Алмнаҳи ллаҳ ки ба кӯии ту муқӣмам
المنة لله که به کوی تو مقیمم
Ҳар дам расад аз ҳалқа ӣ зулфи ту насимам
هر دم رسد از حلقه ی زلف تو نسیمم
эй хок дарат ҷинату фирдавси Наимам
ای خاک درت جنّت و فردوس نعیمم
Дар боргаҳат чун саги асҳоби рқимм
در بارگهت چون سگ اصحاب رقیمم
Сад шукр каз оғоз шудам неки саранҷом
صد شکر کز آغاز شدم نیک سرانجام
эй онкӣ худо гашта з рӯй ту падедор
ای آنکه خدا گشته ز روی تو پدیدار
Дорам ба худо , ман ба худовандии ?ути иқрор
دارم به خدا، من به خداوندی ات اقرار
Бастами снмо аз сари зулфин ту зуннор
بستم صنما از سر زُلفین تو زُنّار
Хондам санамат лек бар мардуми ҳушёр
خواندم صنمت لیک برِ مردم هشیار
Дасти самадии ту ки шикастии ҳамаи асном
دست صمدی تو که شکستی همه اصنام
эй сари ниҳон , сари ниҳон аз ту чаҳ пинҳон
ای سرّ نهان، سرّ نهان از تو چه پنهان
Олами ҳамаи андар , сифати зоти ту ҳайрон
عالم همه اندر، صفت ذات تو حیران
Дар шак ва гумонанд чаҳ доно ва чаҳ нодон
در شکّ و گمانند چه دانا و چه نادان
Аз чеҳра барафкан дамии ин парда ӣ имкон
از چهره برافکن دمی این پرده ی امکان
То рафъ кунӣ шаку гумон аз ҳамаи авҳом
تا رفع کنی شکّ و گمان از همه اوهام
эй онкии қазои банда ӣ ҳикмати з азал шуд
ای آنکه قضا بنده ی حکمت ز ازل شد
Ваии онкии қадар , амри туро , зарб мисл шуд
وی آنکه قدر، امر ترا، ضرب مثل شد
Таъбири зҳқи ҳуби ту бар хайр амал шуд
تعبیر زحق حُبّ تو بر خیر عمل شد
Ман беамалу умри ҳамаи сарф амл шуд
من بی عمل و عمر همه صرف امل شد
Нокомам ва хоҳам диҳӣ эй дӯсти маро , ком
ناکامم و خواهم دهی ای دوست مرا، کام
Ҳаркас ки зи майхона ӣ ишқ ту хӯрд май
هرکس که ز میخانه ی عشق تو خورد می
Мастонаи раҳи хулди баринро кунад ӯ тай
مستانه ره خُلد برین را کند او طی
Файзи ту чаҳ Физист ки лоилҳқаҳи шиӣӣ
فیض تو چه فیضیست که لایلحقه شیئی
Бардааст магари Хизр , ба сарчашма ӣ он пай
بُرده است مگر خضر، به سرچشمه ی آن پی
Кат меравад ӯ бандаи сифат бар асари ком
کت می رود او بنده صفت بر اثر کام
эй онкии ҳудуси ту қирон бо қадам омад
ای آنکه حدوث تو قِران با قِدم آمد
Аз ҷӯади ту олам ба вуҷӯд аз адам омад
از جود تو عالم به وجود از عدم آمد
Бтҳо , зи туфайли ҳурмат то ҳарам омад
بطحا، ز طفیل حرمت تا حرم آمد
Ҳар хору хасӣ дар ҳарамаш муҳтарам омад
هر خار و خسی در حرمش محترم آمد
Мори хору хаси ин ҳараму дил ба ту ором
مار خار و خس این حرم و دل به تو آرام
эй дасти худои кор , ба мо гашта басии танг
ای دست خدا کار، به ما گشته بسی تنگ
Тоъӯн ба муҳибон ту гардӣда қавии чанг
طاعون به محبّان تو گردیده قوی چنگ
Ин ҳодиса дар шаҳр Наҷаф нест хуши оҳанг
این حادثه در شهر نجف نیست خوش آهنگ
Ораст ба мо , дар бар ағёр ва буд нанг
عار است به ما، در بر اغیار و بود ننگ
Ҳомӣ ба ҳмӣ бошад ва дар мӯҳликаи ағном
