Алигар , зи алои илм бар наме зад
علی گر، ز الاّ عَلَم بر نمی زد
Ба ҷузи ҳарфи ло аз касе сар наме зад
به جز حرف لا از کسی سر نمی زد
Яке бӯдан ҳақ набӯд ошкоро
یکی بودن حق نبود آشکارا
Ба Амр ар , ки теғи ду пайкар наме зад
به عمرو ار، که تیغ دو پیکر نمی زد
Забони худо буд дар ҳар мақомӣ
زبان خدا بود در هر مقامی
Ба ҷузи он забони ҳарф довар наме зад
به جز آن زبان حرف داور نمی زد
Наме буд миъроҷро , қадари чандон
نمی بود معراج را، قدر چندان
Алии ҳарф агар бо паямбар наме зад
علی حرف اگر با پیمبر نمی زد
Дар асрии баси асрори пинҳони набӣ ро
در اسری بس اسرار پنهان نبی را
Аён кард ва аз пардаи сар бар наме зад
عیان کرد و از پرده سر بر نمی زد
Аҷабтар , ки ҳайдар дар он шаб ба Аҳмад
عجب تر، که حیدر در آن شب به احمد
Ба ҷузи ҳарфи худ ҳарф дигар наме зад
به جز حرف خود حرف دیگر نمی زد
Паии дафъи шаки хдоӣист варна
پی دفع شکّ خدائیست ورنه
Набии бонг бар , вай бародар наме зад
نبی بانگ بر، وی برادر نمی زد
Ба олам наме буд зи исломи номӣ
به عالم نمی بود ز اسلام نامی
Агар гардани Амр кофар наме зад
اگر گردن عمرو کافر نمی زد
намешуд ҳсини ҳсни дайнгар , зумуррадӣ
نمی شد حصین حصن دین گر، زمردی
Қадам бар дар ҳсн хайбар наме зад
قدم بر در حصن خیبر نمی زد
Чунон кунад , дарро аз он ҳсни сангин
چنان کند، در را از آن حصن سنگین
Кигар , ҳалам ӯ ҳалқа бар дар наме зад
که گر، حلم او حلقه بر در نمی زد
Заминро , ҳам аз ҷои бикунад ва фикандӣ
زمین را، هم از جا بکند و فکندی
Ба ҷое ки мурғи назар пар наме зад
به جایی که مرغ نظر پر نمی زد
Замин буд чун фалак бе бодбонӣ
زمین بود چون فلک بی بادبانی
Ба рӯйишгар , аз ҳалам лангар наме зад
به رویش گر، از حلم لنگر نمی زد
Гар , аз бими самсоми он шаҳ набӯдӣ
گر، از بیم صمصام آن شه نبودی
Басари чарх аз меҳр мғФр наме зад
بسر چرخ از مهر مغفر نمی زد
Бадии ҷои салмону бўзр , дар озар
بُدی جای سلمان و بوذر، در آذر
Гар ӯ худ , ба салмон ва бўзр наме зад
گر او خود، به سلمان و بوذر نمی زد
Агар пушти гарм аз влоиш набӯдӣ
اگر پشت گرم از ولایش نبودی
Қадами пӯри озар , дар озар наме зад
قدم پور آذر، در آذر نمی زد
намекард агар ҷой дар ҷони эшон
نمی کرد اگر جای در جان ایشان
зи афлокашони хайма бартар наме зад
ز افلاکشان خیمه برتر نمی زد
Наме гашти ҳамдасташ ар , пӯри умрон
نمی گشت همدستش ار، پور عمران
Чунин даст дар ҳалқ аждар наме зад
چنین دست در حلق اژدر نمی زد
Гар , аз шавқи дидор қанбар набӯдӣ
گر، از شوق دیدار قنبر نبودی
Биҳишти ӣнқадар , зеб ва зевар наме зад
