Аз ҳилоли иди дӯши абрӯ камон кард осмон

از هلال عید دوش ابرو کمان کرد آسمان

То ба абрӯӣ ту монад каҷ камон кард осмон

تا به ابروی تو ماند کج کمان کرد آسمان

То қиёмат шуд зи хиҷлат бо сияҳи рӯеи қарин

تا قیامت شد ز خجلت با سیه رویی قرین

Меҳри худ то бо маи рӯят қирон кард осмон

مهر خود تا با مه رویت قران کرد آسمان

Юсуфи ҳасани туро , то пери зол чарх дид

یوسف حُسن ترا، تا پیر زال چرخ دید

Ҳалқа ӣ маро , калоф ресмон кард осмон

حلقه ی مه را، کلاف ریسمان کرد آسمان

То зшғли шергирӣ лаҳза ӣӣ ғофил шаванд

تا زشغل شیر گیری لحظه یی غافل شوند

Хобро , шаби брғзолонт шубон кард осмон

خواب را، شب برغزالانت شبان کرد آسمان

Чун қамар дар ақраби зулфи рахт дар ҳар маӣ

چون قمر در عقرب زلف رُخت در هر مهی

Аз паии ташбеҳи тасвирӣ аён кард осмон

از پی تشبیه تصویری عیان کرد آسمان

Пуртӯй аз меҳр рӯят тофт андари кохи ман

پرتوی از مهر رویت تافت اندر کاخ من

эй аҷаби моро , замин чун осмон кард осмон

ای عجب ما را، زمین چون آسمان کرد آسمان

Орзӯемро , бароварду муродамро бидод

آرزویم را، برآورد و مرادم را بداد

Кавкабамро , саъду айшам ройгон кард осмон

کوکبم را، سعد و عیشم رایگان کرد آسمان

Осмон бо инки аз нокомии мо комҷўст

آسمان با اینکه از ناکامی ما کامجوست

Хешро ноком ва моро Комрон кард осмон

خویش را ناکام و ما را کامران کرد آسمان

Осмон дар ҳар вуҷӯдии моя ӣ ҳузн ва ғам аст

آسمان در هر وجودی مایه ی حُزن و غم است

Дар вуҷӯди мо асар чун заъфарон кард осмон

در وجود ما اثر چون زعفران کرد آسمان

Ришватам дод осмон аз хавфи ин теғи забон

رشوتم داد آسمان از خوف این تیغ زبان

То нагӯям ман чунин ё ончунон кард осмон

تا نگویم من چنین یا آنچنان کرد آسمان

Ман раҳин ришва ӣ ӯ нестам аммо ҳаким

من رهین رشوه ی او نیستم امّا حکیم

Худ нагӯяд ки фалон ё беҳмадон кард осмон

خود نگوید که فلان یا بهمدان کرد آسمان

ё хуашони хуш , нохўшонро нохушу носозгор

یا خوشان خوش، ناخوشان را ناخوش و ناسازگار

Дар мизоҷи норзомндон зиён кард осмон

در مزاج نارضامندان زیان کرد آسمان

Осмони мақҳур ва маҷбураст дар , адвори хеш

آسمان مقهور و مجبور است در، ادوار خویش

Чанд гӯйӣ осмон кард осмон кард осмон

چند گویی آسمان کرد آسمان کرد آسمان

Осмонро нест таъсирии муассир , дигрист

آسمان را نیست تأثیری مؤثّر، دیگریست

Тӯҳматаст ингар касе гуяд фалон кард осмон

تهمّت است این گر کسی گوید فلان کرد آسمان

Дар ҷаҳон набӯд муассири ҷузи худованди ҷаҳон

در جهان نبود مؤثّر جز خداوند جهان

Осмонро , ҳам худованд ҷаҳон кард осмон

آسمان را، هم خداوند جهان کرد آسمان

Он худовандӣ ки исм аъзамаш бошад алӣ

آن خداوندی که اسم اعظمش باشد علی

Мар , худовандяши садбор имтиҳон кард осмон

مر، خداوندیش صدبار امتحان کرد آسمان

Ради шамсашро намӯду боз ҳам хоҳад намӯд

ردّ شمسش را نمود و باز هم خواهد نمود

Ҳукм ӯ дар ҳар замони брхўд равон кард осмон

