Ходима бикшод забони пеши ёр

خادمه بگشاد زبان پیش یار

Кард аёни қиссаи он длФгор

کرد عیان قصه آن دلفگار

Зорӣ ӯро ба муноҷот гуфт

زاری او را به مناجات گفت

Ончӣ талаб кард ба ҳоҷот гуфт

آنچه طلب کرد به حاجات گفت

Сӯхт дилам гуфт зи дарди дилаш

سوخت دلم گفت ز درد دلش

Қиссаи пеши омадаи баси мушкилаш

قصه پیش آمده بس مشکلش

Сари макаш аз баҳри худо зон фақир

سر مکش از بهر خدا زان فقیر

Ин сухан аз ходими худ дар пазир

این سخن از خادم خود در پذیر

Гуфт Аё ходимаи меҳрбон

گفت ایا خادمه مهربان

Рост бигӯ ман чаҳ кунам ин замон

راست بگو من چه کنم این زمان

Гарчи бирав зор бибояд гирист

گرچه برو زار بباید گریست

Аз ман Аё ходима тақсир чист

از من ایا خادمه تقصیر چیست

Аз ту шунӯдам бинмудӣ ҷамол

از تو شنودم بنمودی جمال

Нест варои зарраи тоби висол

نیست ورا ذره تاب وصال

Ман чаҳ кунам ходима , дигар хамӯш

من چه کنم خادمه، دیگر خموش

Ҳар чаҳ шунӯдӣ ва бидидӣ бапуш

هر چه شنودی و بدیدی بپوش

Ҳаст марои тарси рақиби ин замон

هست مرا ترس رقیب این زمان

Гар бамурд гӯи бмри он навҷавон

گر بمرد گو بمر آن نوجوان