эй дило манзили фаротар , бар кун аз ин хокдон

ای دلا منزل فراتر، بر کن از این خاکدان

Ғайри қурби дӯсти дигар ҳарчӣ бошад хокдон

غیر قُرب دوست دیگر هرچه باشد خاکدان

Аз худии икдми муҷаррад , шӯи зҳстӣ бе нишон

از خودی یکدم مجرّد، شو زهستی بی نشان

Бигузар аз худ як замон каз , бенишон ё бе нишон

بگذر از خود یک زمان کز، بی نشان یا بی نشان

Бе нишони шӯ дар , бар онон ки худ аз нафии хеш

بی نشان شو در، بر آنان که خود از نفی خویش

Бенишонро дида бо чашми ҳақиқат бе нишон

بی نشان را دیده با چشم حقیقت بی نشان

Гар туе дар қайд ҳастӣ нестӣ аз аҳли дил

گر تویی در قید هستی نیستی از اهل دل

Вари туе дар банди тани маҳрӯмӣ аз асрори ҷаҳон

ور تویی در بند تن محرومی از اسرار جهان

Рӯи саросар , нури шӯ аз худпарастии даври шӯ

رو سراسر، نور شو از خودپرستی دور شو

То диҳандат ҷо , миёни дидагон чун Комрон

تا دهندت جا، میان دیدگان چون کامران

Гар бақои хоҳии фано бояд шуд андари ҳасани дӯст

گر بقا خواهی فنا باید شد اندر حُسن دوست

Кин фано бошад Бақоӣ ба змлки ҷовдон

کاین فنا باشد بقایی به زملک جاودان

То ба кӣ дар фикри ҷоҳии биллоҳ ӣнҷо ҳаст чоҳ

تا به کی در فکر جاهی بالله اینجا هست چاه

Чанд андари қайди дуноне барои як дунон

چند اندر قید دونانی برای یک دونان

Нону ҷоҳат ҳар ду мақсуманд аз рӯзи азал

نان و جاهت هر دو مقسومند از روز ازل

Бе сабаби худро , чаҳ андозӣ ба ранҷу андҳон

بی سبب خود را، چه اندازی به رنج و اندهان

Лиззатӣ дар тарк лиззат ҳаст кон ноед ба васф

لذّتی در ترک لذّت هست کان ناید به وصف

Тарки ин лаззот кун чанде барои имтиҳон

ترک این لذّات کن چندی برای امتحان

Озмудам иззати дунёи саросар зиллат аст

آزمودم عزّت دنیا سراسر ذلّت است

Чашм бигушо сар бар ор , охир аз ин хоби гарон

چشم بگشا سر بر آر، آخر از این خواب گران

Роҳат ноёб ботилро чаҳ май ҷӯии абас

راحت نایاب باطل را چه می جویی عبث

Биллоҳ ин номӣаст каз вай нест дар олами нишон

بالله این نامیست کز وی نیست در عالم نشان

Гирмти роҳат муяссар шуд чаҳ майсозӣ ба марг

گیرمت راحت میسّر شد چه می سازی به مرگ

Роҳати дунё наме арзад , ба марги ногаҳон

راحت دنیا نمی ارزد، به مرگ ناگهان

Ҳаст бунёди ҷаҳон бар об ва хоҳад шуд ба бод

هست بنیاد جهان بر آب و خواهد شد به باد

Дар ҳаво , ё об кӣ мурғии бибандади ошён

در هوا، یا آب کی مرغی ببندد آشیان

Моли дунёи мору ганҷаши ранҷи роҳат меҳнат аст

مال دنیا مار و گنجش رنج راحت محنت است

Ҷоҳ ӯ чоҳасту шарбати зарбату судаши зиён

جاه او چاه است و شربت ضربت و سودش زیان

Худ дар охири мӯҷиби хафақон дил хоҳад шудан

خود در آخر موجب خفقان دل خواهد شدن

Гарчи дар хосияти аввали хандаи оради заъфарон

گرچه در خاصیّت اوّل خنده آرد زعفران

Ҳолиё аз дигарон ибрат намегирӣ магар

حالیا از دیگران عبرت نمی گیری مگر

Оқибати ибрати ту хоҳӣ шуд барои дигарон

عاقبت عبرت تو خواهی شد برای دیگران

Худ сулаймони дастгоҳаши як замон бар бод рафт

خود سلیمان دستگاهش یک زمان بر باد رفت

Гарчи тахту бахт ӯ бар бод , май гаштии равон

گرچه تخت و بخت او بر باد، می گشتی روان

Аз сафоҳат чанд май ҷӯии самар аз шохи бед

از سفاهت چند می جویی ثمر از شاخ بید

Биллоҳ ар ҷузи талхи комии ҳосилии ёбӣ аз он

بالله ار جز تلخ کامی حاصلی یابی از آن

