Чун корвони ишқ ба дашти балои гузашт

چون کاروان عشق به دشت بلا گذشت

Афканди бори ишқ дар онҷои зи ҷои гузашт

افکند بار عشق در آنجا ز جا گذشت

Бо ишқ дид обу ҳавояш чу созгор

با عشق دید آب و هوایش چو سازگار

Манзил намӯд ва аз сари обу ҳавои гузашт

منزل نمود و از سر آب و هوا گذشت

Солори корвони ҳамаи колои ишқ ро

سالار کاروان همه کالای عشق را

Биниҳод дар миёнаи заҳри муддаои гузашт

بنهاد در میانه زهر مدّعا گذشت

Чун дар замини пари хатар нинаво расед

چون در زمین پُر خطر نینوا رسید

Бо сад ҳазор шӯру наво аз навои гузашт

با صد هزار شور و نوا از نوا گذشت

Аз ҷону дили гузашт ба роҳнигор хеш

از جان و دل گذشت به راه نگار خویش

Аз сар , ҷудои гузашта ва аз тани ҷудои гузашт

از سر، جدا گذشته و از تن جدا گذشت

Рӯзӣ ки аз Мадинаи бурун май ниҳоди пой

روزی که از مدینه برون می نهاد پای

Аз хонимони гузашта ва аз ақрабои гузашт

از خانمان گذشته و از اقربا گذشت

Ҳар чанд дар баҳо ва саман мефузуд ҳасан

هر چند در بها و ثمن می فزود حُسن

Ишқ он қадр фузуд ки то аз баҳои гузашт

عشق آنقدر فزود که تا از بها گذشت

Шукрона дод Акбару Асғар ба роҳи дӯст

شکرانه داد اکبر و اصغر به راه دوست

Дар кӯии ишқи ёр чу аз ваии бдои гузашт

در کوی عشق یار چو از وی بدا گذشت

Ҳар чизро ба олами имкон ниҳоятӣ аст

هر چیز را به عالم امکان نهایتی است

Ҷузи ишқ ӯ ба дӯст ки аз мунтаҳои гузашт

جز عشق او به دوست که از منتها گذشت

Миъроҷаш аз « ?дании Фтдлӣ » гузашт ва лек

معراجش از «دنی فتدلّی» گذشت و لیک

Ноед марои дигар ба забони токҷои гузашт

ناید مرا دیگر به زبان تاکجا گذشت

Маъшӯқ ҷилва кард ба ойини ошиқӣ

معشوق جلوه کرد به آئین عاشقی

Худ ишқи бохт бо худ ва аз мосўои гузашт

خود عشق باخت با خود و از ماسوا گذشت

Аз саргузашт ӯ натавон гуфт ё шунид

از سرگذشت او نتوان گفت یا شنید

Комад чаҳ бар сари вай ва бар ваии чҳо гузашт

کامد چه بر سرِ وی و بر وی چها گذشت

Сархуши гузашт аз сари олам ба роҳи дӯст

سرخوش گذشت از سر عالم به راه دوست

Аз ҳарчӣ даргузашт ба айни ризои гузашт

از هرچه درگذشت به عین رضا گذشت