Ҳалқа ӣ гесуии он шаҳи ърўаҳи алўсқоӣ дайн шуд

حلقه ی گیسوی آن شه عروة الوثقای دین شد

Турра ӣ некӯӣ ӯ ҳабли алмтинии бас матин шуд

طُرّه ی نیکوی او حبل المتینی بس متین شد

Ин аҷаб набӯд , ки набӯд сояи сарви қоматаш ро

این عجب نبود، که نبود سایه سرو قامتش را

Зонка хуршеду маи андари соя ӣ сурӯш макин шуд

زانکه خورشید و مه اندر سایه ی سروش مکین شد

Моҳтоб аз сайқали наъл нъолш ёфт партав

ماهتاب از صیقل نعل نعالش یافت پرتو

Офтоб аз партав рӯй балолаши хӯша чин шуд

آفتاب از پرتو روی بلالش خوشه چین شد

То сароем мадҳи он шаҳ аз замину осмонам

تا سرایم مدح آن شه از زمین و آسمانم

Сад ҳазорон офарин бар хома ӣ саҳар офарин шуд

صد هزاران آفرین بر خامه ی سحر آفرین شد

Қисса ӣ шқ алқмр набӯд аҷаб аз қудрат ӯ

قصّه ی شقّ القمر نبود عجب از قدرت او

Қудраташро , месазад гуфт аз балолаши ин чунин шуд

قدرتش را، می سزد گفت از بلالش این چنین شد

Ҳаркасиро , бўзрш хоҳад зи озар , ме раҳанд

هرکسی را، بوذرش خواهد ز آذر، می رهاند

Ин аҷаб набӯд агар он шаҳи шафиъ алмзнбин шуд

این عجب نبود اگر آن شه شفیع المذنبین شد

Як нигоҳи лутф аз салмон ӯ шуд бар сулаймон

یک نگاه لطف از سلمان او شد بر سلیمان

Каши чунин деву даду ҷину парии зер нигин шуд

کش چنین دیو و دد و جنّ و پری زیر نگین شد

Гар , бар иброҳӣми бен озари гулистони гашти озар

گر، بر ابراهیم بن آذر گلستان گشت آذر

Буд аз он каши нури Аҳмади ошкоро , дар ҷабин шуд

بود از آن کش نور احمد آشکارا، در جبین شد

Пӯри умрони зарра ӣӣ аз хоки поки остонаш

پور عمران ذرّه یی از خاک پاک آستانش

Дошт бар кафи каши яди Байзои бурун аз остин шуд

داشت بر کف کش ید بیضا برون از آستین شد

Васфи қадари зот ӯ болотараст аз ҳарчӣ гӯям

وصف قدر ذات او بالاتر است از هرچه گویم

Мдҳтши ин бас ки домодаш амӣралмуъминӣн шуд

مدحتش این بس که دامادش امیرالمؤمنین شد

Он амӣралмуъминӣнии каши гуруҳе дар худоӣ

آن امیرالمؤمنینی کش گروهی در خدایی

намеситоянд , ӯ Муҳамадро васӣ ва ҷонишин шуд

می ستایند، او محمّد را وصیّ و جانشین شد

ё абоолқосм ба ҳақ ҳар ду сибту ҳақи Заҳро

یا اباالقاسم به حق هر دو سبط و حق زهرا

Ҳам ба ҳақи Муртазои анкўи эмом ростин шуд

هم به حق مرتضی انکو امام راستین شد

Рост гӯям шуд « вафое » дар маосии қоматаши хам

راست گویم شد «وفایی» در معاصی قامتش خم

Зери бори маъсият аз лутфи омат мстъин шуд

زیر بار معصیت از لطف عامت مستعین شد

Аз маосии тавба аммо аз мазолим чора набӯд

از معاصی توبه امّا از مظالم چاره نبود

Ҳам магари анъоми омат бояд онҳоро , змин шуд

هم مگر انعام عامت باید آنها را، ضمین شد

Кофарирогар , зи раҳмати даст гирӣ ме тавонад

کافری را گر، ز رحمت دست گیری می تواند

ӯ шафоати хоҳи халқи аввалин ва охирин шуд

او شفاعت خواه خلق اوّلین و آخرین شد

Ман ки маддоҳи туами дигар чаҳ ғам дорам ба олам

من که مدّاح توام دیگر چه غم دارم به عالم

Ҳаркии маддоҳ ту шуд дигар , наме бояд ғамин шуд

هرکه مدّاح تو شد دیگر، نمی باید غمین شد

Ҷузи ғами фарзанди дилбандати ҳусайни он шоҳ бе кас

جز غم فرزند دلبندت حسین آن شاه بی کس

Каз сумуми тишнагӣ дар синаи оҳаш оташин шуд

کز سموم تشنگی در سینه آهش آتشین شد

То қиёмати доғам , аз беёрӣу танҳоӣ ӯ

تا قیامت داغم، از بی یاری و تنهایی او

Кандарон дашти бало , дар нола ӣ ҳилли ман муайян шуд

کاندران دشت بلا، در ناله ی هل مِن معین شد

Баъди қатли навҷавонон чун набӯдаш ёру ёвар

بعد قتل نوجوانان چون نبودش یار و یاور

То шавад ӯро муайян бе тоби зин алъобдин шуд

تا شود او را معین بی تاب زین العابدین شد

Найза бар кафи ҳамчуи оҳ бекасон бархест аз ҷо

نیزه بر کف همچو آه بی کسان برخاست از جا

Лекин ӯ аз заъфи бемории нигуни андар , замин шуд

لیکن او از ضعف بیماری نگون اندر، زمین شد

Бо Муҳамад ( с ) ман чгўими саргузашти Карбало ро

با محمّد (ص) من چگویم سرگذشت کربلا را

Ончӣ бар фарзанди дилбандати ҳусайн аз зулм ва кин шуд

آنچه بر فرزند دلبندت حسین از ظلم و کین شد

Дар замини Карбало , шуд бар ҳусайнати зулми чандон

در زمین کربلا، شد بر حسینت ظلم چندان

Ончунон зулмӣ ки шимур аз карда ӣ худ шармгин шуд

آنچنان ظلمی که شمر از کرده ی خود شرمگین شد

Ташна лаб киштанд он дарёии файзи раҳмати ҳақ

تشنه لب کشتند آن دریای فیض رحمت حق

Онкии худ лаби ташнагонро , маънии моء муайян шуд

آنکه خود لب تشنگان را، معنی ماء معین شد