Ошиқ он бошад ки чун савдо кунад якҷо кунад

عاشق آن باشد که چون سودا کند یکجا کند

Ҳар ду олам бо сари як мӯӣ ӯ савдо кунад

هر دو عالم با سر یک موی او سودا کند

Аз барои сӯхтани парвонаи сони пар , во кунад

از برای سوختن پروانه سان پر، وا کند

Неи зи сар дар роҳи ҷонони неи зи ҷон парво кунад

نی ز سر در راه جانان نی ز جان پروا کند

Дар хами чавгони ҳукм дӯст гардад ҳамчуи гӯй

در خَم چوگان حکم دوست گردد همچو گوی

Худ набинад дар миён то фарқи сар аз по кунад

خود نبیند در میان تا فرق سر از پا کند

Ошиқ он бошад ки чун дар базми ҷонон бор ёфт

عاشق آن باشد که چون در بزم جانان بار یافت

Бодаи ашки сурху соғари дидаи дил мино кунад

باده اشک سرخ و ساغر دیده دل مینا کند

Чун ҳадиси лаъл ҷонон башнавад аз тори тор

چون حدیث لعل جانان بشنود از تار تار

Дар мизоҷаши тор , кори нашъа саҳбо кунад

در مزاجش تار، کار نشئه صهبا کند

Ончунон созад зи худ худро , тиҳии вази дӯсти пар

آنچنان سازد ز خود خود را، تهی وز دوست پُر

Дӯстро , маҷнӯни хешу хешро Лайло кунад

دوست را، مجنون خویش و خویش را لیلا کند

Ошиқ он бошад ки ишқаши таъна бар , Вомиқ занад

عاشق آن باشد که عشقش طعنه بر، وامق زند

Вази изори глъзорши ноз бар узро кунад

وز عذار گلعذارش ناز بر عذرا کند

Он бути болоблоиш гар фиристад сад бало

آن بت بالابلایش گر فرستد صد بلا

Худ , намебинад бало то рӯй дар боло кунад

خود، نمی بیند بلا تا روی در بالا کند

Аз балои ҳаргизи нпрҳизд , ки дар роҳи талаб

از بلا هرگز نپرهیزد، که در راه طلب

Ҷазби ҷонони хорро гули хораро , дебо кунад

جذب جانان خار را گل خاره را، دیبا کند

Ишқро , нозам ки чун метозад андари кишварӣ

عشق را، نازم که چون می تازد اندر کشوری

Ғайри худ ҳар чиз бинад србср яғмо кунад

غیر خود هر چیز بیند سربسر یغما کند

Кист он ошиқ ки дар зиндони ҳорӯни ҳафт сол

کیست آن عاشق که در زندان هارون هفت سال

Шукри танҳоӣ барои холиқ танҳо кунад

شکر تنهایی برای خالق تنها کند

Шуд писанди хотираши яктоеу зиндон аз он

شد پسند خاطرش یکتایی و زندان از آن

То , дўтои худро ба пеши эзад якто кунад

تا، دوتا خود را به پیش ایزد یکتا کند

Нест дар тавҳиди истисно ба ғайр аз зоти ҳақ

نیست در توحید استثنا به غیر از ذات حق

Ҷони фидои он шаҳии кўкор мустасно кунад

جان فدای آن شهی کوکار مستثنی کند

Гар қадар гардад муқаддар нест бефармон ӯ

گر قَدر گردد مقدّر نیست بی فرمان او

Вар қазо бошад мусаввири ҳукм ӯ имзо кунад

ور قضا باشد مصوّر حکم او امضا کند

Як ишора гар кунад олам шавад яксар адам

یک اشاره گر کند عالم شود یکسر عدم

Олимии эҷоди боз аз нав ба як ?има кунад

عالمی ایجاد باز از نو به یک ایما کند

Бар ҷабини Иблисро ӯ доғи Иблисӣ наад

بر جبین ابلیس را او داغ ابلیسی نهد

Бўолбшрро одам ӯ аз « илми алосмо » кунад

بوالبشر را آدم او از «علّم الاسما» کند

Зобу оташи Нӯҳу иброҳӣмро бахшад наҷот

زآب و آتش نوح و ابراهیم را بخشد نجات

Обро , ғброу оташи лола ӣ ҳмро кунад

آب را، غبرا و آتش لاله ی حمرا کند

Ҳазрати Мӯсои бен ҷаъфари козиму ҷозм ки ӯ

حضرت موسی بن جعفر کاظم و جاذم که او

Нозим дайнасту дайнро азм ӯ иншо кунад

ناظم دین است و دین را عزم او انشا کند

Ёрб ин Мӯсо чу мўсоӣист каз як ҷилва ӣӣ

یارب این موسی چو موسائیست کز یک جلوه یی

Рахнаҳо , дарҷони Мӯсоу дил сино кунад

رخنه ها، درجان موسی و دل سینا کند

Май шикофади сина ӣ синоу умрони зода ро

می شکافد سینه ی سینا و عمران زاده را

Аз зуҳӯри як таҷаллӣ « хрмғшё » кунад

از ظهور یک تجلّی «خرّمغشیّا» کند

Гуҳи Асоро , дар кафи Мӯсои намояди аждаҳо

گه عصا را، در کف موسی نماید اژدها

Гоҳ аз ҳамдастиаш Мӯсо идўбизо кунад

گاه از همدستی اش موسی یدوبیضا کند

Икдмӣ шуд ҳамдамаш то ёфт ин дами аздмш

یکدمی شد همدمش تا یافت این دم ازدمش

Варна исо кӣ тавонад мурдаро эҳё кунад

ورنه عیسی کی تواند مرده را احیا کند

Зон сабаби боб алҳавоъиҷ шуд лақаб ӯро ки ӯ

زان سبب باب الحوائج شد لقب او را که او

Ҳар муроду матлабии ҳосил « кмотрзӣ » кунад

هر مراد و مطلبی حاصل «کماترضی» کند

Ҳар ки шуд имрӯз чун Иблиси зин дар , бе хабар

هر که شد امروز چون ابلیس زین در، بی خبر

Хоки маҳрӯмӣ ба сар дар мавқиф фардо кунад

خاک محرومی به سر در موقف فردا کند

Матлаъӣ гардид толеъи бозам аз арши хаёл

مطلعی گردید طالع بازم از عرش خیال

Ҷабраили хомаро , баргӯ ки то иншо кунад

جبرئیل خامه را، برگو که تا انشا کند