حکم او در هر زمان برخود روان کرد آسمان

Аз наҳифаши сари برارد чун зи мағриби офтоб

از نهیبش سر برآرد چون ز مغرب آفتاب

Он замон бояд макон дар ломакон кард осмон

آن زمان باید مکان در لامکان کرد آسمان

Сўлҷони қудраташ то баҳр хилқат шуд баланд

صولجان قدرتش تا بهر خلقت شد بلند

Худ чу гӯии андари хами он сўлҷон кард осмон

خود چو گوی اندر خم آن صولجان کرد آسمان

То шавад , бар парчами чатри ҷалолаши остар

تا شود، بر پرچم چتر جلالش آستر

Хешро , бар шакли чатр ва соябон кард осмон

خویش را، بر شکل چتر و سایبان کرد آسمان

Байза , заррини ҷӯҷа симин оварад аз моҳи меҳр

بیضه، زرّین جوجه سیمین آورد از ماه مهر

То ба зери қофи қасраш ошён кард осмон

تا به زیر قاف قصرش آشیان کرد آسمان

Хӯни хасм аз меғи теғаши тока боридан гирифт

خون خصم از میغ تیغش تاکه باریدن گرفت

Теғи худ , дар меғ аз бимаш ниҳон кард осмон

تیغ خود، در میغ از بیمش نهان کرد آسمان

То ки ҳамранг ғуломонаш шавад бо сад ниёз

تا که همرنگ غلامانش شود با صد نیاز

Хештан бар остонаш посбон кард осмон

خویشتن بر آستانش پاسبان کرد آسمان

Длдшро дод Микоили кил аз сунбула

دلدش را داد میکائیل کیل از سُنبله

Муштӣ аз ваии рехти номаш каҳкашон кард осмон

مُشتی از وی ریخت نامش کهکشان کرد آسمان

Шаклӣ аз наъли самандаш то кунад шояд баён

شکلی از نعل سمندش تا کند شاید بیان

Бо ҳилолу хӯша ӣ парвин баён кард осмон

با هلال و خوشه ی پروین بیان کرد آسمان

Баси тариқи бандагии паймӯд то аз меҳру моҳ

بس طریق بندگی پیمود تا از مهر و ماه

Хешро , дар фавҷ ӯ соҳиб нишон кард осмон

خویش را، در فوج او صاحب نشان کرد آسمان

Хайру шар , меҳру вафои неку баду ҷавру ҷафо

خیر و شرّ، مهر و وفا نیک و بد و جور و جفا

эй « вафое » тӯҳматаст ин космон кард осмон

ای «وفایی» تهمّت است این کاسمان کرد آسمان

Осмон расвост бетақсир ва беҷурму хато

آسمان رسواست بی تقصیر و بی جرم و خطا

Чун ту ҳам аз рӯзи аввали ин зиён кард осмон

چون تو هم از روز اوّل این زیان کرد آسمان

Раъдро , май доне аммо сар ӯро бози дон

رعد را، می دانی امّا سرّ او را باز دان

Каз балои Карбало аз дил фиғон кард осмон

کز بلای کربلا از دل فغان کرد آسمان

Барқ бошад як шарор , аз шуъла ӣ оҳи ҳусайн

برق باشد یک شرار، از شعله ی آه حسین

Кони шарор аз сина ӣ сӯзон аён кард осмон

کان شرار از سینه ی سوزان عیان کرد آسمان

Осмони борони ҳамеи борад вале то рӯзи ҳашар

آسمان باران همی بارد ولی تا روز حشر

Гиря ҳо бошад ки бар лаб ташнагон кард осмон

گریه ها باشد که بر لب تشنگان کرد آسمان

Рӯзи ошуро , магар нашунида ӣӣ ин моҷаро

روز عاشورا، مگر نشنیده یی این ماجرا

Хок меифшоанду хӯн аз дил равон кард осмон

خاک می افشاند و خون از دل روان کرد آسمان

Ҷома зад , дар нили мотам то қиёмати зини азо

جامه زد، در نیل ماتم تا قیامت زین عزا

Зери бори ғами қадӣ ҳамчун камон кард осмон

زیر بار غم قدی همچون کمان کرد آسمان