Соқӣ ба васфи лаъли ту то , мезанем дам

ساقی به وصف لعل تو تا، می زنیم دم

Моро , бирез бода ба паймонаи дмбдм

ما را، بریز باده به پیمانه دمبدم

Зон бода ӣӣ ки дар хами ваҳдат буд мудом

زان باده یی که در خُم وحدت بود مدام

Бурҷон занад шарору зи хотири баради ?илам

برجان زند شرار و ز خاطر برد الم

Бар , шӯраи зор агар бчкд сунбул оварад

بر، شوره زار اگر بچکد سنبل آورد

Ҷғд , ар , хӯрд ҳамЭй шавад , безиёд ва кам

جغد، ار، خورد همای شود، بی زیاد و کم

Заҳҳок агар хӯрд чу анӯшервон шавад

ضحّاک اگر خورد چو انوشیروان شود

Ғамнок агар банушад фориғ шавад зи ғам

غمناک اگر بنوشد فارغ شود ز غم

Чун бўлҳб ба поя ӣ ин бодаи паии набард

چون بولهب به پایه ی این باده پی نبرد

Таббати идоши поя ба ҳам сохт мунҳадим

تبّت یداش پایه به هم ساخت منهدم

Ин бодаро надонам доне ки ном чист

این باده را ندانم دانی که نام چیست

ё онкии ҳамчуи зулфи худ ошуфта ӣӣ ба ҳам

یا آنکه همچو زلف خود آشفته یی به هم

Гар бо хабари нӣӣ ба ту май созмши баён

گر با خبر نئی به تو می سازمش بیان

То ғунча ӣ лабат шавад аз шавқи мбтсм

تا غنچه ی لبت شود از شوق مُبتسم

Ҳушдори ҷони фидои лаби бодаи нӯши ту

هشدار جان فدای لب باده نوش تو

Ҳушдор , дили фидойии он зулфи хам ба хам

هشدار، دل فدایی آن زلف خم به خم

Таъбир аз ӯ ба нафас вилоят намӯда анд

تعبیر از او به نفس ولایت نموده اند

Ҷузи ин ин ба номҳои дигар хондаанд , ҳам

جز این این به نامهای دیگر خوانده اند، هم

Яъне агар набӯдӣ ин бода дар миён

یعنی اگر نبودی این باده در میان

Будем то абади ҳама дар зулмати адам

بودیم تا ابد همه در ظلمتِ عدم

Соқӣ бидиҳ чамонаи чамонаи сабуи сабу

ساقی بده چمانه چمانه سبو سبو

Зон бода ӣ муғона ба овози зеру Бам

زان باده ی مغانه به آواز زیر و بم

Гар , мекунӣ аноят ва зон бода май диҳӣ

گر، می کنی عنایت و زان باده می دهی

Пар кун зи ҷоми Мустафавии неи зи ҷоми ҷам

پُر کن ز جام مصطفوی نی ز جام جم

То ҷуръа ӣӣ банушам ва дар айни бихўдӣ

تا جرعه یی بنوشم و در عین بیخودی

Дар малики ҷон ба хизмати ҷонони занами қадам

در ملک جان به خدمت جانان زنم قدم

Гӯям ки эй вуҷӯди ту сармоя ӣ вуҷӯд

گویم که ای وجود تو سرمایه ی وجود

эй боиси тамомии ашё , збиш ва кам

ای باعث تمامی اشیا، زبیش و کم

Назми сипеҳру меҳру мау аршу коинот

نظم سپهر و مهر و مه و عرش و کاینات

Инҳо ҳама ба ҳукм ту гардӣда мунтазам

اینها همه به حکم تو گردیده منتظم

эй моя ӣ ҷалол ки дар пеши рифъатат

ای مایه ی جلال که در پیش رفعتت

Пушти сипеҳр , аз пай таъзим гашта хам

پُشت سپهر، از پی تعظیم گشته خم

Аз шарқи табъ ман зада сари матлаъи дигар

از شرق طبع من زده سر مطلع دیگر

Чун қурси офтоби бад-ӣн нилгун хем

چون قرص آفتاب بدین نیلگون خیم

эй онкӣ чун ту номдаҳ аз мкмни адам

ای آنکه چون تو نامده از مکمن عدم

Ҳамсар буд ҳудуси вуҷӯди ту бо қадам

همسر بود حدوث وجود تو با قِدم

Нобардаи пай ба зот ту гуфтанд инки ту

