Ало , нутқам натоқ шеъри баст акнӯн чу ҷавзое

الا، نطقم نطاق شعر بست اکنون چو جوزایی

Ки толеъ шуд зшрқи табъ ҳар шеърӣ чу шуъарое

که طالع شد زشرق طبع هر شعری چو شعرایی

Туе он канзи махфӣ дар азал эй хусрави хубон

تویی آن کنز مخفی در ازل ای خسرو خوبان

Туе « аҳбт »ро , маънӣу бали маънои маъное

تویی «احبت» را، معنی و بل معنای معنایی

Чгўими ман магар гӯям туе одами туе хотам

چگویم من مگر گویم تویی آدم تویی خاتم

Туе Нӯҳу халили аллоҳи ту мўсоиии ту ъисоиӣ

تویی نوح و خلیل الله تو موسایی تو عیسایی

Нашуд он чиз бар , яҳё ки шуд бар чокарони ту

نشد آن چیز بر، یحیی که شد بر چاکران تو

Ба қуръони қисса ӣ яҳё мисл бошад ту иҳёиӣ

به قرآن قصّه ی یحیی مثل باشد تو یحیایی

Ту ҳам матлӯб ва ҳам толиби ту ҳам маҷзӯб ва ҳам ҷозиб

تو هم مطلوب و هم طالب تو هم مجذوب و هم جاذب

Туе слмии туе салмо , туе Вомиқи ту узрое

تویی سلمی تویی سلما، تویی وامق تو عذرایی

Таҷаллӣ дар азал бӯдааст ҳасани лоязолӣ ро

تجلّی در ازل بوده است حُسن لایزالی را

Ту ҳастӣ ҷилва ӣ он ҳасани восили он таҷаллое

تو هستی جلوه ی آن حُسن واصل آن تجلاّیی

Набошад дар ду олами ғайри хоки остони ту

نباشد در دو عالم غیر خاک آستان تو

Барои анбиёу авлиё , мأўоу млҷоиӣ

برای انبیا و اولیا، مأوا و ملجایی

Чунон кат банда медонам нагӯям зонка май тарсам

چنان کت بنده می دانم نگویم زانکه می ترسم

Ҳусайн аллоҳӣ ам хонанд ё маҷнӯну савдое

حسین اللهی ام خوانند یا مجنون و سودایی

Туе хӯни худо , оре ки ҳам сиррӣ ва ҳам сорӣ

تویی خون خدا، آری که هم سرّی و هم ثاری

Ба ҳақи ҳазрати борӣ ки дар ҳар чизи яктое

به حق حضرت باری که در هر چیز یکتایی

Лъмрки Мустафоро омад аз ҳар чизи болотар

لعمرک مصطفی را آمد از هر چیز بالاتر

Ту ҷонии Мустафоро балки аз ҷон низ болоӣ

تو جانی مصطفی را بلکه از جان نیز بالایی

Шафиъони сафи маҳшари шафоати хоҳ ҳар музтар

شفیعان صف محشر شفاعت خواه هر مضطر

Вале доранд умеди шафоат аз ту якҷое

ولی دارند امّید شفاعت از تو یکجایی

Паямбари ҷади пакет « раҳмаи ллъолмин » омад

پیمبر جدّ پاکت «رحمةٌ للعالمین» آمد

Валикини мазҳари раҳмати ту дар дунёи въқбоиӣ

ولیکن مظهر رحمت تو در دنیا وعقبایی

Буд хок дарат сад бор , зи оби зиндагии беҳтар

بود خاک درت صد بار، ز آب زندگی بهتر

Буд оби Фуротати мари марои хуштар з ҳар мое

بود آب فراتت مر مرا خوشتر ز هر مایی

зи дрдоӣилу Фтрси бози пурсами қадару миқдорат

ز دردائیل و فُطرس باز پرسم قدر و مقدارت

Ки ҷуз ту нест каси фарёди рас бар дард ва бар , Доӣ

که جز تو نیست کس فریاد رس بر درد و بر، دایی

Агар , ашки азои ту наме будӣ наме будӣ

اگر، اشک عزای تو نمی بودی نمی بودی

Ба сӯии ҷинати алмأўо , касеро ҷоу мأўоиӣ

به سوی جنّت المأوا، کسی را جا و مأوایی

Туе он гавҳари яктои дарёии убудийят

تویی آن گوهر یکتای دریای عبودیّت

Чунон кат ме тавон гуфтан ки асли асли дарёӣ

چنان کت می توان گفتن که اصل اصل دریایی

« вафое » эй шаҳи хубон ба ишқат месипорад ҷон

«وفایی» ای شه خوبان به عشقت می سپارد جان

Чаҳ бошад каз раҳи эҳсони назар бар , вай бифармое

چه باشد کز ره احسان نظر بر، وی بفرمایی

Марои ҳуби ту бас бошад чаҳ дар дунё чаҳ дар уқбо

مرا حُبّ تو بس باشد چه در دنیا چه در عقبی

Бар ингар чизи дигар , мефизойӣ аҳли эътоӣ

بر این گر چیز دیگر، می فزایی اهل اعطایی

Шҳо иғмоз то кӣ як нигоҳии гӯша ӣ чашмӣ

شها اغماض تا کی یک نگاهی گوشه ی چشمی

Вагарнаи кор мо хоҳад кашид охир ба расвоӣ

وگرنه کار ما خواهد کشید آخر به رسوایی

Ҷаҳон чун чашми сӯзан танг шуд бар олӣу доне

جهان چون چشم سوزن تنگ شد بر عالی و دانی

Ту май доне ва май тонеи гиреҳи зин ришта бигушое

تو می دانی و می تانی گره زین رشته بگشایی

Ба ҳақи тишнагии ҳайт ки аз ин тишнагии мо ро

به حق تشنگی هایت که از این تشنگی ما را

Раҳоӣ даҳ бидиҳ бар , абри раҳмати ҳукми саққое

رهایی ده بده بر، ابر رحمت حکم سقّایی

Ҷузи ин баси дард , бедармон ба ҷон дорем аз ин гардун

جز این بس درد، بی درمان به جان داریم از این گردون

Баён кардан чаҳ ҳоҷат чун ту донои ту бенаӣ

بیان کردن چه حاجت چون تو دانایی تو بینایی

Ту ҳам эй Меҳдии ҳодии магари моро , зкФ додӣ

تو هم ای مهدی هادی مگر ما را، زکف دادی

Биё аз пардаи беруни охир аз баҳри тамошое

بیا از پرده بیرون آخر از بهر تماشایی

Ба тавр ростӣ гӯям ки ё бояд буруни ое

به طور راستی گویم که یا باید برون آیی

Ва ё бар ҳоли мо бечорагон яксар бибахшое

و یا بر حال ما بیچارگان یکسر ببخشایی

Маро , як хона ӣӣ боист дар арзи ғурӣ эй шаҳ

مرا، یک خانه یی بایست در ارض غری ای شه

Писанди табъи ғро , зуд бояд лутф фармое

پسند طبع غرّا، زود باید لطف فرمایی

Буд , ҳар байтро байтии иваз дар охират донам

بود، هر بیت را بیتی عوض در آخرت دانم

Вале як байтро бояд иваз бо байти дунёе

ولی یک بیت را باید عوض با بیت دنیایی