بهشت اینقدر، زیب و زیور نمی زد
Яқини каъба то ҳашари бтхонаҳ будӣ
یقین کعبه تا حشر بتخانه بودی
Қадамгар , ба дӯш паямбар наме зад
قدم گر، به دوش پیمبر نمی زد
Набӯдӣ набиро набуввати мусаллам
نبودی نبی را نبوّت مسلّم
Ба рӯзи ғадир , арка минбар наме зад
به روز غدیر، ارکه منبر نمی زد
Паямбар , паямбар набӯдӣ агар худ
پیمبر، پیمبر نبودی اگر خود
Паии насибаши он рӯз афсар наме зад
پی نصیبش آن روز افسر نمی زد
Агар пайк яздон намеомад Андам
اگر پیک یزدان نمی آمد آندم
Набии дами зи роз мастир наме зад
نبی دم ز راز مستّر نمی زد
Агар файзи ишқаш ба ҳарҷо набӯдӣ
اگر فیض عشقش به هرجا نبودی
« вафое » қадами сӯй шӯштар наме зад
«وفایی» قدم سوی شوشتر نمی زد
Агар шӯри ишқи ту дар , не набӯдӣ
اگر شور عشق تو در، نی نبودی
Қалами икқдм рӯй дафтар наме зад
قلم یکقدم روی دفتر نمی زد
Наме буд агар сабру ҳалами ту эй шаҳ
نمی بود اگر صبر و حلم تو ای شه
Адуи оташи кӣна бар дар наме зад
عدو آتش کینه بر در نمی زد
зи оташи адугар , наме сӯхти он дар
ز آتش عدو گر، نمی سوخت آن در
Ба крбу балои шуълааш дар наме зад
به کرب و بلا شعله اش در نمی زد
Хайёми ҳарамро , ба он оташи кин
خیام حرم را، به آن آتش کین
Дар он рӯзи шимур ситамгар наме зад
در آن روز شمر ستمگر نمی زد
Чгўими ман аз саргузашти ҳусайнаш
چگویم من از سرگذشت حسینش
Ки он сари ҷудо аз бало , сар наме зад
که آن سر جدا از بلا، سر نمی زد
Ба ҳолаши қазоу қадар дар таъаҷҷуб
به حالش قضا و قدر در تعجّب
Ки тан аз қазоӣ муқаддар наме зад
که تن از قضای مقدّر نمی زد
Агар шӯри шаҳд шаҳодат набӯдӣ
اگر شور شهد شهادت نبودی
Ҳусайни ҳнҷри худ , ба ханҷар наме зад
حسین حنجر خود، به خنجر نمی زد
Дар он рӯз агар ташнаи лаби ҷони надодӣ
در آن روز اگر تشنه لب جان ندادی
Касе соғар аз ҳавз кавсар наме зад
کسی ساغر از حوض کوثر نمی زد
Ҳусайнгар қабул шафоат накардӣ
حسین گر قبول شفاعت نکردی
Касе сӯии ҷинати қадам бар наме зад
کسی سوی جنّت قدم بر نمی زد
Наме аўФтод ар , аламдораш аз по
نمی اوفتاد ار، علمدارش از پا
Ливои шафоат ба маҳшар наме зад
لوای شفاعت به محشر نمی زد
Дубайтӣ кунам вом аз он кас ки рӯҳаш
دوبیتی کنم وام از آن کس که روحش
Ба ҷуз дар ҳавои ҳусайн пар наме зад
به جز در هوای حسین پر نمی زد
« ба қурбони он кушта каз рӯй ғайрат
«به قربان آن کشته کز روی غیرت
Ба хӯни дасту пои зер ханҷар намезад »
به خون دست و پا زیر خنجر نمی زد»
« ба ҷузи тири парон дар он дашти ҳиҷо
«به جز تیر پرّان در آن دشت هیجا
Ба даври сараши тоирӣ пар намезад »
به دور سرش طایری پر نمی زد»