حامی به حمی باشد و در مهلکه اغنام
Тарсам ки ҳасудон ба ман ин нукта бигиранд
ترسم که حسودان به من این نکته بگیرند
К-эии онкии амирони ту бар марг амиранд
کای آنکه امیران تو بر مرگ امیرند
Гар , рост буд амр шавад то ки намиранд
گر، راست بود امر شود تا که نمیرند
Доне ки ҳасудон , сухан ҳақ напазиранд
دانی که حسودان، سخن حق نپذیرند
Аз ном гузаштем чаро ин ҳамаи бадном
از نام گذشتیم چرا این همه بدنام
Зани таън ба тоъӯн ки аз ӣнҷо бигурезад
زن طعن به طاعون که از اینجا بگریزد
Дар кишвари аъдо , равад онҷои бстизд
در کشور اعدا، رود آنجا بستیزد
Бо мо наситезад , ки зи мо меҳри ту хезад
با ما نستیزد، که ز ما مهر تو خیزد
зи ашҷори влои ту агар барги бирезад
ز اشجار ولای تو اگر برگ بریزد
Тарсам нашавад пухтаи сморӣ ки буд хом
ترسم نشود پخته ثماری که بود خام
Ҳар чанд ки мо соҳиб ҷурмему ҷиноят
هر چند که ما صاحب جرمیم و جنایت
Аммо караму ҷӯад туро нест ниҳоят
امّا کرم و جود ترا نیست نهایت
Аз мо бадӣ ва аз ту ҳамаи лутфу аноят
از ما بدی و از تو همه لطف و عنایت
Дар рӯзи ҷазо , бози ду сад гӯнаи риоят
در روز جزا، باز دو صد گونه رعایت
Боист ба мо , то расад икром ба итмом
بایست به ما، تا رسد اکرام به اتمام
Моро набӯд восита ӣӣ ғайри ҳусайнат
ما را نبود واسطه یی غیر حسینت
Савганд азимӣаст ба ҷони ҳснинт
سوگند عظیمیست به جان حسنینت
Ҳақи набӣу ол хусусан ба ҳусайнат
حق نبی و آل خصوصاً به حسینت
Он кушта ӣ шамшери ҷафои нури ду айнат
آن کشته ی شمشیر جفا نور دو عینت
Кин ҳоилаҳро , рафъ кунӣ бо ҳамаи олом
کاین هایله را، رفع کنی با همه آلام
Зини воситаи моро набӯд , бартару беҳтар
زین واسطه ما را نبود، برتر و بهتر
Дар назд ту эй шери худо , мейри ғазанфар
در نزد تو ای شیر خدا، میر غضنفر
Моиему ҳусайнӣ чаҳ ба ӣнҷо чаҳ ба маҳшар
ماییم و حسینی چه به اینجا چه به محشر
Ин восита гар нест қабул дар довар
این واسطه گر نیست قبول درِ داور
эй хок ба фарқи ман вае вой бар ислом
ای خاک به فرق من و ای وای بر اسلام
Он кушта агар чора ӣ ин ғам нанамояд
آن کشته اگر چاره ی این غم ننماید
Мушкил касе ин уқда ӣ мушкил бигушоед
مشکل کسی این عقده ی مشکل بگشاید
Мо , бади збдони ғайри бадӣ ҳеҷ наёяд
ما، بد زبدان غیر بدی هیچ نیاید
ӯ ҳай кунад эҳсон ва ба эҳсони бФзоид
او هی کند احسان و به احسان بفزاید
Зонрўӣ ки ваҳшӣ ба ҷуз , эҳсон нашавад ром
زانروی که وحشی به جز، احسان نشود رام
эй ҷони ҷаҳон , ҷони ҷаҳони боди фидоят
ای جان جهان، جان جهان باد فدایت
Ҷону дили мо баста ӣ занҷири вилоят
جان و دل ما بسته ی زنجیر ولایت
Шуд пер « вафое » ба раҳи меҳру вафоят
شد پیر «وفایی» به ره مهر و وفایت
Бо ҷурму гунаҳи омада бар дарби сироят
با جرم و گنه آمده بر درب سرایت
Каз лутфи кашии пардаро , бар ҳамаи осом
کز لطف کشی پرده را، بر همه آثام