Умеди ростӣ аз чархи кҷмдори мадор

امید راستی از چرخ کجمدار مدار

Ба расатон буд аз кин ба кҷрўиши мадор

به راستان بود از کین به کجرویش مدار

Ба кӣнаи бастаи камар аз мҷраҳи танги ҳаме

به کینه بسته کمر از مجرّه تنگ همی

Пай шикастан дилҳо ҷристи ин ҷаррор

پی شکستن دلها جریست این جرّار

наме тавон ба замини пойро ниҳод аз бим

نمی توان به زمین پای را نهاد از بیم

зи бскаҳи шиша ӣ дилҳо шикастаи ин ғаддор

ز بسکه شیشه ی دلها شکسته این غدّار

зи садри зин ба замин зад , ҳазор рустам ро

ز صدر زین به زمین زد، هزار رستم را

Пиёда кард зкини сад ҳазор , соми савор

پیاده کرد زکین صد هزار، سامِ سوار

Фишурди бскаҳи диламро , фусурда шуд ки даров

فشرد بسکه دلم را، فسرده شد که دراو

Намонда қатра ӣ хӯнӣ ки нӯшади ин хунхор

نمانده قطره ی خونی که نوشد این خونخوار

На дасти онкии пайаш бар , ситеза бархезам

نه دست آنکه پی اش بر، ستیزه برخیزم

На ҷои зистанам дар ҷаҳон на пои фирор

نه جای زیستنم در جهان نه پای فرار

зи дасти соқии даврону гардиши гардун

ز دست ساقی دوران و گردش گردون

Ба соғараст марои хӯни дил ба ҷои ғаффор

به ساغر است مرا خون دل به جای غفار

Дигар , на ҷони шикеби маро на қалби сабур

دگر، نه جان شکیبا مرا نه قلب صبور

На тан ки бор кашад ҳарчӣ ӯ намояди бор

نه تن که بار کشد هرچه او نماید بار

Ба ғайр нола намонад аз вуҷӯди ман асарӣ

به غیر ناله نماند از وجود من اثری

Ки ҳаст беасар , он нола низ дар дили ёр

که هست بی اثر، آن ناله نیز در دل یار

Зёри бас гила дорам вале шикоят ӯ

زیار بس گلّه دارم ولی شکایت او

Ба ғайр ӯ накунам зонка нанг бошаду ор

به غیر او نکنم زانکه ننگ باشد و عار

Кунам шикоят ӯ ҳам магар ба ҳазрат ӯ

کنم شکایت او هم مگر به حضرت او

Ки рози ёр бибояд наҳуфт аз ағёр

که راز یار بباید نهفت از اغیار

Ба дӯстии қисм эй дӯст аз ту хўрсндм

به دوستی قسم ای دوست از تو خورسندم

Ба ҳар чаҳ мекунӣ аммо машав змни безор

به هر چه می کنی امّا مشو زمن بیزار

Агар баранд , ба шамшери банд аз бандам

اگر بُرند، به شمشیر بند از بندم

Ба теғам ар бинмоӣанд тортор , аўтор

به تیغم ار بنمایند تارتار، اوتار

Ба ҷони дӯст ки аз дӯсти нгслми пайванд

به جان دوست که از دوست نگسلم پیوند

Ба зулфи ёр ки дил бар надорам аз дилдор

به زلف یار که دل بر ندارم از دلدار

Вале на шарти муҳаббат буд , ки бигузоранд

ولی نه شرط محبّت بود، که بگذارند

Каминаи чокари худро қарини айбу ъўор

کمینه چاکر خود را قرین عیب و عوار

Ки то ҳасуд ба ман нукта гирад ва гуяд

که تا حسود به من نکته گیرد و گوید

Чу ёри тести ҷФокори дил аз ӯ бурдор

چو یار تست جفاکار دل از او بردار

Шавад забони ҳасудони дарози брмн ва ту

شود زبان حسودان دراز برمن و تو

Ба ин равиш агар эй дӯст мекунӣ рафтор

به این روش اگر ای دوست می کنی رفتار

Ба дасти хеш агар бар серуми зании ханҷар

به دست خویش اگر بر سرم زنی خنجر

