эй шаҳидӣ ки нишоед ғамат азёд равад

ای شهیدی که نشاید غمت ازیاد رود

Гарчи ин хоки вуҷӯдами ҳама бар бод равад

گرچه این خاک وجودم همه بر باد رود

Моҷарои ғамат ар бугзарад андари офоқ

ماجرای غمت ار بگذرد اندر آفاق

То ба афлоки ҳамеи нола ва фарёд равад

تا به افلاک همی ناله و فریاد رود

Маҳз рафтан ба ҷинони моя ӣ шодӣ набӯд

محض رفتن به جنان مایه ی شادی نبود

Гар касе сӯии ҷинон бо ту равад шод равад

گر کسی سوی جنان با تو رود شاد رود

Зон кунам ин ҳамаи фарёди гуҳи ҳаргиз ба ҷаҳон

زان کنم این همه فریاد گه هرگز به جهان

Нишнидам ба касе ин ҳама бедод равад

نشنیدم به کسی این همه بیداد رود

Дили зғми сӯзад ва шодаст аз ин сӯз , оре

دل زغم سوزد و شاد است از این سوز، آری

Ишқати онҷо ки равад тафриқаи з аздод равад

عشقت آنجا که رود تفرقه ز اضداد رود

Дар биҳиштами ғам бе обии ?ут аз дил наравад

در بهشتم غم بی آبی ات از دل نرود

Гар равад худ на гумонам ки збнёд равад

گر رود خود نه گمانم که زبنیاد رود

Об аз ҳнҷри хушки ту чаҳ фӯлод чашид

آب از حنجر خشک تو چه فولاد چشید

То ба ҳашари оби ғам аз чашма ӣ фӯлод равад

تا به حشر آب غم از چشمه ی فولاد رود

Хсрўо , шама ӣӣ аз ишқи ту гар гӯям фош

خسروا، شمّه یی از عشق تو گر گویم فاش

Шӯри ширини зҷҳон аз сар Фарҳод равад

شور شیرین زجهان از سر فرهاد رود

Нашавад тасаллӣа ӣ мотамати ало , ба ҳузур

نشود تسلیه ی ماتمت الا، به حضور

Ин ғам аз ҷилва ӣ рӯяти магар аз ёд равад

این غم از جلوه ی رویت مگر از یاد رود

Рӯзи охири ҳамаро дида ба дасти ту буд

روز آخر همه را دیده به دست تو بود

Гарчи бо мағфират ва бо каф пурзод равад

گرچه با مغفرت و با کف پرزاد رود