Ходима чун воқифи асрори гашт

خادمه چون واقف اسرار گشت

Басти миён , дар паии ин кори гашт

بست میان، در پی این کار گشت

Дошт сухан , Зуҳра гуфтан набӯд

داشت سخن، زهره گفتن نبود

Фурсати гуфтор талаб ме намӯд

فرصت گفتار طلب می نمود

Ним шабаши ходима бедор ёфт

نیم شبش خادمه بیدار یافت

Вақти хушу фурсат гуфтор ёфт

وقت خوش و فرصت گفتار یافت

Кард зоҳўоли ҷӯонаши хабар

کرد زاحوال جوانش خبر

Гуфт ҳамаи ҳоли дилаши сар ба сар

گفت همه حال دلش سر به سر

Чун санами ин нуктаи з ходим шунид

چون صنم این نکته ز خادم شنید

Лаъли лаби хеш ба дандон гузид

لعل لب خویش به دندان گزید

Гуфт ба он ходима яъне хамӯш

گفت به آن خادمه یعنی خموش

Зон ки буд бар дару девори гӯш

زان که بود بر در و دیوار گوش

Кист , кадомаст , куҷо ва чаҳ кас

کیست، کدام است، کجا و چه کس

Боз ки бар даст ба рӯем ҳавас

باز که بر دست به رویم هوس

Кушта чу ӯ гашта дарин ғами басӣ

کشته چو او گشته درین غم بسی

Ком надидаст зи лаълам касе

کام ندیدست ز لعلم کسی

ӯст гадоӣ ва манам подшоҳ

اوست گدایی و منم پادشاه

Кӯ баравад , роҳи дарин кӯ махоҳ

کو برود، راه درین کو مخواه