Боз чу мискин бишунид ин сухан

باز چو مسکین بشنید این سخن

На?ил баровард ту айбаш макун

نال برآورد تو عیبش مکن

Ҳар ки гирифтори ғам ёр шуд

هر که گرفتار غم یار شد

Нола ӯ рӯзу шубон зор шуд

ناله او روز و شبان زار شد

Дидаи пар аз обу дилии пари зуннор

دیده پر از آب و دلی پر زنار

Гар бикашади оҳ , ту маъзӯри дор

گر بکشد آه، تو معذور دار

Оҳи зи ишқи ту чҳо май кашам

آه ز عشق تو چها می کشم

Рӯзу шубони дарду бало май кашам

روز و شبان درد و بلا می کشم

Дил ки зи ишқи ту пар аз оташ аст

دل که ز عشق تو پر از آتش است

Бар ман бечора ба ғоят хуш аст

بر من بیچاره به غایت خوش است

Дарди ту беҳтари зи давоӣ дигар

درد تو بهتر ز دوای دگر

Нест марои ҷузи ту ҳавоӣ дигар

نیست مرا جز تو هوای دگر

Моҳрхо то ба танами ҷон буд

ماهرخا تا به تنم جان بود

Дарди туами мояи дармон буд

درد توام مایه درمان بود

Номи ту авроди забон ман аст

نام تو اوراد زبان من است

Дарди ту ҳам суҳбати ҷон ман аст

درد تو هم صحبت جان من است

Ман ба фироқ ту гирифтам қарор

من به فراق تو گرفتم قرار

Дидаи ниҳодам ба раҳи интизор

دیده نهادم به ره انتظار

Шоди рақиб ва ман мискин ба ғам

شاد رقیب و من مسکین به غم

Оташ дил мезанад акнӯн илм

آتش دل می زند اکنون علم

Ҳар чаҳ кунӣ ман бикашам эй ҳабиб

هر چه کنی من بکشم ای حبیب

Аз ту дарин дарду бало бо насиб

از تو درین درد و بلا با نصیب

Лек туро нек наёяд , макун

لیک ترا نیک نیاید، مکن

Аз ман длсўхтаҳ бишинав сухан

از من دلسوخته بشنو سخن

Орзӯӣ рӯй ту дорам ҳамин

آرزوی روی تو دارم همین

Моҳрхо дар ҳама рӯй замин

ماهرخا در همه روی زمین

Ошиқам ва бекас ва бе эътибор

عاشقم و بی کس و بی اعتبار

Синаи фарсӯдаи пар аз дарди ёр

سینه فرسوده پر از درد یار

Раҳм наёяд снмо бар миннат

رحم نیاید صنما بر منت

Рӯзи ҷазои дасти ману доманат

روز جزا دست من و دامنت

Дили зи ман хастаи рабӯдии ниҳон

دل ز من خسته ربودی نهان

Оҳ чаҳ созам , чаҳ кунам ин замон

آه چه سازم، چه کنم این زمان

Гар зи фироқи ту бар орми нафир

گر ز فراق تو بر آرم نفیر

Бар ман мискини парешони мгир

بر من مسکین پریشان مگیر

Сӯфӣ агар нола кунад ҳамчуи не

صوفی اگر ناله کند همچو نی

эй бут айёр макун айби вай

ای بت عیار مکن عیب وی

Хастаи з дар даст ки нолад басӣ

خسته ز در دست که نالد بسی

То накушуд , низ чаҳ донад касе

تا نکشد، نیز چه داند کسی