Ин шаҷари ҷузи талхи комиҳо , намебахшад самар

این شجر جز تلخ کامی ها، نمی بخشد ثمر

Бас хатарнокаст ин боғу баҳору бӯстон

بس خطرناک است این باغ و بهار و بوستان

Дасти зани борӣ ба домони таваллои алӣ

دست زن باری به دامان تولّای علی

То кашонад зини хатарҳояти сӯии дороломон

تا کشاند زین خطرهایت سوی دارالامان

Баҳр ту додааст дунёро , се бори он шаҳи талоқ

بهر تو داده است دنیا را، سه بار آن شه طلاق

Кӣ никоҳаш кард то бошад талоқӣ дар миён

کی نکاحش کرد تا باشد طلاقی در میان

Гар накард он шоҳи дунёро , ҳаром аз баҳри ту

گر نکرد آن شاه دنیا را، حرام از بهر تو

Пас чаро аз вай нагирӣ ком дар рӯзу шубон

پس چرا از وی نگیری کام در روز و شبان

Бигузар аз ин шӯии каши кӯи ҳамчуи ту чандини ҳазор

بگذر از این شوی کش کو همچو تو چندین هزار

Кушта ва нодода коми ҳеҷ як зон шавҳарон

کشته و ناداده کام هیچ یک زان شوهران

Ҷони фидои ҳиммати волои он шаҳ каз нахуст

جان فدای همّت والای آن شه کز نُخست

Худ надодаши коми дил бо онкӣ будаш ройгон

خود ندادش کام دل با آنکه بودش رایگان

Аз ҳамаи олам қаноат кард ӯ бо нони ҷӯ

از همه عالم قناعت کرد او با نان جو

Бади ғизояши нони ҷӯи қисоми ризқи инсу ҷаҳон

بُد غذایش نان جو قسّام رزق انس و جهان

Аз ҷаҳон гардид қонеъ бар , мураққаъи ҷома ӣӣ

از جهان گردید قانع بر، مرّقع جامه یی

Лекин аз камтари атояши кисвати халқи ҷаҳон

لیکن از کمتر عطایش کسوت خلق جهان

Боз аз нави матлаъӣ аз шарқи табъи равшанам

باز از نو مطلعی از شرق طبع روشنم

Ҳамчуи меҳр ховарон шуд ошкороу ниҳон

همچو مهر خاوران شد آشکارا و نهان

Зарра ӣӣ аз қудрат ӯ халқи ин на осмон

ذرّه یی از قدرت او خلق این نُه آسمان

Не ғалат гуфтам ки бошад осмону ресмон

نی غلط گفتم که باشد آسمان و ریسمان

Файзи мутлақи ҷилва ӣ ҳақи асли унвони вуҷӯд

فیض مطلق جلوه ی حق اصل عنوان وجود

Айни имони маҳзи дайн яъне амири муъминон

عین ایمان محض دین یعنی امیر مؤمنان

Масдари эҷоду асли воҳиду сари вуҷӯд

مصدر ایجاد و اصل واحد و سرّ وجود

Машриқи субҳи азали шоми абад ,ро посбон

مشرق صبح ازل شام ابد، را پاسبان

Шоҳи иқлӣми вилояти онкӣ дар аҳди аласт

شاه اقلیم ولایت آنکه در عهد الست

Бо , рубубияти гуҳ мисоқ омад ҳам Аннан

با، ربوبیّت گه میثاق آمد هم عنان

Коф кун бонўн нагаштӣ то абади ҳаргизи қарин

کاف کن بانون نگشتی تا ابد هرگز قرین

Гар вуҷӯдашро , наме будӣ ба ҳастӣ ақтрон

گر وجودش را، نمی بودی به هستی اقتران

Онкӣ чун моам машйат шуд зи қудрати ҳомила

آنکه چون مام مشیّت شد ز قدرت حامله

Зод , дар як батн ӯро бо набуввати тавъамон

زاد، در یک بطن او را با نبوّت توأمان

Гар вилоят бо набувват нест туами пас чаро

گر ولایت با نبوّت نیست توام پس چرا

Лаънати ҳақи гашти воҷиб бар фалон ва бар фалон

لعنت حق گشت واجب بر فلان و بر فلان

Ломакон аз пой пайғамбар гирифт ар , зебу фар

لامکان از پای پیغمبر گرفت ار، زیب و فر

Дӯши пайғамбари з пой ӯст рашки ломакон

دوش پیغمبر ز پای اوست رشک لامکان

Нақши ҷои поиш аз меҳри набувват бартар аст

نقش جای پایش از مُهر نبوّت برتر است

Гар набӯдӣ ӯ набувватро набӯдӣ ъзўшон

گر نبودی او نبوّت را نبودی عزّوشان

Чун Муҳамад дар шаб миъроҷ шуд меҳмони дӯст

چون محمّد در شب معراج شد مهمان دوست

Шуд алӣ дар базми қурби дӯст ӯро мизбон

