эй хоки Карбалои ту биҳишт барин шудӣ

ای خاک کربلا تو بهشت برین شدی

Зонрў ки ҷои хусрави дунё ва дайн шудӣ

زآنرو که جای خسرو دنیا و دین شدی

Нозӣ агар ба каъбау болӣ агар , ба арш

نازی اگر به کعبه و بالی اگر، به عرش

Зебад чу ҷои он бадан нозанин шудӣ

زیبد چو جای آن بدن نازنین شدی

Ҳастӣ замину қадари ту аз осмони гузашт

هستی زمین و قدر تو از آسمان گذشت

ё ҳбзо , замин ки ба аз , ҳар замин шудӣ

یا حبّذا، زمین که به از، هر زمین شدی

Хобидаи бскаҳи сабзи хатон дар ту глъзор

خوابیده بسکه سبز خطان در تو گلعذار

Як боғи пари зи Настаран ва ёсамин шудӣ

یک باغ پر ز نسترن و یاسمین شدی

Аз нофаҳои хӯни зи ғизолони ҳошимӣ

از نافه های خون ز غزالان هاشمی

Биллоҳ хатост гӯямат ар , машк чин шудӣ

بالله خطاست گویمت ار، مشک چین شدی

Ҷони ҷаҳон чу дар ту ниҳон шуд ба рӯзгор

جان جهان چو در تو نهان شد به روزگار

Зон ҷони поки манзари ҷон офарин шудӣ

زان جان پاک منظرِ جان آفرین شدی

Бгзидаҳи ҷой дар ту чу он шоҳбози арш

بگزیده جای در تو چو آن شاهباز عرش

То рӯзи ҳашари мҳбти рӯҳ аломин шудӣ

تا روز حشر مهبط روح الامین شدی

Пинҳон чу шуд паноҳи хилоиқ ба кӯии ту

پنهان چو شد پناه خلایق به کوی تو

Зон шуд ки каъба ӣ дили аҳл яқин шудӣ

زان شد که کعبه ی دل اهل یقین شدی

Хуршед агар кунад зи ту пайвастаи касби нур

خورشید اگر کند ز تو پیوسته کسب نور

Зонрў буд , ки матлаъи анвор дайн шудӣ

زانرو بود، که مطلع انوار دین شدی

Буии биҳишт аз ту расад бар машоми ҷон

بوی بهشت از تو رسد بر مشام جان

эй хок то ба накҳати себаш қарин шудӣ

ای خاک تا به نکهت سیبش قرین شدی