Бизан вале магузорам ба чархи ноҳинҷор

بزن ولی مگذارم به چرخ ناهنجار

Ки чархро ба ман аз кини ъдоўтисти қадим

که چرخ را به من از کین عداوتیست قدیم

Ҳадиси каҷравиаш бскаҳ кардаам такрор

حدیث کجروی اش بسکه کرده ام تکرار

Агар ту дӯсти шӯй ӯ ба ман наёбади даст

اگر تو دوست شوی او به من نیابد دست

Вагар ту ёри шӯй ӯ ба ман надорад кор

و گر تو یار شوی او به من ندارد کار

Ба тори зулфи ту савганд агар ту ёри шӯй

به تار زلف تو سوگند اگر تو یار شوی

Бароварами ман аз ин чархи кҷмдори дамор

برآورم من از این چرخ کجمدار دمار

Ба интиқоми броими зи Ямани ҳиммати дӯст

به انتقام برآیم ز یُمن همّت دوست

Ба бинӣ аш кунам аз риштаҳои назми маҳор

به بینی اش کنم از رشته های نظم مهار

Ба сайри сари влои ту бо саботи қадам

به سیرِ سرِّ ولای تو با ثبات قدم

На аз савобат ӯ камтарам на аз сайёр

نه از ثوابت او کمترم نه از سیّار

Агар иҳота ба ман дорад ӯ ту май доне

اگر احاطه به من دارد او تو می دانی

Маро , иҳота бар ӯ беш аз ӯст чандини бор

مرا، احاطه بر او بیش از اوست چندین بار

Вуҷӯд ӯ буд андари вуҷӯди ман мтўӣ

وجود او بود اندر وجود من مطوی

На ошкор ва на пинҳони басони сангу шарор

نه آشکار و نه پنهان بسان سنگ و شرار

Ба рӯйу мӯии ту савганд агар ишора кунӣ

به روی و موی تو سوگند اگر اشاره کنی

Шабаш ба дида кунам рӯзу рӯз чун шаби тор

شبش به دیده کنم روز و روز چون شب تار

Маро , зъқрби Кӯруш чаҳ ғам ки ме донам

مرا، زعقرب کورش چه غم که می دانم

Ҳазор манзару афсун барои аждару мор

هزار منظر و افسون برای اژدر و مار

Ба дили зи ханҷари миррӣх ӯ ҳаросам нест

به دل ز خنجر مرّیخ او هراسم نیست

Чу ҳаст новаки мижгони ёр бо ман ёр

چو هست ناوک مژگان یار با من یار

зи саъду наҳс вайам ҳеҷ қабз ва бастӣ нест

ز سعد و نحس وی ام هیچ قبض و بسطی نیست

Ки қабзу басти маро , баста шуд ба зулф нигор

که قبض و بسط مرا، بسته شد به زلف نگار

Агар ки майл кунад табъам аз паии нахҷӣр

اگر که میل کند طبعم از پی نخجیر

Маро буд ҳамлу ҷаддӣ ӯ каминаи шикор

مرا بود حمل و جدی او کمینه شکار

Ҳамеша бод дар инкору ҷаҳл чун бўҷҳл

همیشه باد در انکار و جهل چون بوجهل

Касе ки фазли Абулфазлро кунад инкор

کسی که فضل ابوالفضل را کند انکار

Чунонкӣ буд паямбари туе барои ҳусайн

چنانکه بود پیمبر تویی برای حسین

Назири ҷаъфари тайёру ҳайдари каррор

نظیر جعفر طیّار و حیدر کرّار

Раво буд , ки ба бедастӣ ифтихор кунад

روا بود، که به بی دستی افتخار کند

Чу бо ту омадаи ҳамдӯши ҷаъфари тайёр

چو با تو آمده همدوش جعفر طیّار

Агар чаҳ қобили ёрии ним вале хоҳам

اگر چه قابل یاری نیم ولی خواهم

Ба фазли хеш тФзл кунӣ ту бар ман зор

به فضل خویش تفضّل کنی تو بر من زار

Бибин ки табъ чисон шуд ба матлаъии дигар

ببین که طبع چسان شد به مطلعی دیگر

Басони матлаъи рӯйиши мтолъи алонвор

بسان مطلع رویش مطالع الانوار