эй крбу балои манзили ҷонон ман астӣ

ای کرب و بلا منزل جانان من استی

Яъне ту мақоми шаҳи гул перҳан астӣ

یعنی تو مقام شه گل پیرهن استی

Худ гулшани тоҳоеу боғи гули Заҳро

خود گلشن طاهایی و باغ گل زهرا

Коинсони чамани андари чаман аз ёсуман астӣ

کاینسان چمن اندر چمن از یاسمن استی

Зон пайкари зебо ки ба хоки ту дафин аст

زان پیکر زیبا که به خاک تو دفین است

То чашм кунад кори пар аз Настаран астӣ

تا چشم کند کار پر از نسترن استی

Ин накҳати себ аз ту аз он себ биҳиштӣ аст

این نکهت سیب از تو از آن سیب بهشتی است

ё бскаҳи ниҳон дар ту зи себ зқн астӣ

یا بسکه نهان در تو ز سیب ذقن استی

Сад таъна занад хоки ту бар ҳуққа ӣ ёқӯт

صد طعنه زند خاک تو بر حقّه ی یاقوت

Пари хӯни басии андари ту зи дарҷ даҳан астӣ

پر خون بسی اندر تو ز دُرج دهن استی

Гулзору чаманро нашунидем ғам андӯз

گلزار و چمن را نشنیدیم غم اندوز

Чунаст ки хӯни гулшану байт алҳзн астӣ

چون است که خون گلشن و بیت الحزن استی

эй крбу балои ин чаҳ ҷалоласт ки науммат

ای کرب و بلا این چه جلال است که نامت

Бо номи ҳусайн дар ҳамаи ҷо мқтрн астӣ

با نام حسین در همه جا مقترن استی

Баси турра ӣ мишкӣн ба ту аз Акбару Асғар

بس طُرّه ی مشکین به تو از اکبر و اصغر

Баси ҷаъди мънбр ба ту аз мард ва зан астӣ

بس جُعد معنبر به تو از مرد و زن استی

Баси зулфи хами андари хам ва дилҳои шикаста

بس زلف خم اندر خم و دلهای شکسته

Кандар ту ниҳонаст шикан дар шикан астӣ

کاندر تو نهان است شکن در شکن استی

Аз нофа ӣ пурхӯни ғизолони ҳиҷозӣ

از نافه ی پرخون غزالان حجازی

Худ ғайрати тотору хато ва хутан астӣ

خود غیرت تاتار و خطا و ختن استی

Хӯни ҷигару пора ӣ дили бас ба ту оғшт

خون جگر و پاره ی دل بس به تو آغشت

Хоку гули ту рашки ақиқ Яман астӣ

خاک و گِل تو رشک عقیق یمن استی

Ҳафтод ва ду тан дар ту ҳамаи сими тноннд

هفتاد و دو تن در تو همه سیم تنانند

Бар ҳар як аз эшон нагарм бекафан астӣ

بر هر یک از ایشان نگرم بی کفن استی

Баҳри ҷигари ташнаи лабон то ба қиёмат

بهر جگر تشنه لبان تا به قیامت

Ҳар субҳи насими саҳарӣ бодзн астӣ

هر صبح نسیم سحری بادزن استی

Шӯр дигарат боз ба сар ҳаст « вафое »

شور دگرت باز به سر هست «وفایی»

Ин бода ки хӯрдӣ магар аз қаър ?дан астӣ

این باده که خوردی مگر از قعر دن استی

Гар шӯри ҳусайн бар сар ту нест пас аз чист

گر شور حسین بر سر تو نیست پس از چیست

Ин шаҳд ки имрӯзи туро дар сухан астӣ

این شهد که امروز ترا در سخن استی