Буд яке рӯзи ҷавонии магар

بود یکی روز جوانی مگر

Ҳофизи авқоту дили бохабар

حافظ اوقات و دل باخبر

Қатъи таъаллуқи зи ҳамаи неку бад

قطع تعلق ز همه نیک و بد

Рӯзу шубони ҳофизи авқоти худ

روز و شبان حافظ اوقات خود

Аз ҳамаи халқи ҷаҳони бркрон

از همه خلق جهان برکران

Гӯшаи азлат шуда ӯро макон

گوشه عزلت شده او را مکان

Гӯшаи танҳоӣу рухсори зард

گوشه تنهایی و رخسار زرد

Аз ҳамаи офоқ дилаш гашта сард

از همه آفاق دلش گشته سرد

Бекас ва бемӯнис ва бе ёри ҳам

بی کس و بی مونس و بی یار هم

Шаби ҳамаи шаби дидаи бедори ҳам

شب همه شب دیده بیدار هم

Офиятӣ дошт ба олами тамом

عافیتی داشت به عالم تمام

Ҳасрат ӯ бардаи ҳамаи хосу ом

حسرت او برده همه خاص و عام

Таън задӣ бар ҳамаи ошиқон

طعن زدی بر همه عاشقان

Кас чаҳ бидоданд дил аз дасти ҳон

کس چه بدادند دل از دست هان

Ҳасан ки бошад ки рибоед дилӣ

حسن که باشد که رباید دلی

Гашта падедори зобу гулӣ

گشته پدیدار زآب و گلی

Кард басии даъвии покии магар

کرد بسی دعوی پاکی مگر

Ғофил аз аҳволи қазоу қадар

غافل از احوال قضا و قدر

Буд ба ҳамсояи яке он ҷавон

بود به همسایه یکی آن جوان

Сарви қадии лолаи рухии он замон

سرو قدی لاله رخی آن زمان

Дилбари болои қалами ҷони гудоз

دلبر بالا قلم جان گداز

Дидан ӯ мояи умри дароз

دیدن او مایه عمر دراز

зи абрӯӣ ӯ гашта хаҷали моҳи нав

ز ابروی او گشته خجل ماه نو

Бардаи зи хуршеди рух ӯ гарав

برده ز خورشید رخ او گرو

Гесуӣ ӯ ҳалқа зада чун каманд

گیسوی او حلقه زده چون کمند

Карда дили ғмздаҳҳоро ба банд

کرده دل غمزده ها را به بند

Наргис ӯ чун ду балои сиёҳ

نرگس او چون دو بلای سیاه

Карда ҳамаи халқи ҷаҳонро табоҳ

کرده همه خلق جهان را تباه

Лаъли лабаши бодаи майхона ҳо

لعل لبش باده میخانه ها

Талъат ӯ чора бечора ҳо

طلعت او چاره بی چاره ها

Ҳуққаи пар дару гуҳари он лабон

حقه پر در و گهر آن لبان

Меҳри Рахш дар тани ушшоқи ҷон

مهر رخش در تن عشاق جان

Аз қад ӯ сарв ба бустони хаҷал

از قد او سرو به بستان خجل

Чокари рӯйиш шудаи тарки чгл

چاکر رویش شده ترک چگل

Он ки гул аз талъат ӯ карда диқ

آن که گل از طلعت او کرده دق

Шастаи зи шарми рух ӯ дар арақ

شسته ز شرم رخ او در عرق

Соид ӯ ҳаст чу ҷон дар танам

ساعد او هست چو جان در تنم

Нестгар ин воқеа дар гарданам

نیست گر این واقعه در گردنم

Оби ҳаёт аз лаб ӯ шабнамӣ

آب حیات از لب او شبنمی

Зу набӯд ҳеҷ дилӣ бе ғамӣ

زو نبود هیچ دلی بی غمی

Ханда ӯ лиззати шаҳду шукр

خنده او لذت شهد و شکر

Талъат ӯ мояи нури басар

طلعت او مایه نور بصر

Гар сифат ӯ бикунам дар ҷаҳон

گر صفت او بکنم در جهان

Рост наёяд ба қалами ин замон

راست نیاید به قلم این زمان

Дид чу рухсораи зебоӣ ӯ

دید چو رخساره زیبای او

Гашти ҷавони волау шайдоӣ ӯ

گشت جوان واله و شیدای او

Қалби ҷавони вола ҷонона шуд

قلب جوان واله جانانه شد

Рост чу мурғӣ ба пай дона шуд

راست چو مرغی به پی دانه شد

Гашти ҷавон бехуру хобу қарор

گشت جوان بی خور و خواب و قرار

Синаи маҷрӯҳу дили сўкўор

سینه مجروح و دل سوکوار

Дошт дилӣ , он дилаш аз даст рафт

داشت دلی، آن دلش از دست رفت

Буд чу мурғӣ қафас ашкаст рафт

بود چو مرغی قفس اشکست رفت

Монад лаби хушк ва ду рухсори зард

ماند لب خشک و دو رخسار زرد

Дидаи хўнбору дилии пари зи дард

دیده خونبار و دلی پر ز درد

Муҳаррамеи не ки кунад арзи ҳол

محرمیی نی که کند عرض حال

Гашт ба дасти ғам ӯ поймол

گشت به دست غم او پایمال

Шаби ҳамаи шаб то ба саҳар ме гирист

شب همه شب تا به سحر می گریست

Хушки лабу дида тар ме гирист

خشک لب و دیده تر می گریست

Сӯхти ҷаҳони зи оҳи дили ин фақир

سوخت جهان ز آه دل این فقیر

Муҳаррамеи не ки шавад дастгир

محرمیی نی که شود دستگیر

Музтариб ва бесару сомон шуда

مضطرب و بی سر و سامان شده

Дар паии ин воқеаи ҳайрон шуда

در پی این واقعه حیران شده

Ҷону дил ӯ чу ба ғам ёр шуд

جان و دل او چو به غم یار شد

Оқибати он длшдаҳ бемор шуд

عاقبت آن دلشده بیمار شد

Дошт яке ходимае он нигор

داشت یکی خادمه ای آن نگار

Дид ҷавонро ки шуда бе қарор

دید جوان را که شده بی قرار

Бар сари болини ҷавон чун нишаст

بر سر بالین جوان چون نشست

Дид ҷавон меравад ин ҷои зи даст

دید جوان می رود این جا ز دست

Бардаи бади он ходимаи чизеи гумон

برده بد آن خادمه چیزی گمان

Гуфт чаҳ ҳолеаст туро эй ҷавон

گفت چه حالی است ترا ای جوان

Гуфт ҷавон , ҳоли дили зори хеш

گفت جوان، حال دل زار خویش

Сохт варои муҳаррами асрори хеш

ساخت ورا محرم اسرار خویش

Гуфт бирав баҳри худои ҷаҳон

گفت برو بهر خدای جهان

Ҳоли диламро бикун он ҷои аён

حال دلم را بکن آن جا عیان

Гоҳ буд раҳм кунад он нигор

گاه بود رحم کند آن نگار

Бар дили сӯфӣ ки шуда бе қарор

بر دل صوفی که شده بی قرار