری

Ки Саидро ту ҷазо , диҳӣ

که سعید را تو جزا، دهیّ

Ва анедро ту ҷазо кунӣ

و عنید را تو جزا کنی

Шабу рӯз ,ро ту муқаддарӣ

شب و روز، را تو مقدّری

Ту мудаббирии ту мунавварӣ

تو مدبّری تو منوّری

Ки мсоءро ту кунӣ сабоҳ

که مساء را تو کنی صباح

Ва сабоҳро ту мсо кунӣ

و صباح را تو مسا کنی

Ба худо « вафое » бо хато

به خدا «وفایی» با خطا

Ҳамаи хавф ӯ буд аз бдоء

همه خوف او بود از بداء

Ки мабод дасти раҷоӣ ӯ

که مباد دست رجای او

зи атои худ ту ҷудо кунӣ

ز عطای خود تو جدا کنی

Ду ҷаҳон шавад ҳамаи Карбало

دو جهان شود همه کربلا

зи фиғону нола чу дар азо

ز فغان و ناله چو در عزا

Гузарӣ ба арса ӣ нинаво ва

گذری به عرصه ی نینوا و

Басони неи ту наво кунӣ

بسان نی تو نوا کنی

зи ҷигари ту наъра ӣ ҳайдарӣ

ز جگر تو نعره ی حیدری

зи ғами ҳусайн чу бароварӣ

ز غم حسین چو برآوری

зи хурӯшу нолаи ту аршу фарш

ز خروش و ناله تو عرش و فرش

Тамоми крб ва бало кунӣ

تمام کرب و بلا کنی