Чу гашти рояти дорои рӯзгори аён

چو گشت رایت دارای روزگار عیان

Сипоҳи зулмати шаб мунҳазим шуд аз майдон

سپاه ظلمت شب منهزم شد از میدان

Магар ту гуфтӣ шуд нури Маҳдавии зоҳир

مگر تو گفتی شد نور مهدوی ظاهر

Магар ту гуфтӣ шуд раҷъати эмоми замон

مگر تو گفتی شد رجعت امام زمان

Вале ҳазрати довар , васии пайғамбар

ولیّ حضرت داور، وصیّ پیغمبر

Слили ҳайдари сафдари хулоса ӣ имкон

سلیل حیدر صفدر خلاصه ی امکان

зи анбиёи ҳамаи ақдм бар аўсёи хотам

ز انبیا همه اقدم بر اوصیا خاتم

Эмоми Акбару аъзами Халифа ӣ раҳмон

امام اکبر و اعظم خلیفه ی رحمان

Ба васфи қадараши як нусхаи србсри тўроаҳ

به وصف قدرش یک نسخه سربسر توراة

Ба мадҳи зотши як ояи ҷумла ӣ қуръон

به مدح ذاتش یک آیه جمله ی قرآن

Қасоидӣ ки ба мадҳаши навиштаи котиби сунъ

قصایدی که به مدحش نوشته کاتب صُنع

Нахусти матлаъи он « ҳилли ?утии алии алонсон »

نخست مطلع آن «هل اتی علی الانسان»

