эй хоки Карбалои ту ба аз машку анбарӣ
ای خاک کربلا تو به از مشک و عنبری
Азҳр чаҳ гӯямат ту аз он чизи бартарӣ
ازهر چه گویمت تو از آن چیز برتری
эй хоки поки ин на хато буд хўондмт
ای خاک پاک این نه خطا بود خواندمت
Эксири аъзамии туу гӯгирди аҳмарӣ
اکسیر اعظمی تو و گوگرد احمری
эй хок чистӣ ту надонам ки арши ҳам
ای خاک چیستی تو ندانم که عرش هم
Бо , ним зарра ?ут нанамояд баробарӣ
با، نیم ذرّه ات ننماید برابری
Ҳар сбҳаҳ ӣӣ ки бисозанд аз тўдр , баҳо
هر سبحه یی که بسازند از تودر، بها
Сад раҳи фузунтар омада аз меҳру муштарӣ
صد ره فزونتر آمده از مهر و مشتری
Ҳар саҷда ӣӣ ки бар ту намоянд дар намоз
هر سجده یی که بر تو نمایند در نماز
Он саҷда бугзарад зи сурайё ва аз срӣ
آن سجده بگذرد ز ثریّا و از ثری
эй хоки пок дар ту шифоро ниҳодаи ҳақ
ای خاک پاک در تو شفا را نهاده حق
Дории шарафи тўбр , дами исои збртрӣ
داری شرف توبر، دم عیسی زبرتری
Зон гавҳарӣ ки дар ту ниҳонаст эй замин
زان گوهری که در تو نهان است ای زمین
Хокати шикасти равнақи бозори гавҳарӣ
خاکت شکست رونق بازار گوهری
Хобида дар ту сабзи хатони ҷумлаи мшкмўӣ
خوابیده در تو سبز خطان جمله مشکموی
Коинсони абири бӯеу беҳтари зи анбарӣ
کاینسان عبیر بویی و بهتر ز عنبری
Ҷонҳои пок дар ту зи ҳафтод тани фузун
جانهای پاک در تو ز هفتاد تن فزون
Дар рутба ҳар кадоми фузун аз паямбарӣ
در رتبه هر کدام فزون از پیمبری
Афтода дар ту сарвқадони лолаи гавани кафан
افتاده در تو سروقدان لاله گون کفن
Ҳаряк ба чеҳраи моҳ ва ба қомати санавбарӣ
هریک به چهره ماه و به قامت صنوبری
Ҳар чанд бе саранд вале дар , диёри ишқ
هر چند بی سرند ولی در، دیار عشق
Бар хайли сарварон ҳама доранд сарварӣ
بر خیل سروران همه دارند سروری
Худ одамаст дар ту ниҳон каз вуҷӯд ӯ
خود آدم است در تو نهان کز وجود او
Масҷуд бар млоику манзури доварӣ
مسجود بر ملایک و منظور داوری
ё онкӣ ҳаст Нӯҳ вале Нӯҳ кӣ чунин
یا آنکه هست نوح ولی نوح کی چنین
Дар хӯн намӯд киштии ишқаши шиноварӣ
در خون نمود کشتی عشقش شناوری
Неи не халил бошаду Акбари забеҳ ӯ
نی نی خلیل باشد و اکبر ذبیح او
Лайло басӣ намӯда дар ин хоки ҳоҷарӣ
لیلا بسی نموده در این خاک هاجری
Ёмўсӣасту гунбади пурнури тавр ӯ
یاموسی است و گنبد پرنور طور او
Ҳафтод тани сибтиаш аз пай ба ёварӣ
هفتاد تن سبطی اش از پی به یاوری
ё исоасту найза ӣ хўлисти дор ӯ
یا عیسی است و نیزه ی خولیست دار او
Худ шуд ниҳон з кед яҳудони сомрӣ
خود شد نهان ز کید یهودان سامری
Яҳё буд магар ки сар аз пайкараши ҷудо
یحیی بود مگر که سر از پیکرش جدا
Аммо ҷудо нагашта зи яҳё ба ҷузи сиррӣ
امّا جدا نگشته ز یحیی به جز سری
Яҳё ҷудо нагашт зиҳами банди банд ӯ
یحیی جدا نگشت زهم بند بند او
Раъсаш нашуд ба найзаи зи кишвар , ба кишварӣ
رأسش نشد به نیزه ز کشور، به کشوری
Яҳёи аёл ӯ ба асирӣ нарафта аст
یحیی عیال او به اسیری نرفته است
Яҳё аз ӯ нарафта на Акбар на Асғарӣ
یحیی از او نرفته نه اکبر نه اصغری
Ин худ Муҳамадаст яқин дар тўои замин
این خود محمّد است یقین در توای زمین
Коинсон шудааст зобри ту ҳар паямбарӣ
کاینسان شده است زابر تو هر پیمبری
Гар ҳайдараст дар ту ниҳон аз барои кист
گر حیدر است در تو نهان از برای کیست
Ваз баҳр чист нолау фарёди ҳайдарӣ
وز بهر چیست ناله و فریاد حیدری
Пас шуд яқин ки Фотимаро нури айн буд
پس شد یقین که فاطمه را نور عین بود
Дигари туро басаст « вафое » ҳусайн буд
دیگر ترا بس است «وفایی» حسین بود