Ҷамоли он парӣ бепарда то аз парда пайдо шуд

جمال آن پری بی پرده تا از پرده پیدا شد

Маро , рози ниҳон аз парда ӣ ҷон ошкоро шуд

مرا، راز نهان از پرده ی جان آشکارا شد

Ба савдои сари зулфаши дилами саргарм савдо шуд

به سودای سر زلفش دلم سرگرم سودا شد

Шудам то бо хабар яксар дилу дайнам ба яғмо шуд

شدم تا با خبر یکسر دل و دینم به یغما شد

зи ошӯби сари зулфаш на ман танҳо парешонам

ز آشوب سر زلفش نه من تنها پریشانم

Ки дар ҳар ҳалқаи халқии волау мафтӯн ва шайдо шуд

که در هر حلقه خلقی واله و مفتون و شیدا شد

зи ҷони булбули шайдо , баромади нолау ғавғо

ز جان بلبل شیدا، برآمد ناله و غوغا

Чу аз ҳам ғунча ӣ хандони он гулбаргтар во шуд

چو از هم غنچه ی خندان آن گلبرگ تر وا شد

Таҷаллӣ кард ҳасан ӯ ба ҳар даврӣ ба як таврӣ

تجلّی کرد حُسن او به هر دوری به یک طوری

Гуҳӣ дар ҳайкали маҷнӯну гуҳ дар рӯй Лайло шуд

گهی در هیکل مجنون و گه در روی لیلا شد

Тарози турра ӣ узроу шӯри ишқ Вомиқ шуд

طراز طُرّه ی عذرا و شور عشق وامق شد

Гуҳӣ бар шаклӣ слмӣ омаду гуҳи тараф слмӣ шуд

گهی بر شکلی سلمی آمد و گه طرف سلمی شد

Хумор нашаҳ ӣ минои ишқу бода ӣ ваҳдат

خمار نشه ی مینای عشق و باده ی وحدت

Гуҳии соқии гуҳии соғари гуҳӣ май гоҳ мино шуд

گهی ساقی گهی ساغر گهی می گاه مینا شد

Аҷаби шурии зтнги шукрати афтода дар олам

عجب شوری زتنگ شکّرت افتاده در عالم

Ки ҳар ширини лабиро моя ӣ сад шӯр ва ғавғо шуд

که هر شیرین لبی را مایه ی صد شور و غوغا شد

Дилами баси саъйҳо , мекард то розаш ниҳон монад

دلم بس سعی ها، می کرد تا رازش نهان ماند

Вале ишқи ту корӣ кард кони бечора расво шуд

ولی عشق تو کاری کرد کان بیچاره رسوا شد

Биё бар соҳил чашмам бибин бар мардуми обӣ

بیا بر ساحل چشمم ببین بر مردم آبی

?герат бар аҳли дарё , як назари майл тамошо шуд

گرت بر اهل دریا، یک نظر میل تماشا شد

Дар аввали аҳдҳо бастӣ ки боман меҳрбон бошӣ

در اوّل عهدها بستی که بامن مهربان باشی

Чаҳ шуд кони аҳдҳо , бишкаста яксар чун дил мо шуд

چه شد کان عهدها، بشکسته یکسر چون دل ما شد

Маро , тарк таманно ҳаст осон эй шаҳи хубон

مرا، ترک تمنّا هست آسان ای شه خوبان

Бидонамгар таманнои ту бар , тарк таманно шуд

بدانم گر تمنّای تو بر، ترک تمنّا شد

Ҳамин давлати з файз нашаҳ ӣ ишқати марои кофӣ

همین دولت ز فیض نشه ی عشقت مرا کافی

Ки байтӣ чанд дар мадҳу санояти бихўд иншо шуд

که بیتی چند در مدح و ثنایت بیخود انشا شد

Туе ноеи манам не беш аз ин дигар наме донам

تویی نایی منم نی بیش از این دیگر نمی دانم

Ҳаме донам буруни Азнои ман ингуна ово шуд

همی دانم برون ازنای من اینگونه آوا شد