На воҷибаст ва на мумкини вуҷӯди комил ӯ

نه واجب است و نه ممکن وجود کامل او

Буд чунонкӣ тавон гуфташ ҳам ин ва ҳам он

بود چنانکه توان گفتش هم این و هم آن

Вале мутлақу файзи нахусту ҷилва ӣ ҳақ

ولیّ مطلق و فیض نخست و جلوه ی حق

Камоли қудрату ғиси замину ғўси замон

کمال قدرت و غیث زمین و غوث زمان

Ҳамаи млоик аз баҳри хизматаши чокар

همه ملایک از بهر خدمتش چاکر

Ҳамаи хилоиқ бар , хон неъматаши меҳмон

همه خلایق بر، خوان نعمتش مهمان

Агар , зи синфи малики хўонмши зиҳии тӯҳмат

اگر، ز صنف ملک خوانمش زهی تهمت

Агар , зи навъ башар донамаш зиҳии бӯҳтон

اگر، ز نوع بشر دانمش زهی بهتان

Тамоми реза хур хон неъмат ӯйанд

تمام ریزه خور خوان نعمت اویند

зи ҷину инсу шарифу вазеъ ва хӯрду калон

ز جنّ و انس و شریف و وضیع و خورد و کلان

Агар ки партави лутфаши муайян зарра шавад

اگر که پرتو لطفش معین ذرّه شود

Шавад зи чашма ӣ хуршеди хушктар , Аммон

شود ز چشمه ی خورشید خشک تر، عمّان

Саҳоби ҷўдшгар қатраро кунад ёрӣ

سحاب جودش گر قطره را کند یاری

Шавад ҷаҳони ҳамаи дарё , карон то ба карон

شود جهان همه دریا، کران تا به کران

Агар ки савлат ӯ рӯбарӯ шавад , ба ҷибол

اگر که صولت او روبرو شود، به جِبال

Збим ӯ ҳама гирданд ҳамчуи реги равон

زبیم او همه گردند همچو ریگ روان

Наҳифи қаҳраш агар дар , расад ба гӯши фалак

نهیب قهرش اگر در، رسد به گوش فلک

Асад , ба домани ҷаддӣ ва ҳамл шавад пинҳон

اسد، به دامن جدی و حمل شود پنهان

Агар , ба аблақи лайл ва наҳор ишора кунад

اگر، به ابلق لیل و نهار اشاره کند

Ки то раванди Аннан бар Аннан ба як унвон

که تا روند عنان بر عنان به یک عنوان

Раванди гӯш ба гӯш аз наҳифи стўт ӯ

روند گوش به گوش از نهیب سطوت او

Чунонкии тафриқа ӣ рӯзу шаби з ҳам натавон

چنانکه تفرقه ی روز و شب ز هم نتوان

Ба меҳр ва моҳ кунад амр , агар , ба суръати сайр

به مهر و ماه کند امر، اگر، به سرعت سیر

Ба ним лаҳзаи намоянди таии тамоми замон

به نیم لحظه نمایند طیّ تمام زمان

Агар ки зарра ӣӣ аз илм ӯ ба халқ расад

اگر که ذرّه یی از علم او به خلق رسد

Шаванд халқи ҷаҳони ҳарякӣ чу сад луқмон

شوند خلق جهان هریکی چو صد لقمان

Агар , зи вусъати халқаши мадад ба нуқта расад

اگر، ز وسعت خلقش مدد به نقطه رسد

Кунад ба доираи маркази иҳотаи доираи сон

کند به دایره مرکز احاطه دایره سان

Агар , зи чеҳра ӣ афваши ниқоб бар гирад

اگر، ز چهره ی عفوش نقاب بر گیرد

Ба ҳар гуноҳ шавад узрхоҳи сад ғуфрон

به هر گناه شود عذرخواه صد غفران

зи васфи қадару ҷалолаши забони нотиқаи лол

ز وصف قدر و جلالش زبان ناطقه لال

намерасад ба камолаши қиёси ваҳму гумон

نمی رسد به کمالش قیاس وهم و گمان

Хуши он замон ки дар ояд буруни змкмни ғайб

خوش آن زمان که در آید برون زمکمن غیب

Шавад ҷаҳони ҳама аз Ямани мақдамаш чу ҷинон

شود جهان همه از یُمن مقدمش چو جنان

зи ҷавру зулму таъаддӣ ҷаҳон шавад холӣ

ز جور و ظلم و تعدّی جهان شود خالی

Ба аҳд адлаш гардад замонаи амни чунон

به عهد عدلش گردد زمانه امن چنان

Ки ошиёнаи кабӯтар , кунад ба чнгли боз

که آشیانه کبوتر، کند به چنگل باز

Ба гила гург шавад посбон ба ҷои шубон

به گلّه گرگ شود پاسبان به جای شبان

Нифоқу куфр ба имон бадал шавад , ки агар

نفاق و کفر به ایمان بدل شود، که اگر

Ба не дманд барояд аз он садои азон

به نی دمند برآید از آن صدای اذان

Ба чӯби хшги бибандад чу аввалу сонӣ

به چوب خشگ ببندد چو اوّل و ثانی

Шавад зи мӯъҷиз ӯ чӯби хшги сабзи чунон

شود ز معجز او چوب خشگ سبز چنان

Ки сусти аҳдон дар эътиқод суст шаванд

که سُست عهدان در اعتقاد سُست شوند

Ҷудо шавад чу шаби тираи куфр аз имон

جدا شود چو شب تیره کفر از ایمان

Шҳо , ба ҷони ту савганди шавқи дидорат

شها، به جان تو سوگند شوق دیدارت

зи ношикеби дилами бардаи сабру тоб ва тавон

ز ناشکیب دلم بُرده صبر و تاب و توان

На рӯзи ҳиҷр сар ояд на умр , ме монад

نه روز هجر سر آید نه عمر، می ماند

Расидаи умр ба поёну ҳиҷр бе поён

رسیده عمر به پایان و هجر بی پایان

Ба қадари сабри туами умри Нӯҳ май бояд

به قدر صبر توام عمر نوح می باید

Ки то халос тавон шуд магар аз ин тӯфон

