Ходима бархест ба чашми пари об

خادمه برخاست به چشم پر آب

Рафт ба сӯии бути олии ҷаноб

رفت به سوی بت عالی جناب

Арзаи аҳвол ҷавон кард боз

عرضه احوال جوان کرد باز

Он суханони ҷумла баён кард боз

آن سخنان جمله بیان کرد باز

Гуфт битарс аз фалак бе вазир

گفت بترس از فلک بی وزیر

Ошиқ савдо задаро дасти гир

عاشق سودا زده را دست گیر

Срмкш аз ошиқи дарвеши худ

سرمکش از عاشق درویش خود

Аз карам ӯро бинишон пеши худ

از کرم او را بنشان پیش خود

То рухи зебоӣ ту бинад аён

تا رخ زیبای تو بیند عیان

Тоза шавад дар тан ӯ хастаи ҷон

تازه شود در تن او خسته جان

Варна замонии з барои худо

ورنه زمانی ز برای خدا

Ҳамчуи ма аз давр ба ӯ рухи намо

همچو مه از دور به او رخ نما

Гуфт ба он ходимаи пари зи меҳр

گفت به آن خادمه پر ز مهر

Сарви сеӣ қомати хуршеди чеҳр

سرو سهی قامت خورشید چهر

Ман бинмоем хами абрӯии хеш

من بنمایم خم ابروی خویش

Лек варо раҳ надаҳум сӯии хеш

لیک ورا ره ندهم سوی خویش

Гӯии саломии зи ман ӯро ниҳон

گوی سلامی ز من او را نهان

То ки шавад ҷону дилаши шодмон

تا که شود جان و دلش شادمان