Чун шаҳсавори ишқ ба даст бало расед
چون شهسوار عشق به دست بلا رسید
Бар , ваии зи дӯсти таҳният ва марҳабо расед
بر، وی ز دوست تهنیت و مرحبا رسید
Кард аз нишоти ҳрўлаҳ бо як ҷаҳони сафо
کرد از نشاط هروله با یک جهان صفا
Аз Марва ӣ вафо чу ба кӯй сафо расед
از مروه ی وفا چو به کوی صفا رسید
Тзкори аҳди пешу балоӣ аласт шуд
تذکار عهد پیش و بلای الست شد
Омад бишораташ ки замон вафо расед
آمد بشارتش که زمان وفا رسید
Чун дар азал ба ҷони ту харидор мо шудӣ
چون در ازل به جان تو خریدار ما شدی
Акнӯн биё ки вақти адоӣ баҳо расед
اکنون بیا که وقت ادای بها رسید
Мо худ , ба аҳди собит ва бар , ваъда содиқем
ما خود، به عهد ثابت و بر، وعده صادقیم
Бо ҷон шитоб кун ки замон лақо расед
با جان شتاب کن که زمان لقا رسید
Сабқати гирифтаи ишқи ту чун бар , бдои мо
سبقت گرفته عشق تو چون بر، بدای ما
Ҷони даҳ ба коми дил ки нахоҳад бдо расед
جان ده به کام دل که نخواهد بدا رسید
Мо худ турои фидойӣ ва мо худ туро , ҷазо
ما خود ترا فدایی و ما خود ترا، جزا
Субҳони ман ҷазо ки зи ваии ин ҷазо расед
سبحان من جزا که ز وی این جزا رسید
Бушковати ғунча ӣ дилаш аз шавқи ҳамчуи гул
بشکفت غنچه ی دلش از شوق همچو گل
Аз гулшани вафо чу ба ваии ин Нидо расед
از گلشن وفا چو به وی این ندا رسید
Қурбоне намӯд ки ҳайронаши сад халил
قربانیی نمود که حیرانش صد خلیل
Чун он халили каъба ӣ дил дар манӣ расед
چون آن خلیل کعبه ی دل در منی رسید
Хӯн аз замин ба ҷӯш ва ба гардун шудӣ хурӯш
خون از زمین به جوش و به گردون شدی خروش
Бар рӯй хоки тира чу хӯн худо расед
بر روی خاک تیره چو خون خدا رسید
Рӯҳи равон ӯ чу равони гашт аз бадан
روح روان او چو روان گشت از بدن
Лоласт зон забон ки бигӯед куҷо расед
لال است زان زبان که بگوید کجا رسید
Дилҳои аҳлбит дар он сарзамини шикаст
دلهای اهلبیت در آن سرزمین شکست
Чун киштии наҷот ба дарёӣ хӯн нишаст
چون کشتی نجات به دریای خون نشست