نابرده پی به ذات تو گفتند اینکه تو

Ҳастӣ худо , шудӣ ба худои ту муттаҳам

هستی خدا، شدی به خدایی تو متّهم

Гар , пай баранд бар сифати зоти поки ту

گر، پی برند بر صفت ذات پاک تو

Ғайр аз қусӯр хеш набенанд лоҷарам

غیر از قصور خویش نبینند لاجرم

намемонад дасти қудрати яздон дар остин

می ماند دست قدرت یزدان در آستین

Гар , аз адам намезадӣ андари ҷаҳони қадам

گر، از عدم نمی زدی اندر جهان قدم

эй мумкини алўҷўд , ки чун воҷиби алўҷўд

ای ممکن الوجود، که چون واجب الوجود

Ҳар мумкин аз вуҷӯди ту мавҷӯду мнъдм

هر ممکن از وجود تو موجود و منعدم

Чизе ки нест амри ту тақдир , гуфт ло

چیزی که نیست امر تو تقدیر، گفت لا

Амре ки ҳаст ҳукм ту гуяд қазо , нъм

امری که هست حکم تو گوید قضا، نعم

Пайғамбарон ба ҳабл ту доранд эътисом

پیغمبران به حبل تو دارند اعتصام

Каррӯбӣон ба зайл ту ҳастанд Мӯътасим

کرّوبیان به ذیل تو هستند معتصم

Чун котиби азали қалами сунъ бар гирифт

چون کاتب ازل قلم صُنع بر گرفت

Дебоча ӣ вуҷӯд , ба ном ту зад рақам

دیباچه ی وجود، به نام تو زد رقم

Гар хўонмти худо , на худои мазҳари худо

گر خوانمت خدا، نه خدا مظهر خدا

Ҳастӣ набӣ на балки варо , сҳри вобн ъам

هستی نبی نه بلکه ورا، صهر وابن عمّ

эй шери кирдигор , ки дар аҳди адли ту

ای شیر کردگار، که در عهد عدل تو

Боз аз хмому шер , з оҳӯ намӯда Ром

باز از خُمام و شیر، ز آهو نموده رم

Дар дашти корзори ту аз хӯни куштагон

در دشت کارزار تو از خون کشتگان

Чизе дигар наравед ҷузи шоха ӣ бқм

چیزی دیگر نروید جز شاخه ی بقم

Зонрў шудааст ҳайати теғат ба шакли ло

زآنرو شده است هیئت تیغت به شکل لا

То нафй ширк созад , бо пайкари дӯдам

تا نفی شرک سازد، با پیکر دودم

Ковӯс кӣ ба харгаҳи ту камтарини ғулом

کاووس کی به خرگه تو کمترین غلام

Ҷамшеди ҷам ба даргаи ту камтарини хадам

جمشید جم به درگه تو کمترین خِدم

Даст манасту ърўаҳ ӣ ҳуби ту ё алӣ

دست من است و عروه ی حُبّ تو یا علی

Рӯзӣ ки ърўаҳҳо , ҳама гирданд мнФсм

روزی که عروه ها، همه گردند منفصم

Шоҳо « вафое » аз ту нахоҳад ба ғайри ту

شاها «وفایی» از تو نخواهد به غیر تو

Чизи дигар аз онкии туе собғи алнъм

چیز دیگر از آنکه تویی سابغ النّعم

Мأўои дӯстони ту дар равзаи алнъим

مأوای دوستان تو در روضة النعیم

Мсўои душманони ту фии алнори волзлм

مثوای دشمنان تو فی النّار والظّلم

эй шери кирдигори бад-ӣни шавкату ҷалол

ای شیر کردگار بدین شوکت و جلال

Будӣ куҷо ки рафт бар , авлодати ин ситам

بودی کجا که رفت بر، اولادت این ستم

Оташ заданд яксара бар химҳоишон

آتش زدند یکسره بر خیمهایشان

Мръӣ надошт ҳеҷ касе ҳурмати ҳарам

مرعی نداشت هیچ کسی حُرمت حرم

Он духтарон ки итрат пок паямбаранд

آن دختران که عترت پاک پیمبرند

Бар уштур бараҳна бибин бо ҳазор ғам

بر اشتر برهنه ببین با هزار غم

Дастӣ бизан ба ҳалқа ӣ дарвоза ӣ димишқ

دستی بزن به حلقه ی دروازه ی دمشق

намекун басони хайбараш эй шоҳи мунҳадим

می کن بسان خیبرش ای شاه منهدم