Аббос агар ки даст ба шамшер бар занад

عبّاس اگر که دست به شمشیر بر زند

Якбораи шуъла бар ҳама ӣ хушк ва тар занад

یکباره شعله بر همه ی خشک و تر زند

Аз теғи обдоршгар , як шарора ӣӣ

از تیغ آبدارش گر، یک شراره یی

Гардад аён ба хирман ҳастӣ шарар занад

گردد عیان به خرمن هستی شرر زند

Аз қатли худ хабар нашавад то ба рӯзи ҳашар

از قتل خود خبر نشود تا به روز حشر

Бар фарқ ҳар ки теғи бало , бехабар занад

بر فرق هر که تیغ بلا، بی خبر زند

Аз бскаҳ ҳаст чобуку чолоку тунду тез

از بسکه هست چابک و چالاک و تند و تیز

Шамшери норасида ба мғФр ба сар занад

شمشیر نارسیده به مغفر به سر زند

Созад дунем пайкар ӯ безиёд ва кам

سازد دونیم پیکر او بی زیاد و کم

Аз хашми ҳаркиро ки ба сар ё камар занад

از خشم هرکه را که به سر یا کمر زند

Пайвастаи неш бар , раги ҷони мухолифон

پیوسته نیش بر، رگ جان مخالفان

Фсод , тири тезаш чун нештар занад

فصّاد، تیر تیزش چون نیشتر زند

Рӯзи вғои қазоу қадари чокарон ӯ

روز وغا قضا و قدر چاکران او

Ҳарҷо , ирода кард қазо ва қадар занад

هرجا، اراده کرد قضا و قدر زند

Хайёти вори шахси қазои ҷома ӣ мамот

خیّاط وار شخص قضا جامه ی ممات

Баҳри аду буд зи фано остар занад

بهر عدو بود ز فنا آستر زند

Саббоғи вор , дасти қадари рахти зиндагӣ

صبّاغ وار، دست قدر رخت زندگی

Дар хами нестии зоҷл пештар занад

در خمّ نیستی زاجل پیشتر زند

Гар , як шарар , зи шуъла ӣ теғаш расад ба хасм

گر، یک شرر، ز شعله ی تیغش رسد به خصم

То рӯзи ҳашари наъра ӣ ҳзоолсқр занад

تا روز حشر نعره ی هذاالسقّر زند

Шоҳо , маро ба мадҳи ту лутф ту шуд далел

شاها، مرا به مدح تو لطف تو شد دلیل

Варна чигуна мӯр , зи дарё гузар занад

ورنه چگونه مور، ز دریا گذر زند

Моро , забон ба васфи ту қосир буд вале

مارا، زبان به وصف تو قاصر بود ولی

Гнҷшги қадари ҳиммати худ бол ва пар занад

گنجشگ قدر همّت خود بال و پر زند

То шуд ба мадҳати ту « вафое » сухани сарой

تا شد به مدحت تو «وفایی» سخن سرای

Нутқаши ҳазор таъна ба қанд ва шукр занад

نطقش هزار طعنه به قند و شکر زند

Саққо надидам ва нишнидам ба рӯзгор

سقّا ندیدم و نشنیدم به روزگار

Аз сӯзи тишнагии шарараш бар ҷигар занад

از سوز تشنگی شررش بر جگر زند