намедонам чаҳ бар сари хома ӣ анбар фишон дорад

نمی دانم چه بر سر خامه ی عنبر فشان دارد

Ки хоҳад сиррӣ аз асрори пинҳонӣ аён дорад

که خواهد سرّی از اسرار پنهانی عیان دارد

Ба мадҳи духтари Заҳро магар хоҳад сухан гуяд

به مدح دختر زهرا مگر خواهد سخن گوید

Ки бо нағамоти мансӯрии аноолҳқ бар забон дорад

که با نغمات منصوری اناالحق بر زبان دارد

Ба оҳанги ҳусайнии мадҳи бонӯии ҳиҷозӣ ро

به آهنگ حسینی مدح بانوی حجازی را

Ба сад шӯр ва наво хоҳад ба олам ройгон дорад

به صد شور و نوا خواهد به عالم رایگان دارد

Чаҳ бонӯи онкӣ ӯро , нури ҳақ дар остин бошад

چه بانو آنکه او را، نور حق در آستین باشد

Чаҳ бонӯи онкии ҷбрилши сари андар остон дорад

چه بانو آنکه جبریلش سر اندر آستان دارد

Ҳаё , банди ниқоб ӯ буд иффати ҳиҷоб ӯ

حیا، بند نقاب او بود عفّت حجاب او

зи исмати офтоб ӯ макон дар ломакон дорад

ز عصمت آفتاب او مکان در لامکان دارد

Биёи исмат тамошо кун ки аз баҳри харидорӣ

بیا عصمت تماشا کن که از بهر خریداری

Дар ин бозори Юсуфи ҳам калоф ва ресмон дорад

در این بازار یوسف هم کلاف و ریسمان دارد

Набуввати шаъни пайғамбари вилоят дар хури ҳайдар

نبوّت شأن پیغمبر ولایت در خور حیدر

На ин дорад на он аммо нишон аз ин ва он дорад

نه این دارد نه آن امّا نشان از این و آن دارد

Такаллуми карданашро ҳар ки дидӣ фош ме гуфтӣ

تکلّم کردنش را هر که دیدی فاش می گفتی

Лисони ҳайдарӣ гуё ки дар тай лисон дорад

لسان حیدری گویا که در طیّ لسان دارد

Буд номӯси ҳақи он исмати мутлақ ки аз рифъат

بود ناموس حق آن عصمت مطلق که از رفعت

Каминаи чокар ӯ по ба фарқ Фрқдон дорад

کمینه چاکر او پا به فرق فرقدان دارد

Буд на курсии афлоки камтари поя ӣ қадараш

بود نُه کرسی افلاک کمتر پایه ی قدرش

Агар гӯям ки қасри қадару ҷоҳаш нардбон дорад

اگر گویم که قصر قدر و جاهش نردبان دارد

зи шарм рӯй ӯ бошад ки ин меҳри дурахшон ро

ز شرم روی او باشد که این مهر درخشان را

Ба домони заминаши осмон ҳар шаб ниҳон дорад

به دامان زمینش آسمان هر شب نهان دارد

Набинад то ки ақраби пуртӯй аз моҳи рухсораш

نبیند تا که عقرب پرتوی از ماه رخسارش

Фалак аз қавси баҳри кӯриаш тир ва камон дорад

فلک از قوس بهر کوری اش تیر و کمان دارد

Ба ҷурми инки наргиси дидааш бозаст дар гулшан

به جرم اینکه نرگس دیده اش باز است در گلشن

зи шармаш то қиёмати рух ба ранг заъфарон дорад

ز شرمش تا قیامت رخ به رنگ زعفران دارد

Науфтад то назар бар сояаш хуршеди тобон ро

نیفتد تا نظر بر سایه اش خورشید تابان را

Ба чашми хеш аз хати шуъоъии сад синон дорад

به چشم خویش از خطّ شعاعی صد سنان دارد

Нагӯям ман буд Марями канизи модараши Заҳро

نگویم من بود مریم کنیز مادرش زهرا

Агар розӣ шавад ӯ Марямаши миннат ба ҷон дорад