که تا خلاص توان شد مگر از این طوفان

Ба аҳди ҳиҷри ту борони фитна май борад

به عهد هجر تو باران فتنه می بارد

Магар ки ҷўдии васл туам раҳанд аз он

مگر که جودی وصل توام رهاند از آن

Ҷаҳони пер , пар аз зулму ҷавр , шуд охир

جهان پیر، پُر از ظلم و جور، شد آخر

зи қист ва адл бикун ин ҷаҳони пери ҷавон

ز قسطِ و عدل بکن این جهانِ پیر جوان

Бипеч дасти қазо ва бабанд пои қадар

بپیچ دست قضا و ببند پای قدر

?герат на банда ӣ ҳакманду тобеъи фармон

گرت نه بنده ی حکمند و تابع فرمان

Барор , дасти худои зи остин эй шоҳ

برآر، دست خدایی ز آستین ای شاه

Бигир , зи аҳл ситам дод дӯда ӣ аданон

بگیر، ز اهل ستم دادِ دوده ی عدنان

Ҳар он сиррӣ ки набошад ба хати фармонат

هر آن سری که نباشد به خطّ فرمانت

Қалами сифати сар ӯро , ба теғи шқи гардон

قلم صفت سرِ او را، به تیغ شق گردان

Паии санои ту ашъори ман чунон монад

پی ثنای تو اشعار من چنان ماند

Ки дар , баранд , ба дарёу гавҳари андари кон

که دُر، برند، به دریا و گوهر اندر کان

Чунон намояди шеърам ки аблаҳона баранд

چنان نماید شعرم که ابلهانه برند

Шукр , ба хитта ӣ банголаи зера дар Кирмон

شکر، به خطّه ی بنگاله زیره در کرمان

Валек булбул бояд ки дар муҳаббати гул

ولیک بلبل باید که در محبّت گل

Ба сад таронау дастон ҳаме кунад афғон

به صد ترانه و دستان همی کند افغان

Буд , ба мадҳу санои ту зоти ман маҷбур

بود، به مدح و ثنای تو ذات من مجبور

Ки моам дода ба ишқи ту шерам аз пистон

که مام داده به عشق تو شیرم از پستان

Агарчӣ лоиқи мадҳ ту нест ашъорам

اگرچه لایق مدح تو نیست اشعارم

Вале чаҳ чораи ҷуз инам набӯд дар дукон

ولی چه چاره جز اینم نبود در دکّان

Сифоти Мустафавигар буруни з идрок аст

صفات مصطفوی گر برون ز ادراک است

Ба қадар қувва намӯдааст саъии худ ҳисон

به قدر قوّه نموده است سعی خود حسّان

зи мадҳ ӯ нашуд афзӯни мақоми Мустафавӣ

ز مدح او نشد افزون مقام مصطفوی

Вале бимонад зи ҳисон ба рӯзгори нишон

ولی بماند ز حسّان به روزگار نشان

Манам « вафое » каз Ямани ҳимматати имрӯз

منم «وفایی» کز یُمن همّتت امروز

Гузаштаи ришта ӣ назмами зи гавҳари ғалатон

گذشته رشته ی نظمم ز گوهر غلطان

Ба мадҳат ту шудам нуктаи санҷу нағмаи саро

به مدحت تو شدم نکته سنج و نغمه سرا

Ки дӯстиро , меъёр бошаду мизон

که دوستی را، معیار باشد و میزان

Ҳамеша то ки кунад анмои ифода ӣ ҳаср

همیشه تا که کند انّما افاده ی حصر

Алии муфиди зарар , то ки ҳасту баҳри зиён

علی مفید ضرر، تا که هست و بهر زیان

Буд барои муҳиби ту мунҳасири шодӣ

بود برای محبّ تو منحصر شادی

Расад зиёну зарар , мар , адуатро , бар ҷон

رسد زیان و ضرر، مر، عدوت را، بر جان

Пас аз санои эмоми замон буд лозим

پس از ثنای امام زمان بود لازم

Забони ҳоле аз ӯ гардад дар замонаи баён

زبان حالی از او گردد در زمانه بیان

Ки дар мусӣбати ҷадаши ҳусайни ташнаи ҷигар

که در مصیبت جدّش حسین تشنه جگر

Ҳамеша дар , асФу ҳузн ва мотамасту фиғон

همیشه در، اسف و حُزن و ماتم است و فغان

Забони ҳоли мақомаш ба ин сухан гуё

زبان حال مقامش به این سخن گویا

Ки кош будаму бастам ба хизмати ту миён

که کاش بودم و بستم به خدمت تو میان

Ҳазор ҳайф набудам ба Карбалои он рӯз

هزار حیف نبودم به کربلا آن روز

Ки дар рикоби ту сар дода ҷон кунам қурбон

که در رکاب تو سر داده جان کنم قربان

Миёни мо зи қазои тӯли даҳр фосила шуд

میان ما ز قضا طول دهر فاصله شد

Нашуд ки то башуам пеши маргат аз дилу ҷон

نشد که تا بشوم پیش مرگت از دل و جان

Ба ҷурми инки чунин кард даҳри дун парвар

به جرم اینکه چنین کرد دهر دون پرور

Кашам ба теғи зпарвардагон ӯ чандон

کشم به تیغ ز پروردگان او چندان

Ки чеҳри даҳри намоями зи хӯнашони рангин

که چهر دهر نمایم ز خونشان رنگین

Ки диҷла диҷла кунам хӯн ба рӯзгори равон

که دجله دجله کنم خون به روزگار روان

Ба интиқоми фишорами гулӯии даҳри зи қаҳр

به انتقام فشارم گلوی دهر ز قهر

Ки то бурун кунамаш хӯни фосид аз шарён

که تا برون کنمش خون فاسد از شریان

Вале агар ҳамаи якбораи қатл ом кунам

ولی اگر همه یکباره قتل عام کنم

Талофии сари як мӯӣ Асғарат натавон

تلافی سرِ یک موی اصغرت نتوان