Нолаи ушшоқ чу аз ҳади гузашт

ناله عشاق چو از حد گذشت

Сӯхти зи оҳаши ҳамаи кӯҳи вдшт

سوخت ز آهش همه کوه ودشت

Валвала дар гунбад хзро фитод

ولوله در گنبد خضرا فتاد

Нолаи дарин олам боло фитод

ناله درین عالم بالا فتاد

Кард асари нолаи зораш , бибин

کرد اثر ناله زارش، ببین

Гашти дуояш ба иҷобати қарин

گشت دعایش به اجابت قرین

Бахту саодати магараш ёр шуд

بخت و سعادت مگرش یار شد

Зони сабабаши навбат дидор шуд

زآن سببش نوبت دیدار شد

Чашми ниҳода ба сари кӯии ёр

چشم نهاده به سر کوی یار

Шаби ҳама шаб бӯда дар ин интизор

شب همه شب بوده در این انتظار

Субҳдамии пардаи зи рух давр кард

صبحدمی پرده ز رخ دور کرد

Ҷумлаи офоқи пар аз нур кард

جمله آفاق پر از نور کرد

Як назарӣ кард ба рӯйиши ҷавон

یک نظری کرد به رویش جوان

Бехабар аз хеш шуд андари замон

بی خبر از خویش شد اندر زمان

Чун назарӣ кард ба рӯй нигор

چون نظری کرد به روی نگار

Кард яке наъра ва афтод хор

کرد یکی نعره و افتاد خوار

Он бути айёри бадв рух намӯд

آن بت عیار بدو رخ نمود

Тоби рух ёр набӯдаш чаҳ суд

تاب رخ یار نبودش چه سود

Берух ӯ хастау дил буд риш

بی رخ او خسته و دل بود ریش

Бо рух ӯ бихбр аз ҳоли хеш

با رخ او بیخبر از حال خویش

Ин ҳамаи он ишқ бало ме кунад

این همه آن عشق بلا می کند

Оҳ чаҳ гӯям ки чҳо ме кунад

آه چه گویم که چها می کند

Ғмздаҳ омад чу ба ногуҳ ба ҳуш

غمزده آمد چو به ناگه به هوش

Ҳеҷ надид ӯ асар аз бахти дӯш

هیچ ندید او اثر از بخت دوش

Нола чун чанги худ оғоз кард

ناله چون چنگ خود آغاز کرد

Бар рухи худ сад дар ғам боз кард

بر رخ خود صد در غم باز کرد