اگر راضی شود او مریمش منّت به جان دارد

Занӣ бо ин ҳамаи шавкати надидаи дида ӣ гардун

زنی با این همه شوکت ندیده دیده ی گردون

Занӣ бо ин ҳамаи стўт ба олам кӣ нишон дорад

زنی با این همه سطوت به عالم کی نشان دارد

Чаро бо ин ҳамаи ҷоҳу ҷалолу исматаши даврон

چرا با این همه جاه و جلال و عصمتش دوران

Миёни кӯчау бозор дар ҳар сӯ аён дорад

میان کوچه و بازار در هر سو عیان دارد

Хирад гуфто хамӯш эй бехабар аз сари ин маънӣ

خرد گفتا خموش ای بی خبر از سرّ این معنی

Ки ҳаркаси қурбаши афзӯнтар фузунтар имтиҳон дорад

که هرکس قُربش افزون تر فزونتر امتحان دارد

Надорам бовар ар гӯйанд дидаш дида ӣ мардум

ندارم باور ار گویند دیدش دیده ی مردم

Ки дӯди оҳи хешаши махфӣ аз номаҳрамон дорад

که دود آه خویشش مخفی از نامحرمان دارد

Агар мастура ӣ эҷод чун хуршеди рухшанда

اگر مستوره ی ایجاد چون خورشید رخشنده

На бар сари чодар ва на сотар ва на соябон дорад

نه بر سر چادر و نه ساتر و نه سایبان دارد

Таҷаллӣ кард то зоҳир шавад ҳақ варна дар ботин

تجلّی کرد تا ظاهر شود حق ورنه در باطن

зи боли қудсёни ҳам сотар ва ҳам соябон дорад

ز بال قدسیان هم ساتر و هم سایبان دارد

Дар ин маҳфил буд Заҳрои атҳари ҳозиру нозр

در این محفل بود زهرای اطهر حاضر و ناضر

Ва гарна гуфтамӣ зайнаб чаҳ озарҳо ба ҷон дорад

و گرنه گفتمی زینب چه آذرها به جان دارد

Сухани оҳистатар бояд ки шояд нашавад Заҳро

سخن آهسته تر باید که شاید نشود زهرا

Вагарнаи сӯзи оҳаши сад хатар бар ҳозирон дорад

وگرنه سوز آهش صد خطر بر حاضران دارد

Сабо , рӯ дар Наҷаф баргӯ ту бо он шириздонӣ

صبا، رو در نجف برگو تو با آن شیریزدانی

Ки зайнаб дар димишқу Кӯфаи чашм хўнФшон дорад

که زینب در دمشق و کوفه چشم خونفشان دارد

Бигӯ аз доғи марги навҷавонон пер шуд зайнаб

بگو از داغ مرگ نوجوانان پیر شد زینب

Ба зери бори меҳнати сарви қадӣ чун камон дорад

به زیر بار محنت سرو قدّی چون کمان دارد

Хусӯс аз марги Акбар то қиёмати доғ ва чун қамарӣ

خصوص از مرگ اکبر تا قیامت داغ و چون قمری

Ба пои сарви қадаши зи ашки худ ҷӯӣ равон дорад

به پای سرو قدّش ز اشک خود جویی روان دارد

Пас аз қатли ҳусайн бо як ҷаҳони ғам чун кунад зайнаб

پس از قتل حسین با یک جهان غم چون کند زینب

Каз атфоли сағиру ташнаи лаби як корвон дорад

کز اطفال صغیر و تشنه لب یک کاروان دارد

Агар хоҳам зи ғамҳояши баёни як достони созам

اگر خواهم ز غمهایش بیان یک داستان سازم

Ба ҳар як достон аз ғами ҳазорон достон дорад

به هر یک داستان از غم هزاران داستان دارد

Буд баҳри шафоат ҳар касеро ҳуҷҷатӣ бар каф

بود بهر شفاعت هر کسی را حجّتی بر کف

« вафое » ҳуҷҷатии қотеъ аз ин теғ забон дорад

«وفایی» حجّتی قاطع از این تیغ زبان دارد