Шимури лъин чу ханҷари кин аз камар кашид
شمر لعین چو خنجر کین از کمر کشید
Ҷбрили музтариби зҷгри наъра бар кашид
جبریل مضطرب زجگر نعره بر کشید
Он бе ҳаёи з рӯй паямбар накард шарм
آن بی حیا ز روی پیمبر نکرد شرم
Ханҷари зкин ба ҳнҷри он мҳтзр кашид
خنجر زکین به حنجر آن محتضر کشید
Хуршед мнксФ шуду офоқи пари зшўр
خورشید منکسف شد و آفاق پر زشور
Чун офтобаш аз уфуқи найза сар кашид
چون آفتابش از افق نیزه سر کشید
Ҷисмаш ба рӯй хоку сараш бар сари синон
جسمش به روی خاک و سرش بر سر سنان
Зайнаб чу дид нола ӣ зор аз ҷигар кашид
زینب چو دید ناله ی زار از جگر کشید
Онгаҳ зи хавфи хасм чу мурғи шикастаи бол
آنگه ز خوف خصم چو مرغ شکسته بال
Тифлон бе падари ҳама дар зер пар кашид
طفلان بی پدر همه در زیر پر کشید
Ҳар бори меҳнатӣ ки тасаввур кунад хаёл
هر بار محنتی که تصوّر کند خیال
Зайнаби ҳазор бор аз он бештар кашид
زینب هزار بار از آن بیشتر کشید
Аз Карбалои ғам чу сафар кард сӯии шом
از کربلای غم چو سفر کرد سوی شام
Донад худоӣ ӯ ки чаҳ дар ин сафар кашид
داند خدای او که چه در این سفر کشید
Шимураши миёни кӯчау бозори шаҳри шом
شمرش میان کوچه و بازار شهر شام
Чун офтоб бар сар ҳар раҳгузар кашид
چون آفتاب بر سر هر رهگذر کشید
Оҳ аз дамӣ ки оли набиро ба ресмон
آه از دمی که آل نبی را به ریسمان
Он бдгҳри тамом чу ақд гуҳар кашид
آن بدگهر تمام چو عقد گهر کشید
Дар маҷлис язид кашид он ситами кашон
در مجلس یزید کشید آن ستم کشان
Ҳурони боғи хулд ба сӯй сқр кашид
حوران باغ خلد به سوی سقر کشید
Бингар ки кори прдгёни ҳарими қудс
بنگر که کار پردگیان حریم قُدس
Аз ҷаври рӯзгор ба назора гар кашид
از جور روزگار به نظّاره گر کشید
эй рӯзгор аз ту ба ғайр аз ҷафо нашуд
ای روزگار از تو به غیر از جفا نشد
Комӣ раво накардӣу комат раво нашуд
کامی روا نکردی و کامت روا نشد