Ходима омад ба бар он ҷавон

خادمه آمد به بر آن جوان

Гуфт суханҳо ки шунӯди он замон

گفت سخنها که شنود آن زمان

Гуфт ҷавонро ки бихандед ёр

گفت جوان را که بخندید یار

Ман шудам аз хандааш умедвор

من شدم از خنده اش امیدوار

Хуб шавад оқибати кори ту

خوب شود عاقبت کار تو

Раҳм кунад бар дили бемори ту

رحم کند بر دل بیمار تو

Кор ба таъҷил шавад баси хароб

کار به تعجیل شود بس خراب

Пас ту дарин кор макун изтироб

پس تو درین کار مکن اضطراب

Оқибати кори ту некӯ шавад

عاقبت کار تو نیکو شود

Сӯфӣ агар сабр кунӣ бе адад

صوفی اگر صبر کنی بی عدد