Ҳамчуи Аҳмади сайр дар қавсин ва аўоднӣ кунад

همچو احمد سیر در قوسین و اوادنی کند

Кунҷи зиндонро « Фсбҳони алзии асрӣ » кунад

کنج زندان را «فسبحان الذی اسری» کند

Қомати мавзун ӯ сарвии збоғ « Фостқм »

قامت موزون او سروی زباغ «فاستقم»

То абад нашаву намо дар сояаш тӯбо кунад

تا ابد نشو و نما در سایه اش طوبی کند

Ҳркҷо ӯро , макон онҷост рашки ломакон

هرکجا او را، مکان آنجاست رشک لامکان

Худ вуҷӯди ақдасаши Бағдодро бтҳо кунад

خود وجود اقدسش بغداد را بطحا کند

Ҳаст ин Мӯсо чаҳ мўсоиӣ ки ҳаркас Мӯсавӣаст

هست این موسی چه موسایی که هرکس موسویست

Ноз бар Мӯсои бен умрони фахр бар исо кунад

ناز بر موسی بن عمران فخر بر عیسی کند

Сайиди қуръони лақаби ёсини насаби тоҳои ҳасб

سیّد قرآن لقب یاسین نسب طاها حسب

Онкии зоҳир аз ду лаби асрор « мо аўҳӣ » кунад

آنکه ظاهر از دو لب اسرار «ما اوحی» کند

Ҳилли ?утии худ волзҳии рӯи он маи воллили мӯ

هل اتی خود والضّحی رو آن مه واللّیل مو

Каши хами ҳомӣами абрӯи қисса аз тоҳо кунад

کش خم حامیم ابرو قصّه از طاها کند

Шуд бдо , дар шаън ӯ шаънӣ дигар бар шан ӯ

شد بدا، در شأن او شأنی دگر بر شان او

Хости муҳкамтар худои амри вай аз абадан кунад

خواست محکمتر خدا امر وی از ابدا کند

Қутби имони каъба ӣ дайни қибла ӣ аҳли яқин

قطب ایمان کعبه ی دین قبله ی اهل یقین

ТўФ бар гирди ҳаримаш масҷидулақсо кунад

طوف بر گرد حریمش مسجدالاقصی کند

Чунки доими шеваи мзлўмист дар ин силсила

چونکه دایم شیوه مظلومیست در این سلسله

Бояд ӯ ҳам иқтидо , бар шева ӣ обо кунад

باید او هم اقتدا، بر شیوه ی آبا کند

Хост то мазлӯм бошад зон сабаб масмӯм шуд

خواست تا مظلوم باشد زان سبب مسموم شد

Варна абдӣ кӣ тавонад ҳукм бар мавло кунад

ورنه عبدی کی تواند حکم بر مولی کند

Зулми ҳорӯнӣ ки шуд фиръавн аз он мунфаил

ظلم هارونی که شد فرعون از آن منفعل

Шуд ба ин Мӯсо ки фиръавни гиря бар Мӯсо кунад

شد به این موسی که فرعون گریه بر موسی کند

Баҳр ӯ « санадии шоҳк » қатли он мазлӯм ро

بهر او «سندی شاهک» قتل آن مظلوم را

Мултазам шуд чун аъонт бар шқӣ ашқо кунад

ملتزم شد چون اعانت بر شقی اشقا کند

Ҳаст дар олами мусаллами ҳаркии нанг олам аст

هست در عالم مسلّم هرکه ننگ عالم است

Хоки олам бар сари дунё ва моФиҳо кунад

خاک عالم بر سر دنیا و مافیها کند

Дӯди зулму зулмати ҳорӯни золими байн ки ӯ

دود ظلم و ظلمت هارون ظالم بین که او

Хости хомӯши он чароғи дӯда ӣ Заҳро кунад

خواست خاموش آن چراغ دوده ی زهرا کند

Дӯд зулм ангехт аммо гашти равшантар чароғ

دود ظلم انگیخت امّا گشت روشنتر چراغ

Нури ҳақро мудаббирӣ кӣ ме тавон итфо кунад

نور حق را مدبری کی می توان اطفا کند

Кардае мадҳу сано аммо « вафое » кӣ тавон

کرده ای مدح و ثنا امّا «وفایی» کی توان

Каси саноӣ « сбҳи исми рбки алоълӣ » кунад

کس ثنای «سبّح اسم ربّک الاعلی» کند

Бояд эзади васфи худро худ кунад аз баҳри мо

باید ایزد وصف خود را خود کند از بهر ما

Кас набояд қисса аз « аллоҳу алои ало » кунад

کس نباید قصّه از «الله و الاّ الا» کند

Онкии мсўии душманонро , медиҳад бӣси алқрор

آنکه مثوی دشمنان را، می دهد بئس القرار

Онкии мأўо , дӯстонро ҷина алмأўо кунад

آنکه مأوا، دوستان را جنّة المأوا کند