شد علی در بزم قُرب دوست او را میزبان

Ояи алкбрӣ ки аъзами тӯҳфа ӣ он дӯст буд

آیة الکبری که اعظم تحفه ی آن دوست بود

Буд рӯй мизбон каз диданаш шуд шодмон

بود روی میزبان کز دیدنش شد شادمان

эй фидои зоти он мумкин ки омад аз нахуст

ای فدای ذات آن ممکن که آمد از نُخست

Ғайби маҳзу зоти воҷибро вуҷӯдаши тарҷумон

غیب محض و ذات واجب را وجودش ترجمان

ӯ ядуллоҳасту ҷанби аллоҳу сари кирдигор

او یدالله است و جنب الله و سرّ کردگار

ӯст ваҷҳи аллоҳу айни аллоҳ ва ҳам самъу лисон

اوست وجه الله و عین الله و هم سمع و لسان

Аз убудийят ки бошад србсри аҷзу ниёз

از عبودیّت که باشد سربسر عجز و نیاز

Гашти осори рубубият аз ӯ зоҳири чунон

گشت آثار ربوبیّت از او ظاهر چُنان

Каш яке хонд худоу дайгарии марди худо

کش یکی خواند خدا و دیگری مرد خدا

Шуд вуҷӯди воҷибаши пероя ӣ шаку гумон

شد وجود واجبش پیرایه ی شکّ و گمان

Мақсади аслӣ агар шахси шариф ӯ набӯд

مقصد اصلی اگر شخص شریف او نبود

Рӯҳи одами худ , намегардид дар қолаби равон

روح آدم خود، نمی گردید در قالب روان

Киштии Нӯҳи набӣ гар ёфт аз тӯфони наҷот

کشتی نوح نبی گر یافت از طوفان نجات

Турра ӣ гесуии қанбар буд ӯро , бодбон

طُرّه ی گیسوی قنبر بود او را، بادبان

Чунки иброҳӣм буд аз шиъӣонаш зон сабаб

چونکه ابراهیم بود از شیعیانش زان سبب

Оташи сӯзон бар ӯ гардид рашки гулистон

آتش سوزان بر او گردید رشک گلستان

Дар миёни шиъа бо арши ъло , фарқӣ ки ҳаст

در میان شیعه با عرش علا، فرقی که هست

Аз срӣ то , бар сурайё аз замин то осмон

از ثری تا، بر ثریّا از زمین تا آسمان

То қиёмат орзӯманданд Мӯсоу Шуайб

تا قیامت آرزومندند موسی و شعیب

Каз барои бўзрш бошанд , роъӣу шубон

کز برای بوذرش باشند، راعی و شبان

эй амирмؤмнон эй дасту шамшери худо

ای امیرمؤمنان ای دست و شمشیر خدا

Аз ту меҷӯям амони зини фитна ӣ охири замон

از تو می جویم امان زین فتنه ی آخر زمان

Дорам умед онкӣ гардад сари яздони ошкор

دارم امّید آنکه گردد سرّ یزدان آشکار

зи остини даст худо гардад ҳувайдоу аён

ز آستین دست خدا گردد هویدا و عیان

То ҷамол ҳақ шавад аз парда ӣ ғайби ошкор

تا جمال حق شود از پرده ی غیب آشکار

Аз қудуми худ ҷаҳони перро созад ҷавон

از قدوم خود جهان پیر را سازد جوان

Онкӣ аз таъсир шамшераш шавад маъдӯми куфр

آنکه از تأثیر شمشیرش شود معدوم کفر

Вази вуҷӯди воҷибаш имон бимонад ҷовдон

وز وجود واجبش ایمان بماند جاودان

То саросари пари намояди ин ҷаҳон аз қисту адл

تا سراسر پر نماید این جهان از قسط و عدل

То зи қатъи добр золим шавем алҳмд хон

تا ز قطع دابر ظالم شویم الحمد خوان

То намонад дар ҳамаи офоқи осори нифоқ

تا نماند در همه آفاق آثار نفاق

Пар шавад олами зи имони қирвон то қирвон

پُر شود عالم ز ایمان قیروان تا قیروان

То бадал гардад ба дайни овоза ӣ фисқу фуҷур

تا بدل گردد به دین آوازه ی فسق و فجور

То кигар дар , не дманд ояд аз он бонги азон

تا که گر در، نی دمند آید از آن بانگ اذان

эй « вафое » охир умраст пери афшоне

ای «وفایی» آخر عمر است پیر افشانیی

Дар раҳи ишқаш ба ҳастӣ по бизан дастӣ фишон

در ره عشقش به هستی پا بزن دستی فشان

Комрони гаштӣ ба мадҳаш чун ту дар поёни умр

کامران گشتی به مدحش چون تو در پایان عمر

Дорам умеди онкии баъд аз марг бошӣ Комрон

دارم امّید آنکه بعد از مرگ باشی کامران