Саманди кин чу битозӣ ба разми ҳидрўор

سمند کین چو بتازی به رزم حیدروار

Замин ба чархи барин бршўди басони ғубор

زمین به چرخ برین برشود بسان غبار

Ту мазҳарии асадуллоҳро , ба арса ӣ ҷанг

تو مظهری اسدالله را، به عرصه ی جنگ

Басӣ чу мрҳбу умрат буд каминаи шикор

بسی چو مرحب و عمرت بود کمینه شکار

Ту шбли шери худои зи савлатати гиреҳгон

تو شبل شیر خدایی ز صولتت گرگان

Ба рӯзи разм чу рӯбаҳ ҳаме кунанд фирор

به روز رزم چو روبه همی کنند فرار

Туро , қазоу қадар ҳар ду чокарони қадим

ترا، قضا و قدر هر دو چاکران قدیم

Яке равони зимин ва яке равони зисор

یکی روان زیمین و یکی روان زیسار

Қазо , ба ҳукми ту ҳар сӯ кунад камондорӣ

قضا، به حکم تو هر سو کند کمانداری

Қадар , зтир ба чашм аду занад мсмор

قدر، زتیر به چشم عدو زند مسمار

Ба дашти кин чу битозӣ саманди кӣнаи зхшм

به دشت کین چو بتازی سمند کینه زخشم

Фитад зи наъли самандат ба ҷони хасми шарор

فتد ز نعل سمندت به جان خصم شرار

зи саракашони диловар , зи Форсони далер

ز سرکشان دلاور، ز فارسان دلیر

Туро , ба арса ӣ ҳиҷо чаҳ даҳ чаҳ сад чаҳ ҳазор

ترا، به عرصه ی هیجا چه ده چه صد چه هزار

Суханварони ҷаҳони қисса ӣ шуҷоати ту

سخنوران جهان قصّه ی شجاعت تو

Бигуфтаанд ва нагуфтанд ъушрӣ аз аъшор

بگفته اند و نگفتند عُشری از اعشار

Маро чаҳ ҳад ки ба васфи ту худ сухани ронам

مرا چه حدّ که به وصف تو خود سخن رانم

Ки пои ақл буд ланги андари ин мзмор

که پای عقل بود لنگ اندر این مضمار

Саманди табъ ба мадҳат чисон кунад ҷавлон

سمند طبع به مدحت چسان کند جولان

Пиёдааст дар ин арсаи садҳазори савор

پیاده است در این عرصه صدهزار سوار

« вафое »ам ман ва хоҳам зи лутфи бишуморӣ

«وفایی»ام من و خواهم ز لطف بشماری

Маро , ба силки ғуломони худ ба рӯзи шумор

مرا، به سِلک غلامان خود به روز شمار

Туу ҳимояти ман болғдўи волосол

تو و حمایت من بالغدوّ والاصال

Ману ғуломии ту болъшии волобкор

من و غلامی تو بالعشیّ والابکار